Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Hey ho, let's go (again)


Καλό φθινόπωρο σε όλη την παρέα και καλώς σας (ξανα)βρίσκω!



  Εδώ γύρω ήμουν (και είμαι)· μπορεί να απείχα καιρό από το ιστολόγιο, να είστε σίγουροι όμως πως δεν σας ξέχασα.


Όμως να... το καλοκαίρι πάντα μου παίρνει το μυαλό. 


 Κι αυτό το καλοκαίρι που πέρασε, είχε όλα όσα θέλω να κλείνουν μέσα τους τα καλοκαίρια μου

  Πιστέψτε με, το φρόντισα φέτος αυτό όσο μπορούσα. 

  Δυσκολεύομαι πολύ πια να αντέξω τη χειμωνιάτικη μουρτζούφλα, το κρύο, τους φόρους, τον Ένφια, τα μνημόνια και τη ζοφερή πραγματικότητα που μας τυλίγει εδώ και χρόνια, αν δεν ανοίξω πρώτα καλά την ψυχή μου να ζεσταθεί στον καλοκαιρινό ήλιο. Τουλάχιστον αυτό μου το χρωστώ

  Το πορτοφόλι μου μπορεί να ανήκει πια στους κυβερνώντες, η ψυχή μου όμως ανήκει πάντα σε εμένα... κι αν μπορώ με το τίποτα (ή με κάτι ελάχιστο) να την κάνω να χαρεί, να ξεφύγει και να αντέξει όσα έπονται, ε, λοιπόν, γιατί όχι; (Στο κάτω-κάτω, αν δεν μου τα πάρουν, το σίγουρο είναι ότι δεν θα τα πάρω μαζί μου... σωστά;)



  Κι έτσι, το καλοκαίρι μου φιλοξένησε μέσα του δεκάδες (ξεμυαλιστικά) πράγματα:


• ταξίδια πάνω από τα σύννεφα, με προορισμό ενδιαφέροντες τόπους...






 καινούριες εμπειρίες και συνήθειες, καθώς και καινούριες γνωριμίες...




 παλιές αγάπες που όμως δεν λησμονήθηκαν ποτέ... 


"Λίμνη των Κύκνων" - Russian Ballet Theater


 πολύ περπάτημα σε πόλεις, θάλασσες, βουνά, δάση, ποτάμια και λίμνες...

 ξεχωριστές ανακαλύψεις που αποτυπώθηκαν στο μυαλό, στην καρδιά και στο φακό...




• χνουδωτά (και σαν αλεπουδίσια) μικρούλικα αυτιά, που ο κάτοχός τους γνώρισε για λίγο τη φιλοξενία μας...




 αρκετή ξεκούραση...

 λίγες δημιουργίες...




 τα ζεστά χαμόγελα των δικών μου ανθρώπων...

 χαρούμενες ουρές και τα γεμάτα αγάπη φιλιά και αγκαλιάσματα της Μόνας μου...

 παράθυρα ανοιχτά στο ηλιόφως...



 και πόρτες ανοιχτές σε νέες ευκαιρίες και συνεργασίες *.



  Και μ΄αυτά και μ΄εκείνα, να που έφτασε το φθινόπωρο.

 Είναι πάντοτε εποχή ξεκινήματος για μένα, πολλά πρέπει να διευθετηθούν από την αρχή, να οργανωθούν, να βρουν ξανά το δρόμο και τον τρόπο τους. Αυτή τη φορά ήταν όλα πιο εύκολα, και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων γι΄αυτό. 

 Ο Σεπτέμβρης κοντεύει πια να τελειώσει, κι εγώ είμαι πλέον έτοιμη: έχω οργανωθεί, έχω οργανώσει, και επιστρέφω και πάλι εδώ να σας βρω.

 Ας περπατήσουμε ξανά παρέα στους δημιουργικούς δρόμους της γειτονιάς των ιστολογίων... και ας δούμε τι θα ανακαλύψουμε αυτή τη φορά.


________________________________________________________________


* Μιας και μίλησα για νέες συνεργασίες... θα ήθελα να πω δυο λόγια ειδικά για μία από αυτές: 

  Αυτό το μήνα ξεκίνησε η συνεργασία μου με το διαδικτυακό περιοδικό Makazine.

 Το πρώτο μου άρθρο παρουσιάζει το "Αηδόνι του Αυτοκράτορα", μια ιδιαίτερη και διαφορετική διαδραστική παιδική παράσταση, βασισμένη στο γνωστό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η Ξανθή Ταβουλαρέα, η οποία υπογράφει τη θεατρική προσαρμογή και τη σκηνοθεσία, μας μιλά για την ταυτότητα της παράστασης και για τα μηνύματά της.

  Οι φίλες μου Κατερίνα Βερίγκα (Just K) και Μαρία Κατσικερού (My Dreamland) έχουν κάνει απίστευτα αξιόλογη δουλειά στο Makazine: τα άρθρα του περιοδικού είναι όλα τους ένα κι ένα, προσεγμένα και με ποικίλη θεματολογία, και το team των συνεργατών του περιοδικού είναι πολύ δυνατό και πολλά υποσχόμενο - αισθάνομαι μεγάλη τιμή και χαρά που θα βρίσκομαι πλέον κι εγώ ανάμεσά τους.

 Σας καλώ λοιπόν να γνωρίσετε το Makazine, και ευελπιστώ πως θα το αγκαλιάσετε και εσείς όπως το αγκάλιασα κι εγώ.



Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

"Κάδρο ενός φιλμ νουάρ" ~ 24ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν"


 Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε ο 24ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" ο οποίος διεξήχθη στο ιστολόγιο της Μαρίας Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά). 

 Το θέμα του Διαγωνισμού ήταν το "Κόκκινο".

 Πρώτη μου σκέψη; Το κόκκινο του αίματος. 

 Δεύτερη σκέψη; Να υλοποιήσω κάτι που σκεφτόμουν καιρό (και να το κάνω έτσι ώστε να εντάσσεται όσο το δυνατόν περισσότερο στο θέμα).

 Σκεφτόμουν να κάνω μια σκηνοθετημένη λήψη, να διαμορφώσω εγώ την πραγματικότητα. Και ήθελα να το κάνω με συγκεκριμένο τρόπο.

 Έχω βγάλει ξανά σκηνοθετημένες φωτογραφίες του εαυτού μου, είναι ένα είδος φωτογραφικού πειραματισμού που με εξιτάρει. Συνήθως "τσαλακώνομαι" σε αυτές, και η φωτογραφία που μου έβγαλα και που έστειλα τελικά στο διαγωνισμό δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

 Μπορεί η λήψη να είχε τις δυσκολίες της για μένα (το να θες να φωτογραφίσεις σωστά τον εαυτό σου και ταυτόχρονα να είσαι ξαπλωμένος στο πάτωμα δεν είναι και πολύ εύκολη υπόθεση!), μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να έχει τις ατέλειές του, αλλά μου άρεσε η όλη διαδικασία και την απόλαυσα. 


"Κάδρο ενός φιλμ νουάρ"



  Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους που τίμησαν με τις ψήφους τους τη φωτογραφία μου και στέλνω τα συγχαρητήριά μου στην meΜαρία μας για τη διάκρισή της (θα τη βρείτε στο ιστολόγιό της mytripssonblog), καθώς και σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες για τις υπέροχες, κατακόκκινες φωτογραφίες τους.

 Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ για τη φιλοξενία! 



 Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία που διακρίθηκε 
καθώς και όλες τις άλλες που έλαβαν μέρος εδώ


(Για τους φίλους που ενδιαφέρονται σχετικά, η Μαρία ενημερώνει πως ο Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" θα κάνει ένα διάλειμμα για το καλοκαίρι, και θα ξεκινήσει και πάλι το φθινόπωρο).



Info:

►Το φιλμ Νουάρ

 Είναι ένας κινηματογραφικός όρος που χρησιμοποιείται κυρίως για να ορίσει ένα συγκεκριμένο στυλ σε αστυνομικές ταινίες του Χόλιγουντ, οι οποίες δίνουν έμφαση στον κυνισμό των χαρακτήρων και στα κίνητρά τους (τα οποία είναι κυρίως συναισθηματικά-ερωτικά).

  Η κλασική περίοδος του φιλμ νουάρ στις ΗΠΑ εκτείνεται από τις αρχές της δεκαετίας του '40 ως το τέλος της δεκαετίας του '50. Πολλές από τις ιστορίες που διαδραματίζονται στις ταινίες αυτής της εποχής και αρκετές από τις συμπεριφορές των χαρακτήρων προέρχονται από το χώρο του αστυνομικού μυθιστορήματος στις ΗΠΑ κατά την περίοδο της Οικονομικής Ύφεσης. Βασικά χαρακτηριστικά των νουάρ είναι ο χαμηλός φωτισμός, οι έντονες αντιθέσεις σε άσπρο-μαύρο και αρκετές επιρροές από το γερμανικό εξπρεσιονισμό. 

  Ο όρος film noir (στα γαλλικά "μαύρη ταινία") αποδόθηκε για πρώτη φορά σε ταινίες του Χόλιγουντ από τον Γάλλο κριτικό Νίνο Φρανκ το 1946. 

  Όταν έληξε η Γερμανική Κατοχή στη Γαλλία, άρχισαν να συρρέουν στις γαλλικές κινηματογραφικές αίθουσες διάφορες Αμερικάνικες ταινίες με ποικίλες χρονολογίες παραγωγής. Οι Γάλλοι κριτικοί τις είδαν όλες μαζί, τις σύγκριναν και διέκριναν πρώτοι ένα ενιαίο στυλ, το οποίο ονόμασαν νουάρ (μαύρο), εξαιτίας των ομοιοτήτων που διέκριναν ανάμεσα στις ταινίες αυτές και σε κάποια μυθιστορήματα που είχαν αναδημοσιευτεί σε λαϊκά γαλλικά αστυνομικά περιοδικά υπό τον τίτλο «Μαύρη σειρά».

 Ωστόσο, ο νεοσύστατος όρος ήταν άγνωστος στους περισσότερους επαγγελματίες της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας της "κλασικής εποχής" του είδους. Ουσιαστικά, ο όρος καθορίστηκε εκ των υστέρων από τους κριτικούς και τους ιστορικούς του κινηματογράφου, ενώ έως και σήμερα μεταξύ των ειδικών παραμένει το ερώτημα αν το φιλμ νουάρ αποτελεί ξεχωριστό κινηματογραφικό είδος ή όχι.


Η αισθητική, η υπόθεση, οι χαρακτήρες, οι τοποθεσίες

 Η αισθητική του νουάρ είναι σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από τον Γερμανικό Εξπρεσιονισμό: έντονο κοντράστ, φωτοσκιάσεις, παραμόρφωση της εικόνας μέσω περίεργων γωνιών λήψης, καθρεφτίσματα, λοξά καδραρίσματα, κλειστές συνθέσεις κάδρου, λήψεις με ευρυγώνιο φακό και άλλα.

 Κύρια θέματα του είδους είναι η ζήλια, το έγκλημα, ο φόνος, η προδοσία, ο φαταλισμός και η απιστία.

 Συνήθως (χωρίς όμως να συμβαίνει σε όλα τα έργα του είδους) οι πρωταγωνιστές είναι: ο ιδιωτικός ντετέκτιβ, η μοιραία γυναίκα (femme fatale), οι διεφθαρμένοι αστυνομικοί, οι ζηλόφθονες σύζυγοι, πράκτορες ασφαλιστικών εταιριών και άλλοι.

 Οι ταινίες του είδους συνδέονται με κάποιο αστικό σκηνικό (συνήθως, μεγαλουπόλεις). Κέντρα δράσης αποτελούν μπαρ, νυχτερινά μαγαζιά, ύποπτα ξενοδοχεία, μπιλιαρδάδικα και λέσχες τυχερών παιχνιδιών, ενώ η κορύφωση πολλών ταινιών λαμβάνει χώρα σε βιομηχανικά σκηνικά (π.χ. διυλιστήρια, εργοστάσια, αμαξοστάσια τρένου, μονάδες παραγωγής ενέργειας κ.ά.)

Πηγές:


► Το κάδρο

 "Με το κάδρο, είτε πρόκειται για σχεδόν τετράγωνο (διαστάσεις 4:3), είτε για cimenascope (16:9), είτε σε οποιεσδήποτε άλλες διαστάσεις, το σινεμά αρχίζει να σκέφτεται τον κόσμο - ακόμα και αν δεν μας έχει δείξει τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή γι΄αυτόν. Δεν είναι απλώς ένα τεχνικό στοιχείο του σινεμά, είναι μέρος της κινηματογραφικής σκέψης. Είναι μια θέση οπτικής, μια θέση από όπου βλέπουμε τα πράγματα, τα αντιλαμβανόμαστε και μας δημιουργούνται συναισθήματα γι΄αυτά. 

  Το κάδρο διαποτίζει την ταινία a priori, όπως η βαρύτητα".


Πηγή:
Γιώργος Παυλίδης,




Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Αποτελέσματα giveaway

  Χαιρετώ όλη την παρέα!

 Για κάποιο ανεξήγητο λόγο ο blogger σήμερα μου κάνει νερά, δεν με αφήνει να σχολιάσω κανονικά, δεν μου εμφανίζει φωτογραφίες... όμως εγώ εκεί, full υπομονή και επιμονή! Και κάπως έτσι κατάφερα εντέλει να συντάξω τούτη την ανάρτηση. 


 Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πάρα πολύ όλους σας για τα όμορφα, υποστηρικτικά, ευγενικά και ζεστά σας λόγια στην προηγούμενη, γενέθλια ανάρτηση. Με συγκινήσατε... και εντείνατε στο πολλαπλάσιο αυτό το αίσθημα του "ανήκειν" και του "πάμε μαζί" που ήδη αισθανόμουν.
 

 Ήρθε η ώρα να σας πω ποιος/α είναι ο τυχερός/ή που θα παραλάβει το μικρό μποέμικο μόμπιλε/καραβάκι που ετοίμασα για τα τέταρτα γενέθλια του ιστολογίου μου

 Οι συμμετοχές ήταν συνολικά 36 (δεν υπολόγισα κάποιες διπλοεγγραφές στα σχόλια, ενώ προσμέτρησα και το σχόλιο της Katerina Koko που γράφτηκε σήμερα - δε θα μπορούσα να το αφήσω απέξω...)
  
 Έκανα και πάλι την κλήρωση ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια randomizer.


  Από σήμερα, λοιπόν, το μικρό μόμπιλε/καραβάκι...




........ ανήκει στην Mia Petra !! (σχόλιο με τον αριθμό 23).




 Συγχαρητήρια, ξανθούλα μου! Να χαρείς το δωράκι σου και πάντοτε καλότυχη να είσαι στη ζωή σου! Βίρα τις άγκυρες τώρα, και όρτσα τα πανιά· φύγαμε για τα επόμενά μας ταξίδια... παρέα! :))

 (Κάτι μου λέει πως γενικά τα μποέμικα και ταξιδιάρικα αντικείμενα είναι τόσο εσύ...  κάνω λάθος;)  

 Το μικρό καραβάκι θα ανοίξει τα πανιά του γεμάτο αγάπη και θα ταξιδέψει χαρούμενο, για να έρθει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα κοντά σου. 


 Περιμένω τη διεύθυνσή σου στο e-mail μου 
(funkymonkey.handmade@gmail.com).


  Στέλνω πολλά φιλιά σε όλους, μαζί με τις ευχές μου για καλή εβδομάδα. Να είστε καλά και να περνάτε όμορφα! 


 ***********


1. Κέρινα Ποιήματα - 1/6/16, 10:00 μ.μ.
2. Ελένη Φλογερά - 1/6/16, 10:16 μ.μ.
3. Δημιουργία - 1/6/16, 10:38 μ.μ.
4. Μαρία Νικολάου - 1/6/16, 10:56 μ.μ.
5. Kiki Aposeki - 1/6/16, 11:12 μ.μ.
6. ANNA Flo - 1/6/16, 11:22 μ.μ.
7. Ελένη B - 1/6/16, 11:28 μ.μ.
8. nikol - 1/6/16, 11:57 μ.μ.
9. forest - 2/6/16, 12:18 π.μ.
10. Marie-Anne - 2/6/16, 12:37 π.μ.
11. Paraskevi Lamprini M. - 2/6/16, 1:01 π.μ.
12. airis - 2/6/16, 8:15 π.μ.
13. Ariadni St. - 2/6/16, 9:32 π.μ.
14. Κική Κωνσταντίνου - 2/6/16, 9:41 π.μ.
15. ποιώ - ελένη - 2/6/16, 9:45 π.μ.
16. Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου - 2/6/16, 12:08 μ.μ.
17. BUTTERFLY - 2/6/16, 1:00 μ.μ.
18. αχτίδα - 2/6/16, 2:23 μ.μ.
19. Woman in Blogs - 2/6/16, 3:51 μ.μ.
20. evonita - 2/6/16, 4:23 μ.μ.
21. Giannis Pit - 2/6/16, 4:49 μ.μ.
22. Η blogger της διπλανής πόρτας - 2/6/16, 6:14 μ.μ.
23. Mia Petra - 2/6/16, 9:18 μ.μ.
24. Καλλιτεχνί-Ζω - 3/6/16, 9:05 π.μ.
25. Gina-Teta - 3/6/16, 4:00 μ.μ.
26. Δάφνη Χρονοπούλου - 3/6/16, 5:47 μ.μ.
27. Ποδηλάτισσα - 3/6/16, 7:28 μ.μ.
28. Katerina Verigka - 3/6/16, 10:04 μ.μ.
29. Dennis Kontarinis - 3/6/16, 11:40 μ.μ.
30. Κλαυδία - 4/6/16, 8:13 π.μ.
31. Μαρία Έλενα - 4/6/16, 3:05 μ.μ.
32. Maria Kanellaki - 4/6/16, 4:59 μ.μ.
33. Magia da Inês - 4/6/16, 8:56 μ.μ.
34. vivi ka - 4/6/16, 10:05 μ.μ.
35. Stella Christomoglou - 5/6/16, 10:20 μ.μ.
36. katerina koko - 6/6/16, 2:50 μ.μ.

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Μαζί για * 4 * (και συνεχίζουμε)





 Ήταν κάπου στα τέλη Μαΐου του 2012, όταν αυτό το ιστολόγιο ήταν πια έτοιμο να γεννηθεί. Στις 2 Ιουνίου η πρώτη ανάρτηση βγήκε στις οθόνες σας... και έκτοτε, όλα πήραν το δρόμο τους. 

 Το έχω πει πολλές φορές, ας το πω όμως ακόμη μία: το να είμαι blogger, να διατηρώ αυτό το ιστολόγιο και να βρίσκομαι μαζί σας μέσα σε αυτή τη "γειτονιά" των ιστολογίων, μόνο καλά μου έχει προσφέρει:


Φιλίες, κίνητρα, αλληλεπίδραση, μοιρασιά... 
το αίσθημα του "ανήκειν" και του "πάμε μαζί".

 Πριν ξεκινήσω αυτό το χώρο, δεν είχα διανοηθεί καν τι σημαίνει το να είσαι blogger. Από τη στιγμή όμως που το κατάλαβα, αυτό είναι κάτι που δεν το αλλάζω με τίποτα.

 Είμαι φύσει δημιουργικό ον· λατρεύω να χρησιμοποιώ τα χέρια μου και το μυαλό μου δημιουργικά. Με χαροποιεί πάντα το τελικό αποτέλεσμα, ειδικά όταν πετυχαίνω επακριβώς αυτό που έχω σκεφτεί. Αλλά αυτό που για μένα έχει ανεκτίμητη αξία είναι η ίδια η απελευθερωτική διαδικασία της δημιουργίας.

 Το παρόν ιστολόγιο με ώθησε (και με ωθεί) να μην εφησυχάζομαι, να μην επαναπαύομαι, να προχωράω (κι όπου με βγάλει κάθε "ταξίδι"), να επιτρέπω σε ιδέες να προσγειωθούν κοντά μου σαν τα αερόστατα και τελικά να τις καβαλώ και να φεύγω μαζί τους προς πάσα κατεύθυνση. Να εκφράζομαι. Να πειραματίζομαι. Να μοιράζομαι. Να υλοποιώ. Να συνεργάζομαι. Να μαθαίνω. Να αλληλεπιδρώ. Να μη ντρέπομαι να βγάλω στο φως όσα γράφω, φωτογραφίζω και δημιουργώ.

 Από τότε που γεννήθηκε, αυτό το ιστολόγιο μου δίνει κίνητρα για το καθετί και μου ανοίγει διαρκώς τους ορίζοντες...


 Μέσα σε αυτά τα 4 χρόνια,


► Έγραψα κείμενα και ποιήματα, δίνοντας ζωή σε όλα όσα (και όλους όσους) είχα μέσα στο κεφάλι μου. Κάτι που έκανα πάντα. Όμως, κάνοντας στην άκρη την έως τότε συστολή μου, μέσα από αυτό το ιστολόγιο σας τα παρουσίασα δημόσια πια, συμμετέχοντας με αυτά σε διάφορα λογοτεχνικά δρώμενα (Συμπόσιο Ποίησης, Παίζοντας με τις Λέξεις, Ιστορίες της Νύχτας, 25 Λέξεις, Μια εικόνα χίλιες λέξεις/το βιβλίο.net, Περιοδικό "Ανθρώπων Έργα").

► Φωτογράφισα ό,τι αγαπώ (για παράδειγμα, street art), συμμετείχα με τις φωτογραφίες μου σε διαγωνισμούς (Φωτογραφίζειν, Public Moments Awards), δημιούργησα θεματικές φωτογραφίες βάζοντας τον εαυτό μου μπροστά και πίσω από την κάμερα, αιχμαλώτισα ακόμη και το ίδιο το φως με το φακό μου... 

► Δημιούργησα αντικείμενα με τα χέρια μου... 

► Ταξίδεψα σε διάφορα μέρη και σας πήρα μαζί μου, για να τα γνωρίσουμε παρέα... 

► Συνδέθηκα φιλικά (online και offline) με απίστευτα όμορφους (εσωτερικά και εξωτερικά) ανθρώπους και με κάποιους καταφέραμε να βρεθούμε και από κοντά, όπως η Κατερίνα...

► Δέχτηκα δώρα καρδιάς και έκανα κι εγώ αντίστοιχα δώρα με τη σειρά μου...

► Διδάχθηκα την αγάπη και την αλληλεγγύη και έκανα όσα έμαθα πράξη, συμμετέχοντας σε φιλανθρωπικές δράσεις της Δράσης Ελληνίδων Bloggers... 

► Φιλοξένησα δημιουργικούς φίλους  και αλληλεπιδράσαμε υπέροχα...

► Είχα τη μεγάλη χαρά να συνεργαστώ με άλλους μπλόγκερς και να δημιουργήσουμε παρέα (♥ Μια ιστορία αγάπης // 15+1 bloggers // ανοικτό eBookFrankenstein Tale(s), Το Μυστήριο του καφενείου, Ιστορίες του Καφενέ, Η Σοφίτα Ανοικτό e-book: "Στου ονείρου το δρόμο" // ποιητική συλλογή της Χριστίνας Λέλη).



  Αυτός ο δρόμος του blogging - μέσω του Funky Monkey - μπορεί να είναι δικός μου, όμως δεν τον περπατώ μόνη μου. Έχω εσάς, και χωρίς εσάς τίποτε δεν θα ήταν το ίδιο, και πολλά από όλα όσα έχω κάνει αυτά τα 4 χρόνια δε θα ήταν εφικτά. 

 Σας ευχαριστώ που πάντα είστε εδώ - ακόμη κι όταν εγώ επιλέγω να μην είμαι. Που έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά, και μέσα από ωραίο, ποιοτικό χρόνο. Που με κινητοποιείτε και που με βοηθάτε να γίνομαι καλύτερη, χαρίζοντάς μου ένα καλό σπρώξιμο και την πολύτιμη γνώμη σας.  


Σας ευχαριστώ όλους σας 
- και τον καθέναν σας ξεχωριστά - 
για όλα!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 Έφτιαξα ένα μικρό δώρο για σας, τους φίλους/μέλη του ιστολογίου μου. Είναι κάτι καλοκαιρινό, κι ευελπιστώ να στολίσει όμορφα μια γωνίτσα του σπιτιού σας, της βεράντας ή του κήπου σας. Θέλω να σας το χαρίσω με την ευχή (και την ελπίδα)


πάντοτε να ταξιδεύουμε παρέα.




Μόμπιλε με ψάρια και βάρκα από θαλασσόξυλο
(a bohemian driftwood mobile)

Θαλασσόξυλο, σύρμα (αρζαντό, χαλκού & αλουμινίου), 
τούλι, σπάγκος, δαντέλα, κοχύλια, χάντρες, πέρλες



  Αφήνοντάς μου ένα σχόλιό σας εδώ σε αυτή την ανάρτηση, έως και τις 5 Ιουνίου 2016, μπαίνετε στην κλήρωση για να γίνει δικό σας. Τη Δευτέρα 6 Ιουνίου θα ανακοινώσω ποια είναι η τυχερή ή ο τυχερός που θα το παραλάβει. 



Στέλνω σε όλους σας πολλές ευχές για 
 Καλό Μήνα και Καλό Καλοκαίρι
μαζί με πολλά φιλιά και την αγάπη μου!

4 τόσο γεμάτα, πολύχρωμα χρόνια...
κι ανυπομονώ ήδη για τα επόμενα


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...