DIY - Ηλιακά φαναράκια για τον κήπο ή τη βεράντα

  

  Καλό μήνα!

  Ο καιρός ήδη είναι αρκετά ζεστός και μπορούμε πια να καθίσουμε έξω άνετα. 

  Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρχίσει να σουλουπώνουμε τους κήπους και τα μπαλκόνια μας και να τα ετοιμάζουμε για το καλοκαίρι.

  Αν ψάχνεις για μια εύκολη και σχετικά ανέξοδη ιδέα (που σέβεται μάλιστα και το περιβάλλον!) για να φωτίσεις τους εξωτερικούς σου χώρους με στυλ, είτε πρόκειται για τη βεράντα σου είτε για μια γωνίτσα στον κήπο, σου την έχω: ηλιακά κρεμαστά φαναράκια! 

  Που μάλιστα θα φτιάξεις μόνος-η σου, γρήγορα και με λίγα χρήματα.

Πάμε να δούμε πώς:

1. Θα χρειαστείς: 

• ένα ηλιακό φαναράκι της επιλογής σου (το δικό μου είναι με 1 led, εσύ όμως μπορείς να διαλέξεις και με περισσότερα για πιο έντονο φως)
• ένα κασπώ ψάθινο ή από κληματόβεργες 
• λίγο βαμβακερό σχοινί ή σπάγκο
• πιστόλι θερμόκολλας (προαιρετικά)

  Το ηλιακό φαναράκι και το κασπώ που σου δείχνω τα προμηθεύτηκα πολύ οικονομικά από το γνωστό, μεγάλο παιχνιδοκατάστημα. Τέτοια κασπό όμως θα βρεις και στα περισσότερα καταστήματα με είδη συσκευασίας ή κήπου.

2. Ξεμοντάρισε το ηλιακό φαναράκι και αφαίρεσε το πλαστικό φύλλο προστασίας που έχει στην μπαταρία του. Αφού ελέγξεις ότι λειτουργεί σωστά, μοντάρισέ το και πάλι, χωρίς όμως να βάλεις το στικ της βάσης του. Αυτό δε θα το χρειαστείς. 

(κράτησέ το όμως, πού ξέρεις, όλο και κάπου μπορεί να χρησιμεύσει!)

3. Αν το κασπώ σου είναι επενδυμένο με πλαστικό φύλλο στο εσωτερικό του όπως το δικό μου, αφαίρεσέ το και αυτό. Δε θα δυσκολευτείς, συνήθως είναι πρόχειρα στερεωμένο με σχοινί ή συρραπτικό.

4. Γύρισε το κασπώ σου ανάποδα και ψάξε στο κέντρο της βάσης του για μια τρυπούλα ανάμεσα στα ξυλάκια, από όπου θα μπορεί να χωρέσει το ηλιακό σου φαναράκι. Πέρασέ το μέσα από εκεί. 

  Αν χρειαστεί σπρώξε ελαφρά με τα δάχτυλά σου για να χωρίσεις τα ξυλάκια όσο χρειάζεται για να περάσει το φαναράκι, χωρίς όμως να βάλεις πολλή δύναμη γιατί κινδυνεύουν να σπάσουν. 

  Σε περίπτωση που κρίνεις ότι το ηλιακό σου φαναράκι δεν έχει σφηνώσει καλά, μπορείς να το στερεώσεις λίγο καλύτερα επάνω στο κασπώ χρησιμοποιώντας το πιστόλι θερμόκολλας.

5. Δέσε δυο σχοινάκια (ή σπάγκο) στα ξυλάκια του κασπώ και αντικριστά, όπως σου δείχνω στη φωτογραφία, για να μπορείς έπειτα να το κρεμάσεις εκεί που θέλεις. 

Έτοιμο!

Εγώ έφτιαξα τρία, και τα κρέμασα πάνω ακριβώς από το τραπέζι του κήπου. 

Την ημέρα διακοσμούν το σημείο...

... και τη νύχτα, αφού έχουν συλλέξει για ώρες το φως του ήλιου, 

τα ηλιακά μου φαναράκια ανάβουν γλυκά και δείχνουν υπέροχα!

Στα συν; 

• γλιτώνεις να μπλέξεις με καλώδια αφού δεν έχεις να κάνεις με ρεύμα και συνδέσεις
• φωτίζεις το χώρο σου οικολογικά
• μπορείς να φτιάξεις όόοοσα φαναράκια θέλεις 
• αν το ηλιακό σου φαναράκι κάποτε χαλάσει, μπορείς εύκολα να το αντικαταστήσεις με ένα καινούριο, και
• αν τα κασπώ σου είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες όπως τα δικά μου και με την πάροδο του χρόνου φθαρούν, μπορείς πάντοτε να τα βάψεις σε ένα χρώμα της αρεσκείας σου και να τους δώσεις νέα ζωή.

Καλή επιτυχία!

Μποέμικο υπνοδωμάτιο

   Μιας και φέτος το σπίτι μας έπρεπε οπωσδήποτε να βαφεί, εκείνος κι εγώ θεωρήσαμε πως ήταν μια καλή ευκαιρία για να προχωρήσουμε και σε μερικές άλλες, επιβεβλημένες βελτιώσεις στους χώρους του. 

  Έτσι, για τρεις μέρες το σπίτι θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο: σχεδόν όλοι οι τοίχοι σκάφτηκαν για να προστεθούν περισσότερες πρίζες, ο ηλεκτρολογικός πίνακας άλλαξε θέση και εντέλει "κρύφτηκε", και τα παλιά ξύλινα κουφώματα που είχαν σκεβρώσει και ήταν δύσχρηστα πια, αλλάχθηκαν και αντικαταστάθηκαν με νέα.

  Η όλη διαδικασία - από το πρώτο γκρέμισμα και ώσπου το σπίτι να ξαναγίνει κατοικήσιμο - μας πήρε μόλις μία εβδομάδα. Άθλος; Εννοείται... κι εγώ δεν το πίστευα! Λάβετε όμως υπόψη σας πως είχα το καλύτερο "συνεργείο": όλη η οικογένεια μαζεύτηκε και βοήθησε για να τελειώσουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και για να μην κουράσω εγώ πολύ το εγχειρισμένο μου πόδι. 

  Κάπου μέσα σε όλα αυτά, αποφασίσαμε να μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη και βάλαμε μπρος να αλλάξουμε τη διακόσμηση και το ύφος της κρεβατοκάμαράς μας.

 Το υπνοδωμάτιό μας είναι ένα "γήπεδο" 17 περίπου τ.μ., στο οποίο μπαίνεις από μια ενδιαφέρουσα, παλιά ξύλινη πόρτα. Δεν είναι πολύ φωτεινό, αλλά είναι ένας χώρος που λατρεύω - το αισθάνομαι ως το λιμάνι μου και το άδυτό μου. Φιλοξενεί πολλές από τις δημιουργίες μου και έχει τη μεγαλύτερη από τις δύο βιβλιοθήκες μας.

  Είμαι από τους ανθρώπους που δεν τα πάνε και πολύ καλά με τους άχρωμους, μουντούς ή λευκούς τοίχους στους χώρους των σπιτιών. Έτσι στο σπίτι μου τα δωμάτια έχουν ζωντανά χρώματα (άλλο είναι λαδί, άλλο ροδακινί)...  και μόνο η κρεβατοκάμαρα ήταν βαμμένη σε κάπως μουντές γκρι/μπλε αποχρώσεις.

    Ώρα λοιπόν για αλλαγή!

  Αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα μποέμικο*, φωτεινό, χαρούμενο και λίγο αντισυμβατικό υπνοδωμάτιο. Διαλέξαμε μαζί τα νέα χρώματα των τοίχων και συμφωνήσαμε να δουλέψουμε από κοινού για να το διακοσμήσουμε. Σκοπός μας ήταν να μην ξοδέψουμε πολλά επιπλέον χρήματα για τη διακόσμηση, αλλά να χρησιμοποιήσουμε ότι ήδη είχαμε ή κάποια πράγματα που θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μόνοι μας με απλά υλικά. 

  Ο πωλητής στο κατάστημα που πήγα να προμηθευτώ τα χρώματα, σοκαρίστηκε λιγουλάκι: "Πού θα το βάλετε αυτό το χρώμα";!..... (Απέφυγα τεχνηέντως να απαντήσω πού θα έβαζα το λαχανί που είχαμε διαλέξει)..... "Είναι αρκετά έντονο... θα σας πονούν τα μάτια! Σε τι δωμάτιο λέτε να το βάλετε;" (δεύτερη φορά το ερώτημα)..... "Στην κρεβατοκάμαρα... και λέω να το βάλω δίπλα σ΄αυτό!" (του έδειξα το πρασινομπλέ και τον αποτελείωσα).

Έχουμε και λέμε, λοιπόν: 

τοίχοι πρασινομπλέ και λαχανί, πόρτα κοκκινοπορτοκαλί. 

Ξέρω, ακούγεται κάπως όλο αυτό... οπότε μάλλον ήρθε η ώρα να σας ξεναγήσω!

Ελάτε να περάσουμε μαζί την παλιά, ξύλινη πόρτα που 

κάποτε ήταν λευκή και τώρα έγινε κοκκινοπορτοκαλί...

  Στον τοίχο αριστερά παρέμειναν οι δημιουργίες μου (θυμάστε τη Νιόβη και αυτόν τον πίνακα;) Παρέμεινε επίσης η κουρτίνα και το vintage ξύλινο τραπεζάκι με τα τρία πόδια που φιλοξενεί τη Νιόβη εδώ και καιρό. Αυτό που προστέθηκε είναι ο μελωδός με τα κοχύλια, δώρο από μία συνάδελφό μου.

  Στην άλλη πλευρά, παρέμεινε η γαμήλια φωτογραφία μας και το φωτιστικό δαπέδου που είχα φτιάξει. Προσθέσαμε όμως την υφασμάτινη ομπρέλα που αποκτήσαμε σε ένα ταξίδι μας στη Ρώμη. 

  Στο κέντρο πάνω από το κρεβάτι μας είχαμε ένα δικό μου τρίπτυχο. Εκείνος ήθελε να το αλλάξουμε με μια καινούρια κατασκευή, πιο ταιριαστή στο νέο χώρο, εγώ πάλι ήμουν ανένδοτη στην αρχή ("μα, είναι μια από τις δημιουργίες μου, την αγαπώ, δε θέλω να τη βγάλω!!") Τελικά πείστηκα, και αφιερώσαμε δυο από τα απογεύματά μας στον κήπο για να φτιάξουμε μαζί (εγώ επί του δημιουργικού κι εκείνος, άξιος βοηθός μου) τη νέα μας κατασκευή: 

Μια μεγάλη, πολύχρωμη ονειροπαγίδα**

   Τη βάλαμε ως κεντρικό στοιχείο πάνω από το κρεβάτι, στερεώσαμε στις πλευρές της πολύχρωμα χαλάκια, από πάνω της κρεμάσαμε ένα ινδιάνικο rainstick*** που έχω από φοιτήτρια και στολίσαμε περιμετρικά όλη την κατασκευή με πολύχρωμα φαναράκια (αγορασμένα από γνωστό γερμανικό σούπερ μάρκετ). 

Ονειροπαγίδα

(σύρμα, νήμα, υφασμάτινες και σατέν κορδέλες, 

ξύλινες και ακρυλικές χάντρες, χρωματιστά φτερά)

Ολοκληρωμένο, λοιπόν, το υπνοδωμάτιό μας τώρα δείχνει έτσι...

Μποέμικο, φωτεινό, χαρούμενο και λίγο αντισυμβατικό!!

(περιττό να σας πω ότι χαίρεται η ψυχή μου κάθε φορά που μπαίνω στο χώρο...)

Να είστε καλά, να περνάτε καλά και να κάνετε ό,τι σας ευχαριστεί! 

Πολλά φιλιά σε όλους και καλή εβδομάδα από αύριο!

:))

* Μποέμ; Τι είναι πάλι τούτο;

  Ο όρος μποέμ σχετίζεται με την αντισυμβατικότητα, την ανεμελιά στη σκέψη και στη διαβίωση και την εύθυμη και χαλαρή διάθεση.  

 Το μποέμικο στυλ διακόσμησης εκφράζεται κυρίως με την αφθονία στα χρώματα (τα οποία συνήθως είναι έντονα και φωτεινά, και όχι απαραίτητα ταιριαστά μεταξύ τους) και με τα πολλά και διαφορετικά αντικείμενα στο χώρο.

(πηγή εικόνας)

  Για το συγκεκριμένο ύφος διακόσμησης δεν υπάρχουν κανόνες: τα μόνα που απαιτούνται για να το πετύχετε είναι φαντασία, δημιουργικότητα, αντισυμβατικές ιδέες και αναπάντεχοι συνδυασμοί. Τολμήστε να συνδυάσετε μεταξύ τους έντονα χρώματα (φωτεινό μπλε, κόκκινο, πορτοκαλί, φούξια ή λαχανί), με πολύχρωμα έργα τέχνης, χρωματιστά αφράτα μαξιλάρια, σεντόνια ή παπλώματα, και έθνικ αντικείμενα από τα ταξίδια σας (μπάμπουσκες, παλιά φαναράκια, ινδιάνικα μουσικά όργανα, αγαλματάκια του βούδα, κινέζικες ομπρέλες, σπανιόλικες βεντάλιες, μεγάλες φούντες, ξύλινα γλυπτά). Κρεμάστε στο χώρο κορδέλες, υφάσματα ή κουνουπιέρες και παίξτε με τον φωτισμό.

** Ονειροπαγίδα; Δηλαδή;

  Οι πρώτοι που κατασκεύασαν ονειροπαγίδες ήταν οι  Ινδιάνοι Τσιπέουα (αλλιώς Οτζίμπουε) και το αντικείμενο στη γλώσσα τους ονομάζεται asabikeshiinh. Τις κατασκεύαζαν πλέκοντας κλωστές από νεύρα μέσα σε ξύλινα στεφάνια, δημιουργώντας μια πλέξη σαν δίχτυ αράχνης, και τις στόλιζαν με χάντρες και φτερά.  

  Η ονειροπαγίδα είχε στόχο να προστατέψει τα παιδιά από τα άσχημα όνειρα, γι΄αυτό και κρεμιόταν πάνω από τα κρεβάτια τους. Οι Ινδιάνοι πίστευαν πως μόνο τα καλά όνειρα μπορούσαν να περάσουν από την κεντρική, μικρή τρύπα της ονειροπαγίδας, ενώ τα άσχημα σκάλωναν στο δίχτυ και έμεναν εκεί παγιδευμένα, μέχρι να τα διαλύσει το πρώτο φως της αυγής. Με τον καιρό, καθώς τα παιδιά μεγάλωναν, η ονειροπαγίδα φθειρόταν και καταστρεφόταν και τότε θεωρούνταν πως είχε εκπληρώσει το χρέος της. (πηγή)

*** Rainstick; Πρώτη φορά το ακούω!

  Το Rainstick (στα ελληνικά: ξύλο της βροχής) έχει Ινδιάνικες ρίζες. Θεωρείται πως εφευρέθηκε από τους Αζτέκους και συναντάται στη Λατινική Αμερική αλλά και αλλού, κυρίως για τελετουργικούς σκοπούς, ή ως παιδικό παιχνίδι. Παραδοσιακά, κατασκευάζεται από ένα μακρύ, κυλινδρικό, κούφιο κομμάτι ξύλου ή καλαμιού, το οποίο είναι γεμάτο με σπόρους ή μικρά χαλίκια. Στα εσωτερικά του τοιχώματα προεξέχουν καρφιά, ή βελόνες από κάκτους. Όταν το ξύλο κινείται, το περιεχόμενό του κυλάει προς την άλλη πλευρά και παράγει έτσι έναν ήχο που μιμείται τον ήχο της βροχής.

  Πιστευόταν πως όταν κάποιος το χρησιμοποιούσε για να μιμηθεί τον ήχο της βροχής μπορούσε να φέρει καταιγίδα. (πηγή)

Μεταμόρφωση: μοντέρνο επιδαπέδιο φωτιστικό με Pop Art αισθητική

         Εδώ είμαι και πάλι...

     Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με τη μεταμόρφωση ενός αντικειμένου. Όπως πιθανόν γνωρίζετε αν έχετε διαβάσει για μένα στο προφίλ μου, το να μεταμορφώνω αντικείμενα, αλλάζοντάς τους όψη, είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. 

    Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό που διάλεξα να μεταμορφώσω ήταν ένα φωτιστικό δαπέδου που έχω στο δωμάτιό μου. Αυτό το φωτιστικό έχει ιστορία: είναι παλιό, κλασικό (επομένως "vintage") και βρίσκεται γύρω μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Κάποια στιγμή, όταν άρχισα να ζω κάτω από τη δική μου στέγη, έφυγε από το πατρικό μου σπίτι και με ακολούθησε. Ως τότε, πάνω στο καπέλο του είχε ένα κέντημα: λουλούδια με σταυροβελονιά. Επειδή στο δικό μου σπίτι δεν ταίριαζε καθόλου, του έκανα την πρώτη αλλαγή: το κέντημα βγήκε, το καπέλο -που είναι χαρτονένιο- γυμνώθηκε και ντύθηκε με χαρτί και δίχτυ. Μετά λοιπόν την πρώτη αυτή παρέμβαση και για 7-8 χρόνια, το είχα έτσι:

        Φέτος, αποφάσισα να το αλλάξω πάλι, αλλά με μια εντελώς διαφορετική οπτική. Επειδή μου αρέσουν τα μοντέρνα αντικείμενα, ήθελα να κάνω μια αλλαγή που να μου δώσει ένα μοντέρνο, αλλά και ανάλαφρο αποτέλεσμα. Αφού σκεφτόμουν για μέρες χωρίς να μπορώ να καταλήξω στο τι ακριβώς θέλω να κάνω, μια μέρα, ξαφνικά, η ιδέα μου ήρθε: ένα φωτιστικό μοντέρνο, με pop art * αισθητική. Έτσι, (επανα)χρησιμοποίησα αποκόμματα από περιοδικά, εκτυπώσεις από το internet και ... αλουμινόχαρτο, κομμένο σε τετράγωνα κομμάτια. Πήρα κόλλα, πινέλα... και αφοσιώθηκα. Να λοιπόν τι προέκυψε...

          Όταν, κάποιες ώρες αργότερα, το είδε το άλλο μου μισό, μου είπε ότι όλα καλά, ωραίο, αλλά δεν του άρεσε το χρώμα στο ποδαράκι του φωτιστικού. Είπε ότι δεν ταίριαζε, ότι ήθελε βάψιμο, πιθανόν σε ένα έντονο χρώμα. Η αλήθεια είναι ότι εμένα δε με ενόχλησε (όλα τα περιοδικά για το σπίτι τα τελευταία χρόνια εμμένουν στην αξία της τάσης του mix n' match στα αντικείμενα), αλλά το σκέφτηκα για λίγο από τη δική του πλευρά. Κι αν είχε δίκιο; Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;

        Τελικά, επανέφερα στο φως ένα παροπλισμένο κομμάτι υφάσματος που είχε περισσέψει από την κουρτίνα της κρεβατοκάμαρας. Το τύλιξα γύρω-γύρω από το πόδι του φωτιστικού και ... η μεταμόρφωση ολοκληρώθηκε ...

Pop Art: Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, ο όρος αυτός αναφέρεται στο καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε αρχικά στη Μ. Βρετανία και αργότερα στην Αμερική, στα τέλη της δεκαετίας του '50. Ο Άντι Γουόρχολ (6 Αυγούστου 1928 - 22 Φεβρουαρίου 1987), ανάμεσα σε άλλους καλλιτέχνες, ήταν αυτός που με τις δημιουργίες του "απογείωσε" και έκανε περισσότερο γνωστή την ποπ αρτ αισθητική, κύρια χαρακτηριστικά της οποίας ήταν ο αυθορμητισμός, η δημιουργική υπερβολή, η ανάλαφρη διάθεση, η σάτιρα και οι έντονες χρωματικές αντιθέσεις.