Customised backpack (rock edition, DIY)

Ερώτημα:  Υπάρχει η τέλεια τσάντα;

Απάντηση (κατόπιν ωρίμου - και επί σειρά ετών - σκέψεως):  Όχι· δεν υπάρχει! 

  Και το ότι δεν υπάρχει πουθενά η τέλεια τσάντα πάνω σ΄αυτόν τον πλανήτη, είναι για μένα μια πονεμένη ιστορία... που πιστεύω πως οι κυρίες της παρέας σίγουρα θα καταλάβουν. 

 Μπορεί μια γυναικεία τσάντα να είναι υπέροχη σχεδιαστικά και όσον αφορά τα υλικά κατασκευής της, ΑΛΛΑ: 

μπορεί να είναι πολύ μικρή / πολύ μεγάλη / χωρίς πολλές θήκες / άβολη στο κράτημα / άβολη στο άνοιγμα / με πολλές εσωτερικές θήκες (όπου θα ψάχνεις ανελέητα για ώρα να βρεις πού στο καλό έχουν χωθεί τα κλειδιά σου) / με λίγες εσωτερικές θήκες (όπου δε θα μπορούν κάπου συγκεκριμένα να χωθούν τα κλειδιά σου και πάλι θα ψάχνεις να τα βρεις ανελέητα εκεί που παρέπεσαν).

  Έψαχνα για καιρό σε μαγαζιά και στο διαδίκτυο για να βρω ένα σακίδιο πλάτης που να με βολεύει, να μου ταιριάζει αισθητικά αλλά να είναι και οικονομικό. Πολλά θες... θα μου πείτε. Και όντως· δεν έβρισκα τίποτε που να είναι αυτό που θέλω.

  Και τι ήθελα, η καψερή; Ένα-δυο ψιλοπραγματάκια!! 😂

• Ήθελα ένα σακίδιο που να συνδυάζεται σχεδόν με όλα τα χρώματα και ρούχα μου.
• Που να μη δείχνει ούτε πολύ πρόχειρο, ούτε πολύ καλό· για να μπορώ να το παίρνω στη δουλειά, στη βόλτα, στο περπάτημα με το σκυλί μου, αλλά και στην εκδρομή. 
• Που να είναι μεγάλο και ευρύχωρο (οι τσάντες μου πάντα θέλω να είναι μεγάλες· σαν την τσάντα του Sport Billy, συνήθως έχουν τα πάντα μέσα και για παν ενδεχόμενο). Απαραίτητη προϋπόθεση, να μπορεί κάπου να χωρέσει και την κάμερά μου (αφού το δικό της τσαντάκι/θήκη είναι μεγάλο και επομένως εξαιρετικά άβολο όταν το κουβαλώ για ώρα. Άντε να φωτογραφίσεις της προκοπής και αξιοπρεπώς, έχοντας στον ώμο την κανονική τσάντα σου, ΚΑΙ το τσαντάκι της κάμερας...)
• Που να έχει πολλές μικρές θήκες από δω κι από κει, για να χωράει τα μικρά και βασικά μου και να μην τα ψάχνω επί 3 ώρες χωρίς αποτέλεσμα (βλέπε φλασάκι usb).   

Λύση Νο1:

Εμπρός, καλά μου πόδια! 

  "Εμπρός, καλά μου πόδια" = ψάξιμο. Και τελικά... συμβιβασμός. Αφού γύρισα το εμπορικό σύμπαν (διαδικτυακό και μη) και δεν έβρισκα τίποτε οικονομικό με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, τελικά αγόρασα με μόλις 13€ ένα σακίδιο πλάτης μεγάλο μεν, με πολύ λιγότερες θήκες από όσες ήθελα δε: είχε δύο μικρές πλαϊνές και μία μεγαλύτερη θήκη εξωτερικά, και δύο μικρές εσωτερικά (που όμως δεν μου έφταναν ούτε με σφαίρες).

  Αρχικά του κρέμασα το αγαπημένο μου rock μπρελόκ, περνώντας το απλά από την τρυπούλα του φερμουάρ, αλλά τι τα θες; Ωραίο έδειχνε, αλλά χρηστικό; Μπαααα... το πρόβλημα παρέμενε (τι να κάνει από μόνο του το καημένο το ροκάκι μου, θαύματα);

Λύση Νο2:
Εμπρός, καλά μου χέρια! 

  Το "εμπρός, καλά μου χέρια" με άλλα λόγια σημαίνει "άλλαξα ελαφρώς τα φώτα στο σακίδιο". Εύκολα, σε ελάχιστο χρόνο και ανέξοδα. Πάμε να δούμε τι έκανα:

→ Τσέπες:

1. Πήρα ένα παλιό, αντρικό τζιν παντελόνι που ήταν για πέταμα και που είχα κρατήσει στην άκρη. (Γιατί ποτέ δεν ξέρεις... δεν πετάμε τίποτα, παιδιά! Κάπου θα χρησιμεύσει!)

  Και μαντέψτε: χρησίμεψε! Του έκοψα τη μία πίσω τσέπη (όλη μαζί, μαζί με το τμήμα του παντελονιού όπου ήταν ραμμένη) και την πολύ μικρούλα τσέπη που είχε μπροστά. Έκοψα στο όριο της ραφής (με καλό ψαλίδι για να αποφύγω τα ξεφτίσματα), αλλά πολύ προσεκτικά για να μην χαλάσω τις ραφές.

2. Πήρα βενζινόκολλα, την άπλωσα στην πίσω πλευρά κάθε τσέπης και τις κόλλησα στο εσωτερικό της τσάντας, στα σημεία που με βόλευαν, αφού γύρισα το σακίδιο το μέσα-έξω. Στερέωσα με λίγη κλωστή τις τέσσερις άκρες κάθε τσέπης για επιπλέον ασφάλεια... και αυτό ήταν.

Έτσι έδειχνε μετά τις προσθήκες (γυρισμένο το μέσα-έξω...)

  Τόσο απλά, χωρίς πολλά-πολλά (ραψίματα) απέκτησα δύο ανθεκτικές τσέπες επιπλέον στο εσωτερικό για μικροαντικείμενα. Η μία τους, αρκετά βαθιά κιόλας. Και τι πειράζει που δεν είναι το ίδιο ύφασμα με την επένδυση; Το τζιν πάει με όλα, σωστά; Άλλωστε οι τσέπες αυτές είναι στο εσωτερικό της τσάντας, και δεν θα τις βλέπει κανείς άλλος πέρα από εμένα.

 Έκανα και κάτι ακόμη: στην πλαϊνή εσωτερική ραφή πέρασα μια μικρή παραμανίτσα, από αυτές που μερικές φορές βρίσκουμε στις ετικέτες των ρούχων. Φαίνεται στις φωτογραφίες. Από αυτή κρέμασα τα λαστιχάκια των μαλλιών μου και το κλαμεράκι μου, για να μπορώ να τα βρίσκω εύκολα και γρήγορα. 

  Γυρνώντας κανονικά το σακίδιο, οι τσέπες δείχνουν έτσι (μία τσέπη σε κάθε του πλευρά):

→ Εξωτερική όψη:

  Το σημείο πάνω από τη μεγάλη εξωτερική τσέπη μου φαινόταν κάπως. Άδειο, να το πω; Αδιάφορο να το πω; Πάμε να δούμε τι έκανα:

1. Πήρα ένα μαύρο μανίκι (ναι, μανίκι!), το οποίο είχα κόψει και κρατήσει από μια παλιά μου μακό μπλούζα που δεν ήθελα πια.

2. Δίπλωσα, έραψα με δυο βελονιές και σχημάτισα με το μανίκι ένα μεγάλο φιόγκο.

3. Τύλιξα στο κέντρο του φιόγκου ένα κομμάτι γκρι σουέτ και το στερέωσα με λίγη κλωστή.

4. Έραψα το φιόγκο εξωτερικά στο σακίδιο, πάνω από τη μεγάλη τσέπη.

Σακίδιο έτοιμο! 

Με ροκ αισθητική, χρηστικό και με θήκες, όπως το ήθελα!

Ε, λοιπόν· τώρα η τέλεια (για μένα) τσάντα υπάρχει! 

Με γεια μου!
😜

Quoth the raven, "Nevermore" / Και το κοράκι απάντησε, "Ποτέ από δω και πια" ("The Raven" themed canvas tote bag)

   Με ελκύει το μεταφυσικό, το σκοτεινό, το μυστηριώδες και το τρομακτικό στη λογοτεχνία και στην ποίηση, έτσι συχνά επιλέγω τέτοιου είδους αναγνώσματα. Όπως καταλαβαίνετε, επομένως, τα κείμενα του Edgar Allan Poe (1809-1849) μου αρέσουν ιδιαίτερα και το ποίημά του "Tο κοράκι" ("The Raven", από το οποίο δανείστηκα ένα στίχο για τον τίτλο της ανάρτησης) είναι ένα από τα αγαπημένα μου. 

 Πρόκειται για ένα ποίημα αφηγηματικό, σκοτεινό, με ιδιαίτερη, λυρική γλώσσα και με μια μεταφυσική διάσταση. Δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1845 και μιλά για έναν πολύ ερωτευμένο άνδρα, ο οποίος θρηνεί το χαμό της αγαπημένης του Lenore. Ο άνδρας δέχεται στο σπίτι του την ξαφνική επίσκεψη ενός μυστηριώδους κορακιού που μιλάει, το οποίο κουρνιάζει επάνω σε μια προτομή της Αθηνάς που υπάρχει στο χώρο (στο ποίημα χρησιμοποιείται η λέξη Παλλάδα). Από εκεί, το κοράκι παρατηρεί τον άνδρα και τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις. Ταυτόχρονα, εντείνει και καλλιεργεί την απελπισία του, απαντώντας επανειλημμένα στο θρήνο του με μία και μόνη λέξη: "Nevermore" (ποτέ από δω και πια).

  Εδώ και καιρό σκεφτόμουν να δημιουργήσω κάτι σχετικό με το θέμα του ποιήματος, αλλά δεν το αποφάσιζα, γιατί δεν μπορούσα να καταλήξω τι θα ήταν αυτό: κάτι χρηστικό; Ή κάτι διακοσμητικό; Όταν οι ιδέες είναι πολλές, συνήθως περιμένω - μόλις καταλαγιάσει ο αρχικός ενθουσιασμός, η ιδέα που επιμένει να τριγυρνά γύρω μου είναι και αυτή που έχει έρθει πραγματικά η ώρα της να υλοποιηθεί. 

 Προσφάτως διάβασα ξανά το ποίημα και πήρα την τελική απόφασή μου: το κοράκι του Poe θα "κούρνιαζε" πάνω σε κάτι χρηστικό, πάνω σε κάτι που να μπορώ να το έχω μαζί μου, όποτε το επιθυμώ. 

Κι έτσι, ζωγράφισα αυτή την πάνινη τσάντα.

Πάνινη τσάντα ζωγραφισμένη στο χέρι, με θέμα το "Κοράκι" του Poe

''The Raven'' - Hand painted canvas tote bag 

 Χρώμα ειδικό για ύφασμα, ασημί κυλινδρικές χάντρες και κορδέλα οργάντζας.

(Η τσάντα κλείνει με φερμουάρ)

  Η αλήθεια είναι πως το να πετύχω να αποδώσω πάνω στο πανί μια ταιριαστή με το ύφος του κειμένου γραμματοσειρά, απαίτησε πολλή από την προσοχή μου, σταθερό χεράκι και αρκετό χρόνο (κάποια, βλέπετε - ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε - είχε τη φαεινή ιδέα να μη χρησιμοποιήσει stencil για τα γράμματα, αντίθετα επέλεξε να τα ζωγραφίσει ελεύθερα... καταλήγοντας στο τέλος να δουλεύει το χρώμα στις πολύ μικρές λεπτομέρειες με οδοντογλυφίδα για περισσότερη ακρίβεια! Ε, ναι, είμεθα και τελειομανείς...) Όπως και να έχει, το αποτέλεσμα νομίζω πως με δικαίωσε στο τέλος.

 Λίγες λεπτομέρειες εδώ κι εκεί (όπως τα δαντελένια τυπώματα και οι ασημί χάντρες που ράφτηκαν πάνω τους, καθώς και η κορδέλα για τα χερούλια που καταλήγει σε φιογκάκια) έδωσαν την τελική πινελιά και η τσάντα μου ολοκληρώθηκε.

  (Μεταξύ μας; Νομίζω πως θα το καθιερώσω: είναι ωραίο κάτι που σου αρέσει και αγαπάς, να μπορείς να το "ενσωματώνεις" σε ένα αντικείμενο με διάφορους τρόπους και να το έχεις μαζί σου καθημερινά!) 

☺

   Σ΄αυτό το σημείο, θα ήθελα να σας δείξω κάτι που έλαβα εδώ και καιρό και λόγω της καλοκαιρινής ξεγνοιασιάς αμέλησα να αναρτήσω.

  Είναι ένα πολύ όμορφο βραχιόλι από τη Μαρία Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...) και το MadeByHand και είναι το δώρο μου για τη διάκριση της φωτογραφίας μου στον τελευταίο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν.

   Μαρία μου, σε ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο σου! Μου άρεσε πάρα πολύ, να είσαι καλά!  

  Για όσους ενδιαφέρονται, ενημερώνω πως ο διαγωνισμός Φωτογραφίζειν που είχε σταματήσει προσωρινά για το καλοκαίρι, είναι να ξεκινήσει και πάλι κάπου τώρα το Σεπτέμβριο. Για περισσότερες πληροφορίες, συντονιστείτε στο ιστολόγιο της Μαρίας, πατώντας εδώ. 

  Όσο για μένα... σας έχω ένα νέο, πριν σας αφήσω. Αυτές τις μέρες βρίσκομαι εν μέσω πολυπόθητων ανακατατάξεων και αλλαγών: αλλάζω τόπο διαμονής και εργασίας, κάτι που κυνηγούσα να καταφέρω πολύυυυ καιρό (bye-bye νησάκι, γεια σας βουνά!) 

 Μέχρι και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, όλα είναι ρευστά, τίποτε δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη για το πού ακριβώς θα δουλεύω και θα μένω. Θα μάθω περισσότερες λεπτομέρειες από αύριο. 

 Για λίγο λοιπόν, ίσως απέχω από τη γειτονιά, μέχρι να δω πού ακριβώς θα τακτοποιηθώ... και να δω και τι θα κάνω για να έχω ίντερνετ και να τα λέμε! 

Στέλνω πολλά φιλιά σε όλους και εύχομαι καλό μήνα και καλό φθινόπωρο να έχουμε!  

Να περνάτε όμορφα και να κάνετε όλα όσα σας ευχαριστούν! 

* Αν δεν έχετε διαβάσει ξανά Poe και θα θέλατε να γνωρίσετε τη γραφή του, σας προτείνω το βιβλίο που αγόρασα τώρα τελευταία: περιέχει 21 από τα διηγήματά του, μαζί με το ποίημά του "Το κοράκι", και είναι αυτό.

* Αν πάλι προτιμάτε να διαβάσετε μόνο το "Κοράκι", θα βρείτε το ποίημα στα αγγλικά εδώ (ίσως δυσκολευτείτε λίγο με την ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας, αλλά αν γνωρίζετε καλά αγγλικά θεωρώ πως είναι καλύτερα να διαβάσετε πρώτα το ποίημα όπως γράφτηκε και όχι μεταφρασμένο).  

  Στα ελληνικά, το "Κοράκι" υπάρχει σε μορφή e-book και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν στον υπολογιστή σας από αυτό το σύνδεσμο. Κατά τη δική μου γνώμη, όμως, η καλύτερη μετάφραση (και απόδοση του νοήματος του ποιήματος στα ελληνικά) έχει γίνει από τον Κώστα Ουράνη, και μπορείτε να τη βρείτε εδώ, και μάλιστα μαζί με το πρωτότυπο κείμενο. 

* Εδώ μπορείτε να διαβάσετε λίγες περισσότερες πληροφορίες για τον Poe, για τη ζωή του, καθώς και για την (ομολογουμένως) αυτοκαταστροφική ιδιοσυγκρασία του.

   Πηγές που συμβουλεύτηκα για τις χρονολογίες: 1, 2

Τσαντάκι-φάκελος από βινύλιο σε καλοκαιρινές αποχρώσεις

  Καλή εβδομάδα σε όλους! Επανέρχομαι για να σας δείξω άλλο ένα τσαντάκι-φάκελο που έφτιαξα αυτές τις ημέρες. 

  Είναι και αυτό ριγέ όπως το προηγούμενο που σας είχα δείξει πριν λίγο καιρό, αλλά αυτή τη φορά οι ρίγες του υφάσματος δεν είναι κάθετες, είναι οριζόντιες και σε άλλους χρωματισμούς. Το υλικό του είναι επίσης βινύλιο (vinyl) που σημαίνει ότι το τσαντάκι μπορεί να πλυθεί.

 Εσωτερικά, έχω επενδύσει το τσαντάκι με μονόχρωμη επένδυση από το ίδιο υλικό, δημιουργώντας μια χρωματική αντίθεση όταν ανοίγει. Ανάμεσα από το εξωτερικό και το εσωτερικό vinyl ύφασμα έχω ενσωματώσει μια βάτα για σταθερότητα (όπως σε όλα τα τσαντάκια που έχω φτιάξει κατά καιρούς) - έτσι, το τσαντάκι δεν λυγίζει και δεν χάνει το σχήμα του όταν το κρατάς. 

  Και, όπως συνήθως -μιας και δεν έχω ραπτομηχανή- είναι ραμμένο εξ' ολοκλήρου στο χέρι!

Τσαντάκι-φάκελος από βινύλιο (ριγέ εξωτερικά, μονόχρωμο 

εσωτερικά). Διακοσμήσεις: τσόχινο λουλούδι με ασημί 

κουμπί, φερμουάρ και μοβ σατέν κορδέλα στο εσωτερικό.

Ραμμένο στο χέρι, κλείνει με μαγνητικό κούμπωμα. 

Διαστάσεις (κλειστό): 17 x 30 εκ. περίπου 

  Πριν σας αφήσω, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι το ιστολόγιο The A citY, το οποίο και παρακολουθώ, διεξάγει ψηφοφορία για τα "The A citY Awards 2013". Οι διαχειριστές του ιστολογίου είναι αρκετοί, οι στήλες τους πολλές και αξιόλογες... αν δεν το γνωρίζετε, επισκεφθείτε το και περιηγηθείτε, θα βρείτε ενδιαφέροντα πράγματα να διαβάσετε. 

   Στα "The A citY Awards 2013", οι φίλοι του ιστολογίου καλούνται να ψηφίσουν τις αγαπημένες τους στήλες, οι οποίες χωρίζονται σε κατηγορίες. 

  Ανάμεσα στις υπόλοιπες κατηγορίες συμπεριλαμβάνεται και η κατηγορία "Αγαπημένο Φιλικό Blog-Site", όπου συμμετέχουν 4 ιστολόγια: η Φλώρα μας με το TEXNIS STORIES, εγώ με το "Μαϊμουδάκι" μου (Funky Monkey - Χειροποίητες Δημιουργίες) και άλλα δύο ιστολόγια (LIFE IN STYLE και koyzinopagida). Αν θέλετε να ψηφίσετε οποιαδήποτε κατηγορία, μπορείτε να το κάνετε εδώ.

  Καλό σας βράδυ!

Ριγέ τσαντάκι - φάκελος από βινύλιο

    Είχα πολύ καιρό να επιχειρήσω να φτιάξω ένα τσαντάκι... την τελευταία τσάντα που είχα κάνει, σας την είχα παρουσιάσει τον περασμένο Σεπτέμβρη! Και πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι μου έλειψε η δημιουργία μιας κατασκευής αυτού του είδους...

    Μου αρέσουν οι φάκελοι. Νομίζω ότι δίνουν έξτρα πόντους στη θηλυκότητα και μπορούν να σε "σώσουν" σε διάφορες περιστάσεις, απογειώνοντας ακόμη και το πιο απλό σύνολο. Αρκεί να μην είναι σε διαστάσεις... σπιρτόκουτου και δε χωρούν ούτε τα κλειδιά σου! Γι' αυτό έβαλα μπρος και έφτιαξα έναν σε ικανοποιητικό, βολικό μέγεθος, με ριγέ, χαρούμενο ύφος.

Τσαντάκι-φάκελος από βινύλιο (ριγέ και μονόχρωμο), 

διακοσμημένο με κουμπί σε σχήμα λουλουδιού. 

Ραμμένο στο χέρι, κλείνει με μαγνητικό κούμπωμα.

Διαστάσεις (κλειστό): 15.5 x 30 εκ. 

     

    Καλό σας βράδυ!

Μια νέα σχολική χρονιά και μια χειροποίητη "σχολική" τσάντα-φάκελος από δέρμα

     Η μέρα σήμερα δεν είναι τυχαία... και για κάποιους ήταν εξαιρετικά σημαντική!

     Τα παιδάκια σε όλη τη χώρα σήμερα από τη μία συνειδητοποίησαν ότι τελείωσε κι επίσημα το καλοκαίρι και η ξενοιασιά, από την άλλη όμως ξαναβρήκαν τους φίλους τους στο σχολείο, βρήκαν ευκαιρία να κάνουν νέους φίλους σε μια καινούρια τάξη, είδαν πάλι μετά από καιρό τον αγαπημένο τους δάσκαλο, πήγαν για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο ή μεγάλωσαν και πήγαν "στο μεγάλο σχολείο", έκλαψαν γιατί ξαφνιάστηκαν από τη διαδικασία του αγιασμού και φοβήθηκαν μήπως χάσουν τη μαμά τους...

Εικόνες... εικόνες...

     Εύχομαι "Καλή αρχή και καλή σχολική χρονιά" σε μικρούς (μαθητές) και μεγάλους (γονείς και εκπαιδευτικούς)! Καλή δύναμη σε όλους, για μια δημιουργική, ήρεμη σχολική χρονιά, γεμάτη πρόοδο και χαρούμενα γέλια.

* * * * * * * * * * * 

     Σήμερα, επηρεασμένη από την ημέρα, θα σας δείξω μια χειροποίητη τσάντα - φάκελο, την οποία έφτιαξα για μένα στις αρχές του καλοκαιριού (κάνουμε και κανένα δώρο στον εαυτό μας πού και πού...!). 

     Από το χειμώνα ακόμη, έβλεπα τη Wendy (μέσω του blog της το οποίο και παρακολουθώ) να φτιάχνει μόνη της μεγάλους φακέλους, χειροποίητους (μπορείτε να δείτε ένα παράδειγμα εδώ). Σαν να μην έφτανε αυτό, πριν το καλοκαίρι, όποιο περιοδικό και να άνοιγα έβλεπα να διαφημίζονται (ως τα πλέον μοδάτα αξεσουάρ) όλο χρωματιστές τσάντες-φάκελοι σε υπερμεγέθεις διαστάσεις. 

     Ε, δεν ήθελε και πολύ για να πάρω μπρος... Αγόρασα δέρμα σε πράσινο χρώμα και στρώθηκα στη δουλειά... με ό,τι ήθελε προκύψει!

     Η ιδέα αρχικά ήταν να μοιάζει με τις παλιές σχολικές τσάντες, οι οποίες δεν κυκλοφορούν πια. Στην πορεία, διαπίστωσα ότι αυτό δεν ήταν και τόσο εύκολο, όταν αποφασίζεις να δουλέψεις δέρμα και μάλιστα με το χέρι!! Εκείνες τις μέρες, τα χέρια μου δεν βλέπονταν από τη βενζινόκολλα και από την προσπάθεια να σπρώχνω τη βελόνα και την κλωστή (το δέρμα είναι πολύ σκληρό υλικό για να ράψεις με το χέρι... αλλά εγώ εκεί... υπομονή και επιμονή...). Σκέφτηκα να βάλω και χερούλι, αλλά δεν βρήκα λύση στο πώς να το στερεώσω, ώστε να αντέχει το βάρος του περιεχομένου της τσάντας χωρίς να κινδυνεύει να σκιστεί. Βέβαια φταίω κι εγώ, γιατί είμαι από τις γυναίκες εκείνες που η τσάντα τους είναι σαν την τσάντα του Sport Billy - το θυμάστε εκείνο το παλιό καρτούν, το οποίο είχε μια τσάντα μέσα από την οποία μπορούσε να βγάλει κάθε πιθανό και απίθανο αντικείμενο; Ε, έτσι είναι και η δική μου!

     Τέλος πάντων, χερούλι δεν έβαλα, αλλά για να πω την αλήθεια δεν με πειράζει, καθώς συνήθως κρατώ τους φακέλους από τη μία τους γωνία. Η τσάντα κλείνει με χρατς και οι διακοσμήσεις έξω έχουν γίνει με πυρογράφο και με παλιά, vintage κουμπιά.  Το καλύτερο; Είναι αρκετά μεγάλη ώστε να χωράει κάθε πιθανό και απίθανο αντικείμενο και σε πολλές περιστάσεις με έσωσε φέτος το καλοκαίρι...

Φιλιά σε όλους και καλό απόγευμα!

Χειροποίητη τσάντα - φάκελος από υφασμάτινο σουπλά, με συνοδευτική καρφίτσα

     Καλό απόγευμα!

     Τα υφασμάτινα σουπλά τα γνωρίζουμε ως ένα χρήσιμο αξεσουάρ κουζίνας για την ώρα του φαγητού.  Εκτός από την προφανή χρήση τους, μπορούν να αναδείξουν και να στολίσουν όμορφα το τραπέζι μας όταν έχουμε καλεσμένους... Στην προκειμένη περίπτωση όμως, αποφάσισα να τα χρησιμοποιήσω διαφορετικά, δίνοντάς τους μια άλλη οπτική και χρήση!

     Έτσι, δυο υφασμάτινα σουπλά κόκκινου χρώματος με διακριτικές ρίγες ενώθηκαν και έγιναν ένα τσαντάκι - φάκελος , που ράφτηκε εξ' ολοκλήρου στο χέρι. Το τσαντάκι συνοδεύεται από μια καρφίτσα-λουλούδι, φτιαγμένη από απαλή τσόχα σε μαύρο χρώμα και διακοσμημένη με ένα vintage ασημένιο κουμπί. Η καρφίτσα αφαιρείται, έτσι το τσαντάκι μπορεί να κρατηθεί είτε σε μία πρωινή, είτε σε μια βραδινή έξοδο. 

ΚΩΔ. Bg1

Κόκκινο τσαντάκι-φάκελος,  με καρφίτσα-λουλούδι