Πασχαλινές λαμπάδες (2017)

  Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ετοίμασα τις πασχαλινές λαμπάδες της οικογένειας. 

  Η φετινή κολεξιόν είναι κάπως πιο παιδική (γκουχ-γκουχ) χαρούμενη, εκτός ίσως από τη δική μου λαμπάδα (πρώτη φορά άφησα για λίγο στην άκρη τα μπλε και τα πετρόλ, και στράφηκα στην άλλη μεγάλη μου αγάπη: το μαύρο!)

 Τα υλικά απλά, μη φανταστείτε: κορδελίτσες, σπάγκος, ακρυλικά χρώματα, χαρτόνια και χαρτιά, λίγη φαντασία και πολλή διάθεση.

  Ελπίζω να τους αρέσουν (και ειδικά στους άντρες της οικογένειας! Όλο προσπαθώ να είναι απλές οι λαμπάδες τους για να τις κρατήσουν χωρίς ντροπές, κι όλο καταλήγω να τους έχω φτιάξει λαμπάδες υπερ-παραγωγή... 😃)

Για τις κυρίες...

Για τους κυρίους...

Εύχομαι σε όλους σας

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, με Υγεία και Χαρά!

Να περάσετε υπέροχα! 

Χελιδόνια παντού!

  Όταν σκέφτεστε την Άνοιξη, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο νου;

  Εμένα είναι τα λουλούδια... και τα χελιδόνια.

  Σκεφτόμουν για μέρες τι κατασκευή να φτιάξω για να χαρίσω σε οικογένεια και φίλους τώρα για το Πάσχα. Όμορφες πολύ οι πασχαλινές δημιουργίες, δε λέω, αλλά μόλις το Πάσχα περάσει καταχωνιάζονται αναγκαστικά μέσα σε ένα ντουλάπι και περιμένουν ένα χρόνο για να ξαναβγούν. 

  Κρίμα δεν είναι; Δεν το ήθελα αυτό...

  Φέτος λοιπόν οι δημιουργίες μου έχουν ως θέμα τα χελιδόνια και τα λουλούδια. Θα δοθούν ως πασχαλινά δωράκια, αλλά δε θα χρειαστεί απαραίτητα να κρυφτούν μόλις το Πάσχα περάσει. Αν οι παραλήπτες τους το θελήσουν, θα μπορούν να μείνουν σε μια γωνίτσα και να τη στολίσουν· όχι μόνο τώρα την άνοιξη, αλλά και το καλοκαίρι.

  Είναι πινακάκια, που σημαίνει ότι μπορούν να κρεμαστούν στον τοίχο. Στέκονται όμως και όρθια, σε ένα περβάζι ίσως ή σε ένα τραπεζάκι σαλονιού! 

 Τα υλικά μου; Γλωσσοπίεστρα ενωμένα και βαμμένα με ακρυλικά χρώματα, χειροποίητα χελιδονάκια (από χοντρό χαρτόνι) ζωγραφισμένα με ακρυλικά, φυσικά κλαδάκια και υφασμάτινα λουλούδια.

Οι λαμπάδες της Λαμπρής

 Έθιμο (δικό μου) που κρατάει χρόνια τώρα, να φτιάχνω εγώ τις πασχαλινές λαμπάδες της οικογένειας.

 Έχω - δεν έχω χρόνο, τις λαμπαδίτσες τους θα τους τις φτιάξω, αλλιώς κάτι δεν μου κάθεται καλά! Αλλιώς δεν καταλαβαίνω Πάσχα... όπως δεν καταλαβαίνω Πάσχα όταν δεν φτιάχνω κουλούρια κι όταν δεν φτιάχνω κοκορέτσι (ω, ναι, κάτι ψιλοκατέχουμε κι από αυτό - από παιδί).

 Έως τώρα τους έχω φτιάξει λαμπάδες παιχνιδιάρικες, λαμπάδες πιο σοβαρές, λαμπάδες με decoupage, λαμπάδες με κορδόνια και δαντέλες, λαμπάδες σκεπασμένες σχεδόν ολόκληρες με χρωματισμένο ρύζι (!) 

 Δεν τις έχω δείξει όλες εδώ στο ιστολόγιο, έχω δείξει όμως κάποιες εδώ και εδώ.

 Με τις κυρίες της οικογένειας τα πράγματα είναι πάντα πιο εύκολα, οι κύριοι είναι που με δυσκολεύουν! Στις δικές τους λαμπάδες δεν μπορώ να κάνω και πολλά... (αν και δεν έχω παράπονο· ακόμη και τις φορές που "ξέφυγα" διακοσμητικά, με τίμησαν οι καημένοι και κράτησαν τις λαμπαδίτσες τους στην Ανάσταση).

  Όπως και να έχει, κάθε χρόνο προσπαθώ να τους φτιάχνω κάτι διαφορετικό. 

  Να τι τους ετοίμασα φέτος:

Για τις κυρίες...

Και για τους κυρίους 

(απλή λαμπαδίτσα αυτή τη φορά, και εις τριπλούν - για να μη μαλώνουν!)

Ε, κάπου εδώ να μη σας δείξω και τη δική μου;

(αγαπημένος μου συνδυασμός χρωμάτων αυτός... 

πάλι δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο πετρόλ)

 Μια-δυο μέρες μετά αφού ολοκλήρωσα τις λαμπάδες, έλαβα μήνυμα από τη (διαδικτυακή) μου νονά. Μπορεί η κανονική μου νονά να με έχει ξεχάσει εδώ και χρόνια, η διαδικτυακή μου όμως, δεν με ξεχνάει ποτέ! ♥

 Και μάλλον την ίδια ώρα που εγώ έφτιαχνα τις λαμπάδες της οικογένειας, η διαδικτυακή μου νονά έφτιαχνε τη δική μου... και μου έστειλε μήνυμα για να με ειδοποιήσει ότι είναι στο δρόμο και έρχεται προς εμένα! 

 Είμαι το πιο τυχερό (διαδικτυακό) βαφτιστήρι του κόσμου, σας το έχω πει; Και μάλλον το μοναδικό βαφτιστήρι που στην Ανάσταση θα κρατάει όχι μία, αλλά δύο λαμπάδες: μία την ξεχωριστή κι από καρδιάς λαμπάδα της "νονάς" του, και μία αυτή που έφτιαξε με τα ίδια του τα χέρια!

Σε ευχαριστώ τόσο πολύ, νονά! ♥

(ξέρεις εσύ...)

 Κάτι μου λέει ότι και φέτος θα τρέχουν όλοι να πάρουν από μένα το Άγιο Φως, με τόσο ωραία λαμπάδα που θα έχω... (βρίσκουν και ευκαιρία να την περιεργαστούν από κοντά, καταλαβαίνετε). Πέρσι πάντως αυτό έγινε! 

☺

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σας εύχομαι, φίλοι μου! 

Καλά να περάσετε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Σας φιλώ!

Υ.Γ. Η διαδικτυακή μου νονά είναι κάπως ντροπαλή και πολύ μετριόφρων. Δεν με αφήνει συνήθως να σας δείξω τη λαμπάδα μου... κι εγώ είμαι ένα μικρό - και πολύ ευτυχισμένο - βαφτιστήρι. Πώς λοιπόν μπορώ να την κακοκαρδίσω;

Πασχαλινά λαγουδάκια (ξύλινα κρεμαστά διακοσμητικά πόρτας)

  Στη λογική του upcycle (της δημιουργικής δηλαδή επαναχρησιμοποίησης υλικών) οι δημιουργίες που θα σας δείξω σήμερα.

 Απλά και ταπεινά ξύλινα γλωσσοπίεστρα από το φαρμακείο της γειτονιάς, μεταμορφώνονται σε πασχαλινά κρεμαστά πινακάκια για την εξώπορτα του σπιτιού...

Και μια ομαδική φωτογραφία τους! ☺

 Τα πινακάκια είναι ζωγραφισμένα με ακρυλικά χρώματα και έχω χρησιμοποιήσει επίσης ένα μικρό χειροποίητο ετικετάκι με πασχαλινές ευχές στο καθένα τους, κορδελίτσες και σπάγκο. 

 Όλα τους φτιάχτηκαν για να δοθούν ως πασχαλινά δωράκια σε συναδέλφους και στην οικογένεια.

 Και μετά από τόσους λαγούς, ήρθε η ώρα να γίνω κι εγώ "λαγός" - σήμερα ξεκινάει η άδειά μου!!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους, καλά να περάσετε!

Πασχαλινές λαμπάδες

 Όπως συνηθίζω κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ετοίμασα τις πασχαλινές λαμπάδες της οικογένειας. Είναι μια αγαπημένη μου συνήθεια αυτή, και κάθε φορά χαίρομαι με τη διαδικασία!

Για τις κυρίες...

Και για τους κυρίους!

 Πολύ τους χαίρομαι όλους, όταν τους βλέπω να κρατάνε στην Ανάσταση τις λαμπαδίτσες που τους έχω φτιάξει... ειδικά τους κυρίους, που πάντοτε ήταν υπέρ των απλών και χωρίς διάκοσμο κεριών - και παρόλα αυτά, όσο στολισμένες κι αν ήταν οι λαμπάδες τους κατά καιρούς, ποτέ δε μου τις φέρανε στο κεφάλι!!!   

☺

 Αυτή τη φορά, πάντως, συγκρατήθηκα λιγάκι: τις λαμπάδες των ανδρών τις στόλισα πιο διακριτικά, σε σχέση με αυτές των προηγούμενων ετών (να, δείτε για παράδειγμα τι είχα κάνει άλλες χρονιές, εδώ και εδώ). 

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα σας εύχομαι, φίλοι μου! 

Καλά να περάσετε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Σας φιλώ!

Ευχές

   Χαιρετώ όλη την παρέα!!

  Αυτές τις μέρες δεν κατάφερα να σας επισκεφθώ... ούτε στο ιστολόγιό μου δεν προλάβαινα να μπω καλά-καλά και να απαντήσω εγκαίρως στα σχόλιά σας (κάποια έκανε μετακόμιση πάλι, συνεπώς καταλαβαίνετε τι γίνεται τώρα στο σπίτι... ουφ!!) 

   Ελπίζω να είστε όλοι καλά!

  Ξεκλέβω λίγο χρόνο από τα γενικότερα τρεχάματα και τις ετοιμασίες, για να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις ευχές σας που καταφθάνουν καθημερινά και να σας δείξω τις λαμπάδες που ετοίμασα για την οικογένειά μου.   

Σας εύχομαι ολόψυχα 

Να περάσετε υπέροχα και γαλήνια με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

Πολλά φιλιά σε όλους!

Κέρκυρα: Κανόνι, Παλαιοκαστρίτσα, Αγ. Γόρδιος, Λίμνη Κορισσιών... και μερικά ακόμη στιγμιότυπα από το ταξίδι

via

    Από την επίσκεψή μας στο Κανόνι...  η τοποθεσία πήρε το όνομά της από ένα γαλλικό κανόνι τύπου πυροβολαρχίας που υπάρχει εκεί. Η θέα προς το Ποντικονήσι και το Μοναστήρι της Παναγίας της Βλαχέρνας, είναι απίστευτη:

   Έχει ένα κατάστημα εκεί για καφεδάκι, έτσι καθίσαμε για να απολαύσουμε καλύτερα τη θέα... και γνωρίσαμε και την τοπική μπύρα.

  Το αεροδρόμιο βρίσκεται ακριβώς δίπλα, επομένως τα αεροπλάνα προσγειώνονται και απογειώνονται ΠΟΛΥ κοντά σου... και φυσικά όλοι οι επισκέπτες τραβούν ενδιαφέρουσες λήψεις! Μαζί κι εγώ...

Η είσοδος του Μοναστηριού της Παναγίας Βλαχέρνας.

  

   Επισκεφθήκαμε και το Μοναστήρι της Παναγίας Παλαιοκαστρίτσας... εκεί λειτουργεί και ένα μουσείο με βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες, ιερά άμφια, σκεύη, βιβλία, αλλά και τα απολιθωμένα οστά ενός κήτους και ένα τεράστιο κοχύλι.

Προσπαθούσα να φωτογραφίσω την είσοδο, αλλά συνεχώς περνούσε κόσμος... 

και στο τέλος, έβγαλα αυτή τη φωτογραφία... η οποία μου άρεσε πάρα πολύ!!!

Το τεράστιο κοχύλι... 

και η θέα από το Μοναστήρι

   Να και ο Άγιος Γόρδιος... μια από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Κέρκυρας. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη εκκλησία του Αγ. Γορδίου, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της αμμουδερής παραλίας.

Στη διαδρομή, βλέπεις παντού κυπαρίσσια...

   Θέλαμε να πάμε και στη λίμνη Κορισσιών, έτσι οδηγήσαμε προς τον Άγιο Ματθαίο για να τη βρούμε... Οι πινακίδες έξω από την πόλη της Κέρκυρας είναι τοποθετημένες οι περισσότερες κάπως περίεργα (αντί για πριν, είναι μετά τις στροφές κι έτσι σπάνια τις βλέπεις εγκαίρως για να στρίψεις, ή είναι χαμένες στη βλάστηση, ή έχουν ξεθωριάσει)...

    Τελικά, αν και δυσκολευτήκαμε λίγο, καταφέραμε να βρούμε τη λίμνη... κι εκεί ανακάλυψα κι ένα ενδιαφέρον πινακιδάκι, το οποίο και φωτογράφισα με φόντο τη λίμνη.

Και μερικά αγριολούλουδα...

    Επειδή όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν...

... έτσι και το δικό μας ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Πήραμε το πρωινό πλοίο, το οποίο βρισκόταν "χαμένο" ανάμεσα σε τεράστια κρουαζιερόπλοια στο λιμάνι...

... όπου κατάφερα, με την άδεια του καπετάνιου, να φωτογραφίσω την καμπίνα πλοήγησης... (ευκαιρία δεν αφήνω να πάει χαμένη!!!)

... και αποχαιρετήσαμε την Κέρκυρα, γεμάτοι εικόνες από τις ομορφιές της.