Αποτελέσματα giveaway

  Χαιρετώ όλη την παρέα!

 Έφτασε η ώρα να ανακοινώσω την νικήτρια ή τον νικητή του giveaway που διοργάνωσα για τα τρίτα γενέθλια του ιστολογίου μου. 

 Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πάρα πολύ όλους σας για τα ζεστά σας λόγια στην προηγούμενη, γενέθλια ανάρτηση. Με συγκινήσατε πολύ! Είναι τόσο όμορφο να προχωράμε παρέα... χαίρομαι πολύ γι΄αυτό!

 Οι συμμετοχές σας ήταν συνολικά 36 (δεν υπολόγισα κάποιες διπλοεγγραφές στα σχόλια). Στο τέλος της ανάρτησης σας τις παραθέτω όλες, με τον αύξοντα αριθμό που συνοδεύει την καθεμία, ανάλογα με την ημέρα και την ώρα που δημοσιεύτηκε κάθε σχόλιο.

  

 Έκανα και πάλι την κλήρωση ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια randomizer.

 Από σήμερα, λοιπόν, το μικρό δεντράκι που ρίζωσε γερά και τώρα υψώνεται γεμάτο καρπούς...

 ........ ανήκει στη Νικόλ !! (σχόλιο με τον αριθμό 17).

 Δε σας κρύβω πως όταν έκανα την κλήρωση και είδα το αποτέλεσμα, έμεινα! Είναι πραγματικά απίστευτο: η Νικόλ ήταν η τυχερή και στο Giveaway που είχα κάνει πέρσι, στα δεύτερα γενέθλια του ιστολογίου μου. Είχε κερδίσει τη "Ραστώνη", τον καλοκαιρινό πίνακα που είχα ετοιμάσει για να χαρίσω. Και τώρα, στα τρίτα γενέθλια του ιστολογίου μου, είναι και πάλι η τυχερή!! 

 Νικόλ μου, το Funky Monkey και εγώ σ΄αγαπάμε, αυτό το ξέρεις ήδη. Φαίνεται όμως πως και η κληρωτίδα σε λατρεύει! Μήπως να παίξεις και κανένα Τζόκερ (Λόττο, Λαχείο, ό,τι θες εσύ) τώρα που γυρίζει;!

☺

 Συγχαρητήρια! Να χαρείς το δωράκι σου και πάντοτε καλότυχη να είσαι στη ζωή σου! Το μικρό δεντράκι θα ταξιδέψει χαρούμενο και γεμάτο αγάπη, για να έρθει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα κοντά σου. 

 Περιμένω τη διεύθυνσή σου στο e-mail μου 

(funkymonkey.handmade@gmail.com).

    Στέλνω πολλά φιλιά σε όλους, να είστε καλά και να περνάτε όμορφα!

 ***********

     Οι συμμετοχές:

1. Ariadni St., 20/5/15, 9:05 μ.μ.

2. Καλλιτεχνί-Ζω, 20/5/15, 9:14 μ.μ.

3. airis, 20/5/15, 9:19 μ.μ.

4. syros2js, 20/5/15, 9:23 μ.μ.

5. Ο κόσμος της Ράνιας, 20/5/15, 9:49 μ.μ.

6. Ntina Ntina, 20/5/15, 10:11 μ.μ.

7. nikiad.blogspot.gr, 20/5/15, 10:12 μ.μ.

8. ποιώ - ελένη, 20/5/15, 10:19 μ.μ.

9. linaaaap, 20/5/15, 10:28 μ.μ.

10. Ελένη Φλογερά, 20/5/15, 10:37 μ.μ.

11. Katerina Verigka, 20/5/15, 10:37 μ.μ.

12. Δημιουργία, 20/5/15, 10:58 μ.μ.

13. Maria Kanellaki, 20/5/15, 11:04 μ.μ.

14. Σμαραγδένια Ρούλα, 21/5/15, 1:35 π.μ.

15. xristin, 21/5/15, 2:15 π.μ.

16. Νικόλας Τσάρας, 21/5/15, 10:56 π.μ.

17. nikol, 21/5/15, 2:15 μ.μ.

18. Maria Naka, 21/5/15, 3:27 μ.μ.

19. FLORA GIA, 21/5/15, 4:12 μ.μ.

20. Κέρινα Ποιήματα, 21/5/15, 5:53 μ.μ.

21. Stella Christomoglou, 21/5/15, 7:37 μ.μ.

22. DIMI, 21/5/15, 7:41 μ.μ.

23. me (maria), 22/5/15, 12:46 π.μ.

24. αχτίδα, 22/5/15, 8:56 π.μ.

25. Mia Petra, 22/5/15, 12:17 μ.μ.

26. Gina-Teta, 22/5/15, 1:02 μ.μ.

27. Κλαυδία, 22/5/15, 4:15 μ.μ.

28. Marie-Anne, 23/5/15, 2:30 π.μ.

29. Pepi, 23/5/15, 2:34 π.μ.

30. Xris Kat, 23/5/15, 1:48 μ.μ.

31. το χειρότεχνο, 23/5/15, 10:33 μ.μ.

32. Μαρία Έλενα, 24/5/15, 12:01 π.μ.

33. Woman in Blogs, 24/5/15, 5:34 μ.μ.

34. Beauty Follower, 25/5/15, 12:34 π.μ.

35. marilenaspotofart, 25/5/15, 4:14 μ.μ.

36. Katrina, 26/5/15, 12:23 π.μ.

Τρία χρόνια μαζί, εσείς κι εγώ!

  
 Τέλη Μαΐου του 2012, αυτό το ιστολόγιο βρισκόταν στα σκαριά... κι εδώ μέσα γινόταν χαμός - ένας πολύ δημιουργικός χαμός! 

 Με το όνομά του ήδη στη σκέψη μου (μερικές φορές δε διαλέγουμε εμείς τα ονόματα, αυτά μας διαλέγουν), βρισκόμουν πλέον στη φάση όπου είχα ανασηκώσει τα μανίκια μου και δοκίμαζα πυρετωδώς χρώματα, γραμματοσειρές, εικόνες και λέξεις, για να στήσω το 

  Αρχές Ιουνίου του 2012 το ιστολόγιό μου είχε την τελική του μορφή και ήταν έτοιμο να σας συστηθεί. Στις 2 Ιουνίου, η πρώτη ανάρτηση βγήκε στις οθόνες σας... και έκτοτε, όλα πήραν το δρόμο τους.

 Έναν υπέροχο, μαγικό δρόμο.

 Ένα δρόμο που εκτείνεται (και θα εκτείνεται), και τον οποίο δεν περπατώ μόνη μου, αλλά με την καλύτερη παρέα - εσάς!

Άλλωστε, το blogging είναι επικοινωνία, είναι μοιρασιά, 

είναι ανταλλαγή ιδεών και αλληλεπίδραση. 

  Κάθε φορά που μιλώ για τη δημιουργία του ιστολογίου μου, θυμάμαι εκείνες τις πρώτες, αδέξιες ημέρες του με γλύκα. Βλέπω τις πρώτες αναρτήσεις μου και τις πιο πρόσφατες και συνειδητοποιώ τις μεταξύ τους αλλαγές - τις δικές μου αλλαγές, αν το θέλετε.

  Χωρίς να το καταλαβαίνω καλά-καλά και χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, το μαϊμουδάκι μου με βοήθησε να μην είμαι στάσιμη, να σκέφτομαι και να πραγματοποιώ, να ανοίγω τα μάτια μου και τους ορίζοντές μου περισσότερο, να απλώνω κι άλλο τα φτερά της φαντασίας μου.

Κι έτσι έγραψα κείμενα και ποιήματα, δίνοντας ζωή σε όλα όσα είχα μέσα στο κεφάλι μου...  και σας τα παρουσίασα - δημόσια πια - σε διάφορα δρώμενα φιλικών μου ιστολογίων (Συμπόσιο Ποίησης, Παίζοντας με τις Λέξεις, Ιστορίες της Νύχτας).

Φωτογράφισα ό,τι αγαπώ, αιχμαλώτισα ακόμη και το ίδιο το φως με το φακό μου... 

Δημιούργησα αντικείμενα με τα χέρια μου... 

Ταξίδεψα και σας πήρα μαζί μου... 

Φιλοξένησα δημιουργικούς φίλους ... 

... και κάποιες φορές, είχα τη μεγάλη χαρά να συνεργαστώ με άλλους μπλόγκερς και να δημιουργήσουμε παρέα (♥ Μια ιστορία αγάπης // 15+1 bloggers // ανοικτό eBook, Frankenstein Tale(s), Το Μυστήριο του καφενείου, Ιστορίες του Καφενέ)

 Υπήρξαν διαστήματα που έκανα συνεχώς αναρτήσεις, υπήρξαν όμως και διαστήματα που επέλεξα να απέχω, ή να είμαι μαζί σας λιγότερο συχνά. Άλλοτε γιατί κάτι μου συνέβαινε, κι άλλοτε γιατί πίστευα πως δεν είχα κάτι ενδιαφέρον να μοιραστώ. 

 Ποτέ όμως δεν εγκατέλειψα τούτο το "οικοδόμημα", που χτίστηκε με τόσο κόπο, αγάπη, και από κοινού εργασία (δική μου και δική σας). Νομίζω ότι έλειπε κάτι από την π.Μπ. (προ-μπλόγκινγκ) εποχή μου... κι αυτό το κάτι, τώρα που το γνώρισα και το έχω, δεν το αλλάζω με τίποτα.

 Ένα μεγάλο μέρος από όσα μου έφερε η μ.Μπ. (μετά-μπλόγκινγκ) εποχή μου το χρωστώ σε εσάς, που με κινητοποιείτε και που είστε εδώ, ακόμη κι όταν εγώ δεν είμαι. Που μου λέτε τη γνώμη σας και που με ενθαρρύνετε να συνεχίζω τους πειραματισμούς, που μοιραζόμαστε ιδέες και απόψεις. 

 Σε κάποιους από εσάς που ήρθαμε λίγο πιο κοντά (ξέρετε εσείς...), χρωστώ ακόμη περισσότερα - και κρατώ στην καρδιά μου τις συζητήσεις μας. 

  Έφτιαξα ένα μικρό δώρο για σας, τους φίλους/μέλη του ιστολογίου μου. Είναι ένα δέντρο που ρίζωσε γερά, μεγάλωσε, έβγαλε φύλλα και τώρα είναι γεμάτο με καρπούς. Θέλω να σας το χαρίσω, με μια ευχή: πάντοτε να αποδίδουν καρπούς οι κόποι των προσπαθειών σας!

Δέντρο από σύρμα και χάντρες

επάνω σε λευκό, σμιλεμένο από τη φύση
 και τη θάλασσα, μάρμαρο Θάσου 
(ύψος δέντρου περίπου 13 εκ.)

  Σας ευχαριστώ όλους, για όλα!

  Αφήνοντάς μου ένα σχόλιό σας εδώ, σε αυτή την ανάρτηση, έως και τις 26 Μαΐου 2015, μπαίνετε στην κλήρωση για να γίνει δικό σας. Την Τετάρτη, 27 Μαΐου θα ανακοινώσω τη νικήτρια ή το νικητή. 

   Στέλνω πολλά φιλιά σε όλους, μαζί με την αγάπη μου!

♥

Των φίλων...

   Διαφορετικά μεταξύ τους αντικείμενα, χρώματα, σχήματα, μορφές... όλα συγκεντρωμένα εδώ, σε αυτή την ανάρτηση. Με μια κοινή συνιστώσα...

   Φτιάχτηκαν για φίλους. Τι καλύτερο;

   Η αρχή έγινε με την Κ., η οποία μου ζήτησε να της φτιάξω ένα δαχτυλίδι. Αγαπημένο της χρώμα το μπλε, αγαπημένο θέμα οι πεταλούδες... "Μήπως μπορείς να βάλεις και το μονόγραμμά μου;" με ρώτησε. Χαμογέλασα. "Το αφήνεις επάνω μου;" Είπε τη μαγική λέξη: "ΝΑΙ"... αφήνοντάς με ελεύθερη να διαλέξω, να συνδυάσω, να "πετάξω" με τα φτερά της φαντασίας μου... Η χαρά του παιδιού!!!

   Ετοίμασα το δαχτυλίδι και της το έδωσα. 

Μπλε δαχτυλίδι με μονόγραμμα - με πάστες, glitter, μεταλλική πεταλούδα και γυάλινες χάντρες

   Λίγες μέρες μετά, η Κ. επανήλθε: "Θα μου φτιάξεις ένα και για την κολλητή μου, την Α., να έχουμε το ίδιο;" 

Μπλε δαχτυλίδι με μονόγραμμα - με πάστες, glitter, μεταλλική πεταλούδα και γυάλινες χάντρες

  Το επόμενο αντικείμενο το έφτιαξα για την Παναγιώτα, την φίλη και μπλογκογειτόνισσά μας Παναγιώτα, την "αγαπημένη μου Ιχθύ" (έτσι τη λέω και με λέει, ψαράκι κι εκείνη, όπως κι εγώ). Η Παναγιώτα είχε δει τα δεντροδαχτυλίδια που είχα φτιάξει εδώ και της άρεσε πολύ το δεντράκι από σύρμα. Με εμπιστεύτηκε λοιπόν να της ετοιμάσω ένα διακοσμητικό δεντράκι-μινιατούρα, το οποίο ήθελε να έχει χάντρες σε λαχανί και ροζ. Τώρα που το δεντράκι έχει ήδη πάει στον προορισμό του, σας το παρουσιάζω:

Δεντράκι-μινιατούρα (ύψος περ. 11 εκ.) από σύρμα χαλκού και χάντρες σε τρεις αποχρώσεις 

(γυάλινες και ακριλικές). Τοποθετημένο επάνω σε φυσική πέτρα.

     Δεν πήγε όμως μόνο του, είχε και παρέα!

Σετ - Βραχιόλι και σκουλαρίκια από κερωμένο κορδόνι, σε ροζ και μοβ αποχρώσεις. 

Με τριπλή κεραμική χάντρα, ξύλινες χάντρες και ακριλικές πέρλες

   Για το τέλος σας άφησα ένα βραχιόλι, που έγινε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. 

  Αυτό το σαββατοκύριακο κάτι έπαθα - με έπιασε ο δημιουργικός μου οίστρος και ασχολήθηκα περιχαρής και τις δύο μέρες, ετοιμάζοντας... πολλή παραγωγή. Το έχω ξαναπεί: είναι ο δικός μου, αγαπημένος τρόπος για να ξεφεύγω... από την καθημερινότητα. Θα σας τα δείξω σιγά-σιγά, σας το υπόσχομαι! Προς το παρόν, πάρτε μια γεύση βλέποντας αυτό το βραχιόλι...

Γαλάζιο βραχιόλι με πολλαπλά κορδόνια, χάντρες και μεταλλικά στοιχεία

... το οποίο έχει ήδη φύγει από εμένα, μαζί με όλη μου την αγάπη και βρίσκεται καθ'οδόν για να συναντήσει και να κοσμήσει το χέρι μιας άλλης φίλης.

   Των φίλων, λοιπόν...

   Καλό σας βράδυ!

Δαχτυλίδια με δέρμα, σύρμα και χάντρες

    Καλησπέρα σε όλη την παρέα!

    Ο χειμώνας από ό,τι φαίνεται, καλά κρατεί... (μπρρρ...)

... η διάθεσή μου δεν κρατεί καλά, εξαιτίας του...

... βρέχει... βρέχει...

"Αχ βροχή, κυρά βροχή, μη βρέχεις άλλο πια... μας έκανες παπιά!"

   Έφτιαξα πριν λίγο το απογευματινό μου καφεδάκι και ελπίζω και πάλι να το πιούμε παρέα. Έτσι, να ξορκίσουμε τη (βροχερή μας) διάθεση...

   Κοιτούσα, πριν αρκετό καιρό, τις φωτογραφίες των δέντρων που είχα κάνει με σύρμα (αν θέλετε να τα θυμηθείτε, δείτε εδώ). Και μου κατέβηκε μια ιδέα.

   Πήρα σύρμα και χάντρες λοιπόν και άρχισα να φτιάχνω ένα δεντράκι μινιατούρα. Και μετά, το προσάρμοσα επάνω σε δέρμα. 

    Όχι, δεν το έβαλα εκεί με σκοπό να διακοσμήσω το χώρο μου... 

...το έβαλα εκεί για να διακοσμήσω το χέρι μου! 

Δερμάτινο γκρι δαχτυλίδι, με δεντράκι από ασημί σύρμα και γυάλινες ασημί χάντρες

    Αφού η πρώτη απόπειρα στέφθηκε με (σχετική) επιτυχία... και δοκιμάστηκε από τον πιο αυστηρό δοκιμαστή (εμένα λέω) έφτιαξα έπειτα άλλο ένα. Αυτό το χάρισα στη φίλη μου, η οποία κάθε τόσο με τιμά, επιλέγοντας τις δημιουργίες μου και με εμπιστεύεται σε ό,τι κι αν κάνω για εκείνη.

Δερμάτινο καφέ δαχτυλίδι, με δεντράκι από ασημί σύρμα και γυάλινες ασημί χάντρες

   Της φίλης μου δεν της είπα τίποτα... εκπληξούλα... πήγα με το δαχτυλίδι και έκανα την ανήξερη: 

"Για πες μου τη γνώμη σου, πώς σου φαίνεται αυτό;" τη ρώτησα. 

"Ουάου!" μου είπε. 

"Δικό σου είναι! Το έφτιαξα για σένα!"

   Περιττό να σας πω ότι κόντεψε να με ρίξει κάτω - η αγκαλιά που με πήρε θα μου μείνει αξέχαστη.

   Στο άμεσο μέλλον σκοπεύω να φτιάξω ακόμη ένα τέτοιο "δεντροδαχτυλίδι", για την αδελφή του άλλου μου μισού. Αλλά αυτό θα σας το δείξω εν καιρώ... 

Φιλάκια πολλά, καλό σας απόγευμα!

Δουλεύοντας με μια ομάδα: η εμπειρία μου κι ένα όμορφο Ημερολόγιο

     Να'μαι και πάλι!

     Θυμάστε που σας είχα πει ότι είχα λίγο τρέξιμο τις περασμένες ημέρες, λόγω δουλειάς αλλά και λόγω της εμπλοκής μου με τον Πολιτιστικό Σύλλογο της περιοχής; Είπα σήμερα να σας μιλήσω λίγο παραπάνω για το τι κάναμε και να σας δείξω κάποιες φωτογραφίες, αφού έλαβα την άδεια γι' αυτό.

     Το μέρος όπου μένω τα τρία τελευταία χρόνια είναι μικρό, αλλά όμορφο. Δεν έχει πολλές δυνατότητες, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι, αν θέλεις, δε μπορείς να τις δημιουργήσεις! Από την περασμένη χρονιά, ενημερώθηκα ότι υπάρχει εδώ ένας Πολιτιστικός Σύλλογος, με ποικίλες δράσεις. Ανάμεσα σε άλλες δράσεις, τις Κυριακές (εθελοντικά) διάφοροι άνθρωποι "διδάσκουν" στα παιδιά του τόπου πράγματα που γνωρίζουν. Ό,τι ξέρει ο καθένας και όπως το ξέρει, κανείς δεν είναι αυθεντία! Έρχονται όσα παιδιά θέλουν και μπορούν, δημιουργείται ένα τμήμα και, απλά και κατανοητά, οι "δάσκαλοι" τους δείχνουν αυτά που ξέρουν να κάνουν. Έτσι, τα παιδιά (ηλικίες Δημοτικού έως και Λυκείου) μαθαίνουν καινούρια πράγματα, απασχολούνται και χαίρονται τη δημιουργία. Δεν ξέρω ακριβώς το περιεχόμενο όλων των μαθημάτων που έχουν γίνει κατά καιρούς, αλλά γνωρίζω για κάποια: κόμποι μακραμέ, καπέλα-διακοσμητικά τοίχου από ύφασμα, κατασκευές εποχικές (Χριστουγέννων κλπ) και άλλα.  

     Παρόλο που επειδή δεν είμαι από εδώ, δεν ανήκω στο σύλλογο, ωστόσο την περασμένη χρονιά πήγα κι εγώ μια Κυριακή και έδειξα την τεχνική κατασκευής κοσμημάτων από χαρτί, και συγκεκριμένα αυτών των σκουλαρικιών:

Σκουλαρίκια από ζωγραφισμένο χάρτινο φίλτρο 

καφετιέρας, διακοσμημένα με κουμπιά και πέρλες.

     Κάποια παιδάκια τότε τα έφτιαξαν για τη μαμά τους, άλλα έφτιαξαν με την τεχνική αυτή κολιέ και τα μεγαλύτερα κορίτσια έφτιαξαν κοσμήματα για τα ίδια. Ήταν ωραία, αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ξανά το χρόνο να πάω, ενώ το ήθελα. 

    Φέτος το Νοέμβριο, με παρακάλεσαν να τους βοηθήσω με τα Ημερολόγια του Συλλόγου. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό ήταν τιμή μου και δεν ήταν δυνατόν να μην πω "ναι"! Κάθε χρόνο, ο Σύλλογος κατασκευάζει ή τυπώνει ημερολόγια, τα οποία διαθέτει στα μέλη του. Έτσι, ενισχύεται οικονομικά για την επόμενη χρονιά και είναι σε θέση να διοργανώνει τις διάφορες δράσεις. Το περσινό ημερολόγιο το οποίο είχα πάρει κι εγώ, ήταν ένα πήλινο καραβάκι. Φέτος, χρειάζονταν μια νέα ιδέα, η οποία όμως να μην είναι αμιγώς χριστουγεννιάτικη, για να μπορεί να σταθεί το ημερολόγιο στο χώρο όποιου το προτιμήσει για όλο το χρόνο.

     Είχα πολλές ιδέες, αλλά όπως καταλαβαίνετε, το κόστος εφαρμογής της οποιαδήποτε ιδέας (υλικά κλπ) δε θα μπορούσε να είναι πολύ μεγάλο. Ανάμεσα σε άλλες, πρότεινα κι αυτό στο οποίο τελικά και καταλήξαμε:

Δεντράκι από μπρονζέ σύρμα και πράσινες χάντρες, επάνω σε καμβά με τελάρο. 

20x20x20 cm, με μεταλλικό γαντζάκι για κρέμασμα.

     Συμφωνήσαμε να χρησιμοποιήσουμε αντί για καμβά, κομμάτια ξύλου. Τότε που το είχα κάνει (πρώτη φορά κιόλας), είχα βάλει λίγα κομμάτια σύρματος (περίπου 25, νομίζω) ενώ κανονικά αυτού του τύπου τα δέντρα γίνονται με περισσότερα (60+). Εδώ, μειώσαμε κι άλλο τα κομμάτια (και για το κόστος και για το μέγεθος και για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στην κατασκευή τα παιδιά) και βάλαμε 15. 

    Θα με συγχωρέσετε, δεν έβγαλα φωτογραφίες από το μάθημα και τις συναντήσεις μας, γιατί δε συμφωνώ με το "ανέβασμα" των φωτογραφιών παιδιών στο διαδίκτυο, έστω και με καλυμμένα τα πρόσωπα.  Στην εποχή μας είναι επικίνδυνο. Αφήστε που δεν είχα ζητήσει άδεια από τους γονείς τους γι' αυτό. Έτσι, θα σας δείξω μόνο τι έφτιαξαν τα παιδιά - το τελικό αποτέλεσμα:

     Χρησιμοποιήσαμε διάφορα χρώματα σύρματος και χαντρών και το κάθε παιδί διάλεξε το συνδυασμό του. Σκοπός ήταν να γίνουν περίπου 150-170 ημερολόγια, οπότε φανταστείτε ότι τα παιδιά έριξαν πολλή δουλειά! Στην αρχή τους φάνηκε δύσκολο, αλλά όταν τελείωσαν τα πρώτα ημερολόγια, ενθουσιάστηκαν. Έτσι, όλο το χωριό μας για μέρες έφτιαχνε δέντρα!!! Πολλά παιδιά πήραν σύρματα ακόμη και μαζί τους, στο σπίτι τους. Έφτιαξαν τα δέντρα και μας τα έφεραν την άλλη Κυριακή!!

    Βάψαμε τα ξύλα με λαδομπογιά σε σπρέι, πράσινη ή χρυσή, δέσαμε επάνω τα δέντρα, τα στερεώσαμε και κόλλησα στις πλαϊνές πλευρές του κάθε ξύλου, με πιστόλι σιλικόνης, κορδέλα σατέν, δημιουργώντας έτσι και το κρεμαστράκι του ημερολογίου. Το δεντράκι σε κάθε ημερολόγιο είναι διαφορετικό από τα άλλα...άλλο χρώμα σύρμα, άλλο χρώμα χάντρες. Και άλλο σχήμα ίσως, ανάλογα με την έμπνευση των παιδιών! Κάποια έγιναν και πολύχρωμα!! 

   Να πω ένα πολύ μεγάλο μπράβο στα παιδιά, έκαναν εξαιρετική δουλειά. Ξέρω ότι ήταν δύσκολη για ορισμένα παιδικά χεράκια, αλλά χάρηκα την επιμονή τους και την υπομονή τους! Και από ό,τι μαθαίνω, τα Ημερολόγιά τους θα γίνουν ανάρπαστα, άρεσαν πολύ! Και του χρόνου, παιδιά, με υγεία! Και εύχομαι "Καλές Γιορτές"! Ευχαριστήθηκα την παρέα σας!

    Πρέπει να πω επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στα μέλη του Συλλόγου - η πρότασή τους με συγκίνησε και χαίρομαι που με εμπιστεύτηκαν, εμένα και την ιδέα μου, για κάτι τόσο σημαντικό γι' αυτούς. Όπως και να το κάνουμε, είμαι μια αυτοδίδακτη και ακόμη άπειρη δημιουργός!! Ήταν ωραία όμως να δουλεύουμε όλοι μαζί σε μια ομάδα, μικροί, μεγαλύτεροι και πιο μεγάλοι, ενωμένοι κάτω από ένα κοινό σκοπό. Παρόλο που μας έπαιρνε ώρες τα πρωινά της Κυριακής, κανένα παιδί δεν ήθελε να φύγει, κανείς γονιός δε παραπονέθηκε που αργούσαμε. Επιφυλάσσομαι, μετά τις γιορτές να κάνουμε κι άλλα μαθήματα μαζί. Ευχαριστώ πολύ και πάλι για την ευκαιρία που μου δώσατε να μπω μέσα σε ένα τόσο όμορφο κλίμα, περνώντας δημιουργικές ώρες μαζί σας.

     Καλό βράδυ σε όλους!

Πίνακας με δεντράκι από σύρμα και χάντρες

     Τα δεντράκια από σύρμα είναι μια ωραία και εύκολη κατασκευή, την οποία συναντάμε συχνά να πωλείται σε καταστήματα και υπαίθριες αγορές.  

     Ανάλογα με το μήκος των κομματιών του σύρματος που θα χρησιμοποιήσουμε και το πώς θα επιλέξουμε να το στρίψουμε, μπορούμε να φτιάξουμε μικρά ή μεγάλα δεντράκια, με πολλά ή λίγα κλαδιά και με λεπτό ή χοντρό κορμό. Αν το σύρμα μας είναι χοντρό, το δέντρο θα γίνει τόσο σταθερό, ώστε θα μπορούμε εκτός από τη διακόσμηση με χάντρες στα κλαδιά του, να κρεμάσουμε και μικροαντικείμενα (για παράδειγμα, τα σκουλαρίκια μας)! Χρησιμοποιώντας χοντρό σύρμα, ωστόσο, η κατασκευή του δέντρου γίνεται πιο απαιτητική, καθώς στρίβει δύσκολα και απαιτεί εργαλεία (πένσα, κόφτης). Όμως, μας επιτρέπει να προσαρμόσουμε και πιο μεγάλες ή βαριές χάντρες στο δέντρο, καθώς λόγω της σταθερότητας του σύρματος, τα κλαδιά δεν λυγίζουν. 

     Εδώ, το δεντράκι έχει κατασκευαστεί από μπρονζέ, μαλακό και λεπτό σύρμα, με πράσινες χαντρούλες. Όταν το ολοκλήρωσα, αποφάσισα να μην το στερεώσω όρθιο επάνω σε επιφάνεια, όπως συνηθίζεται. Αντίθετα, το στερέωσα επάνω σε ένα μικρό καμβά, τον οποίο έβαψα μαύρο. Έτσι, το δέντρο μπορεί να κρεμαστεί και να στολίσει έναν τοίχο, έχοντας τα κλαδιά και τις ρίζες του να εξέχουν. Το μαλακό σύρμα επιτρέπει να λυγίσουμε τα κλαδιά στο σημείο που τα θέλουμε, έτσι ώστε να ταιριάζει περισσότερο με την αισθητική μας. 

ΚΩΔ. Pnt1

Δεντράκι από μπρονζέ σύρμα και πράσινες χάντρες, επάνω σε καμβά με τελάρο. 

20x20x20 cm, με μεταλλικό γαντζάκι για κρέμασμα.