Frida Kahlo t-shirt

  Την πρώτη φορά που "συναντηθήκαμε" η Frida κι εγώ (στον ίδιο χώρο μεν, σε μια δημιουργία μου δε), ήταν για χάρη ενός giveaway που έκανα εδώ, πριν από ένα χρόνο.

  Τότε, το αποτέλεσμα της συνάντησής μας ήταν αυτό ↓ και είχε ταξιδέψει ως την Αριάδνη (Only you!) που τελικά το είχε κερδίσει.

  Ένα χρόνο μετά συναντηθήκαμε ξανά η Μεξικανή ζωγράφος κι εγώ, κι αυτό χάρη στη συνάδελφό μου που μου ζήτησε να της ζωγραφίσω ένα t-shirt με το πρόσωπο της Frida, αποτυπώνοντας γύρω του και κάποια συγκεκριμένα λόγια της που είχε επιλέξει.

  Αγαπώ τη Frida... το έχω ξαναπεί. Όχι μόνο για το σπουδαίο έργο της, αλλά και για την ξεχωριστή προσωπικότητά της. Πάντοτε ήταν (και πάντοτε θα είναι) πηγή έμπνευσης για μένα, έτσι χάρηκα ιδιαίτερα που μου δόθηκε η ευκαιρία να τη "συναντήσω" και πάλι. 

Frida Kahlo t-shirt

(hand painted) 

"I am my own muse.

The subject I know best.

The subject I want to better".

Frida Kahlo (1907-1954)

"Είμαι η μούσα του εαυτού μου. 

Το θέμα που γνωρίζω καλύτερα. 

Το θέμα που θέλω να βελτιώσω". 

Φρίδα Κάλο (1907-1954)

_______________________________________________________

Υ.Γ. Παρατηρώ ότι (εδώ και καιρό) η συχνότητα των μηνιαίων μου αναρτήσεων έχει πάρει την κατιούσα... Όλα καλά παρόλα αυτά, το μόνο που μου λείπει είναι να βρεθεί τρόπος να προστεθούν καμιά δεκαριά παραπάνω ώρες στο 24ωρο και θα είμαι ακόμη καλύτερα μετά, σας το εγγυώμαι! (So many things I want to do, so little time... που λένε και στο χωριό μου).

 Βρίσκω τώρα την ευκαιρία να σας δείξω τη φωτογραφία/συμμετοχή μου στο 1ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν της Μαρίας μας (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά), το οποίο είχε το θέμα "Γέφυρες". Είναι μια μικρή, κουκλίστικη πεζογέφυρα που φωτογράφισα στον Άγιο Νικόλαο, στην Κρήτη. 

Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία 

στον άλλο μου χώρο, κάνοντας κλικ εδώ 

↓

A small footbridge - Elli Economou Photography

  Θερμά συγχαρητήρια στη Μαριάννα μας που κέρδισε, η φωτογραφία της ήταν εξαιρετική! Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και εύχομαι σε όλους σας ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

25 Λέξεις #10

  Καλό μήνα σε όλους, χαρούμενο και δημιουργικό!

 Η Μαρία στο Κείμενο έκανε πριν αρκετές μέρες το κάλεσμα για τις 25 Λέξεις #10 με την ακόλουθη φωτογραφία της:

 Μια φωτογραφία υπέροχη (λατρεύω τις ασπρόμαυρες λήψεις) που μου έδωσε ιδέες... έγραψα λοιπόν κάποια στιγμή τις 25 Λέξεις μου και τις άφησα για λίγο στην άκρη, μέχρι να βρω το χρόνο για να τις στείλω στη Μαρία.

  Και μετά...

  Τέλος πάντων, ας μην σας πω το μετά, δεν έχει σημασία. 

 Θα σας πω μόνο πως παρακάτω ακολουθεί η συμμετοχή μου, που όμως ΔΕΝ στάλθηκε ποτέ! (μα πού είχα το μυαλό μου και κατάφερα να χάσω την προθεσμία, ακόμη αναρωτιέμαι). Στο νου μου είχα τα παραμύθια... και την κοινωνία μας (πολλές νεράιδες κι εδώ, κι άλλοι τόσοι δράκοι...)

Σε δάσος γεμάτο νεράιδες και δράκους

αμέτοχος στέκω, αιώνιος θεατής.

Υψώνω τα κλαδιά μου στο φεγγάρι 

- ηδονικά -

κάθε που βραδιάζει.

Επέλεξα να ’μαι το δέντρο…

  Αν θέλετε να διαβάσετε τις συμμετοχές που συγκέντρωσε η Μαρία καθώς και τη νικητήρια συμμετοχή, θα τις βρείτε όλες συγκεντρωμένες εδώ.

~~~~~~~~~~

 Στο μεταξύ, όσο εγώ δεν έστελνα τη συμμετοχή μου, μου έστελναν άλλοι διάφορα καλούδια!! 

 (Ο ταχυδρόμος πρέπει να αναρωτιέται τι γίνεται με εμένα... εκεί που όλοι πάνε στο ταχυδρομείο μουρτζούφληδες γιατί έχουν να πληρώσουν ΕΝΦΙΑ και τα λοιπά, εγώ πάω μες στην τρελή χαρά γιατί έχω να παραλάβω δέμα)! 😃 

  Η Γιάννα (Syros2J's) μου έστειλε μια "διπρόσωπη" (πολύ όμορφη και άκρως πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα) κάρτα-στολίδι και γλυκιές ευχές... 

... η Πέτρα (Ο πιο πιστός φίλος του σκύλου) μου έστειλε το σουβενίρ που έφερε μαζί της από την Ιορδανία, έναν υπέροχο σελιδοδείκτη, καθώς ήμουν η τυχερή της κλήρωσης που έκανε...  

  Αλλά δεν τον έστειλε μόνο του: μαζί του ταξίδεψε κι ένα πολύ-πολύ ενδιαφέρον βιβλίο (πάνω που άρχισα να μαθαίνω τι είναι τα χαϊκού, να 'σου και τα σένριου... έχω μελέτη!) καθώς και μια υπέροχη κάρτα...

Σελιδοδείκτης - Πέτρα²: 

Από την Πέτρα (μου/μας) κι από την Πέτρα (της Ιορδανίας, ντε!)

Όπως της είπα ήδη, τον φαντάζομαι και ως βραχιόλι... μη γελάτε!!

... και η Κατερίνα (Just K) εμπλούτισε με τον καλύτερο τρόπο τη γκαρνταρόμπα μου και ενσωμάτωσε στο δώρο-έκπληξή της κάτι δικό της, που δεν τολμούσα καν να ελπίσω ότι θα έφτανε ποτέ στα χέρια μου, έστω για να το δω...

 Φίλες μου, σας ευχαριστώ πολύ-πολύ και τις τρεις για τη σκέψη σας και για τα υπέροχα δώρα που μου στείλατε! Με συγκινήσατε και μου φτιάξατε τη μέρα... σας στέλνω την αγάπη μου! 

♥

"Amanita" ~ 25ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν"

  Καλό μήνα σε όλους!

 Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε ο 25ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" ο οποίος διεξήχθη στο ιστολόγιο της Μαρίας Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...)

 Το θέμα του διαγωνισμού αυτή τη φορά ήταν "Χρώματα Φθινοπώρου" και η συμμετοχή μου ήταν η παρακάτω φωτογραφία: 

"Amanita"

  Της έδωσα τον τίτλο "Amanita", από τη μία γιατί πρόκειται για την επιστημονική ονομασία όλων των μανιταριών.

  Από την άλλη... εξαιτίας μιας ανάμνησης που δεν ξέχασα ποτέ, και που σχετίζεται με ένα μανιτάρι.


  Στη Λέσβο (όπου βρέθηκα το 2008 και έζησα περίπου για 10 μήνες σε ένα χωριό του κόλπου της Γέρας), οι ντόπιοι λένε Αμανίτες ένα είδος μανιταριού που φυτρώνει κυρίως στα βόρεια του νησιού. Η λέξη αμανίτης προέρχεται από το αρχαίο τοπωνύμιο Άμανος, όρος της Μικράς Ασίας, όπου αφθονούσαν τα μανιτάρια.

 Κάποια στιγμή, μια καλή μας φίλη μάς ξενάγησε στο χωριό της, την υπέροχη Αγιάσο. Καταλήξαμε για ουζάκι σε ένα μικρό, παραδοσιακό καφενείο-μεζεδοπωλείο, με παραδοσιακά ξύλινα τραπέζια και καρέκλες και με μια ξυλόσομπα να καίει στη γωνιά και να γεμίζει το χώρο θαλπωρή. Παρήγγειλε για μας τηγανητή αμανίτα... Νόμιζα ότι ήξερα τι να περιμένω, αλλά τελικά έπεσα αρκετά έξω. Στο τραπέζι μας ήρθε ένα μεγάλο πιάτο με ένα τεράστιο, στρογγυλό μανιτάρι. Το τηγανητό μανιτάρι κάλυπτε όλο το πιάτο, και είχε χρώμα έντονο πορτοκαλί. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο.

  Εντυπωσιασμένη ρώτησα γι΄αυτό και έμαθα πως ήταν μανιτάρι εποχικό και μόνο της συγκεκριμένης περιοχής. Μπορούσες να το βρεις μόνο ένα μήνα του χρόνου, στο βουνό πάνω από την Αγιάσο... και φυσικά, γινόταν ανάρπαστο. Δυστυχώς δεν μπορώ να θυμηθώ πια αν μου είχαν πει και κάποια άλλη ονομασία του, θυμάμαι όμως την απίστευτη γεύση του, που έδενε τέλεια με το άρωμα του ούζου, και την τόσο διαφορετική του όψη σε σχέση όλα τα μανιτάρια που γνώριζα ως τότε. 

  Μπορεί να έφαγα αυτό το έδεσμα μόνο μια φορά, η λέξη "αμανίτα" όμως μου έμεινε έκτοτε... και κάθε φορά που τη σκέφτομαι, θυμάμαι με νοσταλγία εκείνη την ημέρα. 

   

 Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους που τίμησαν με τις ψήφους τους τη φωτογραφία μου και στέλνω τα συγχαρητήριά μου στη Νικολέτα Καλένη για τη διάκρισή της, καθώς και σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες για τις υπέροχες φωτογραφίες τους.

  Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ για τη φιλοξενία! 

 Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία που διακρίθηκε 
εδώ
καθώς και όλες τις άλλες που έλαβαν μέρος.

(Για τους φίλους που ενδιαφέρονται σχετικά, η Μαρία ανακοινώνει πως ο 26ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" θα ξεκινήσει στις 1/12/2016. Για περισσότερες πληροφορίες συντονιστείτε στο ιστολόγιο της Μαρίας, εδώ).

"Κάδρο ενός φιλμ νουάρ" ~ 24ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν"

 Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε ο 24ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" ο οποίος διεξήχθη στο ιστολόγιο της Μαρίας Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά). 

 Το θέμα του Διαγωνισμού ήταν το "Κόκκινο".

 Πρώτη μου σκέψη; Το κόκκινο του αίματος. 

 Δεύτερη σκέψη; Να υλοποιήσω κάτι που σκεφτόμουν καιρό (και να το κάνω έτσι ώστε να εντάσσεται όσο το δυνατόν περισσότερο στο θέμα).

 Σκεφτόμουν να κάνω μια σκηνοθετημένη λήψη, να διαμορφώσω εγώ την πραγματικότητα. Και ήθελα να το κάνω με συγκεκριμένο τρόπο.

 Έχω βγάλει ξανά σκηνοθετημένες φωτογραφίες του εαυτού μου, είναι ένα είδος φωτογραφικού πειραματισμού που με εξιτάρει. Συνήθως "τσαλακώνομαι" σε αυτές, και η φωτογραφία που μου έβγαλα και που έστειλα τελικά στο διαγωνισμό δεν αποτέλεσε εξαίρεση.

 Μπορεί η λήψη να είχε τις δυσκολίες της για μένα (το να θες να φωτογραφίσεις σωστά τον εαυτό σου και ταυτόχρονα να είσαι ξαπλωμένος στο πάτωμα δεν είναι και πολύ εύκολη υπόθεση!), μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να έχει τις ατέλειές του, αλλά μου άρεσε η όλη διαδικασία και την απόλαυσα. 

"Κάδρο ενός φιλμ νουάρ"

  Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους που τίμησαν με τις ψήφους τους τη φωτογραφία μου και στέλνω τα συγχαρητήριά μου στην meΜαρία μας για τη διάκρισή της (θα τη βρείτε στο ιστολόγιό της mytripssonblog), καθώς και σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες για τις υπέροχες, κατακόκκινες φωτογραφίες τους.

 Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ για τη φιλοξενία! 

 Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία που διακρίθηκε 
καθώς και όλες τις άλλες που έλαβαν μέρος εδώ. 

(Για τους φίλους που ενδιαφέρονται σχετικά, η Μαρία ενημερώνει πως ο Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" θα κάνει ένα διάλειμμα για το καλοκαίρι, και θα ξεκινήσει και πάλι το φθινόπωρο).

Info:

►Το φιλμ Νουάρ

 Είναι ένας κινηματογραφικός όρος που χρησιμοποιείται κυρίως για να ορίσει ένα συγκεκριμένο στυλ σε αστυνομικές ταινίες του Χόλιγουντ, οι οποίες δίνουν έμφαση στον κυνισμό των χαρακτήρων και στα κίνητρά τους (τα οποία είναι κυρίως συναισθηματικά-ερωτικά).

  Η κλασική περίοδος του φιλμ νουάρ στις ΗΠΑ εκτείνεται από τις αρχές της δεκαετίας του '40 ως το τέλος της δεκαετίας του '50. Πολλές από τις ιστορίες που διαδραματίζονται στις ταινίες αυτής της εποχής και αρκετές από τις συμπεριφορές των χαρακτήρων προέρχονται από το χώρο του αστυνομικού μυθιστορήματος στις ΗΠΑ κατά την περίοδο της Οικονομικής Ύφεσης. Βασικά χαρακτηριστικά των νουάρ είναι ο χαμηλός φωτισμός, οι έντονες αντιθέσεις σε άσπρο-μαύρο και αρκετές επιρροές από το γερμανικό εξπρεσιονισμό. 

  Ο όρος film noir (στα γαλλικά "μαύρη ταινία") αποδόθηκε για πρώτη φορά σε ταινίες του Χόλιγουντ από τον Γάλλο κριτικό Νίνο Φρανκ το 1946. 

  Όταν έληξε η Γερμανική Κατοχή στη Γαλλία, άρχισαν να συρρέουν στις γαλλικές κινηματογραφικές αίθουσες διάφορες Αμερικάνικες ταινίες με ποικίλες χρονολογίες παραγωγής. Οι Γάλλοι κριτικοί τις είδαν όλες μαζί, τις σύγκριναν και διέκριναν πρώτοι ένα ενιαίο στυλ, το οποίο ονόμασαν νουάρ (μαύρο), εξαιτίας των ομοιοτήτων που διέκριναν ανάμεσα στις ταινίες αυτές και σε κάποια μυθιστορήματα που είχαν αναδημοσιευτεί σε λαϊκά γαλλικά αστυνομικά περιοδικά υπό τον τίτλο «Μαύρη σειρά».

 Ωστόσο, ο νεοσύστατος όρος ήταν άγνωστος στους περισσότερους επαγγελματίες της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας της "κλασικής εποχής" του είδους. Ουσιαστικά, ο όρος καθορίστηκε εκ των υστέρων από τους κριτικούς και τους ιστορικούς του κινηματογράφου, ενώ έως και σήμερα μεταξύ των ειδικών παραμένει το ερώτημα αν το φιλμ νουάρ αποτελεί ξεχωριστό κινηματογραφικό είδος ή όχι.


Η αισθητική, η υπόθεση, οι χαρακτήρες, οι τοποθεσίες

 Η αισθητική του νουάρ είναι σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από τον Γερμανικό Εξπρεσιονισμό: έντονο κοντράστ, φωτοσκιάσεις, παραμόρφωση της εικόνας μέσω περίεργων γωνιών λήψης, καθρεφτίσματα, λοξά καδραρίσματα, κλειστές συνθέσεις κάδρου, λήψεις με ευρυγώνιο φακό και άλλα.

 Κύρια θέματα του είδους είναι η ζήλια, το έγκλημα, ο φόνος, η προδοσία, ο φαταλισμός και η απιστία.

 Συνήθως (χωρίς όμως να συμβαίνει σε όλα τα έργα του είδους) οι πρωταγωνιστές είναι: ο ιδιωτικός ντετέκτιβ, η μοιραία γυναίκα (femme fatale), οι διεφθαρμένοι αστυνομικοί, οι ζηλόφθονες σύζυγοι, πράκτορες ασφαλιστικών εταιριών και άλλοι.

 Οι ταινίες του είδους συνδέονται με κάποιο αστικό σκηνικό (συνήθως, μεγαλουπόλεις). Κέντρα δράσης αποτελούν μπαρ, νυχτερινά μαγαζιά, ύποπτα ξενοδοχεία, μπιλιαρδάδικα και λέσχες τυχερών παιχνιδιών, ενώ η κορύφωση πολλών ταινιών λαμβάνει χώρα σε βιομηχανικά σκηνικά (π.χ. διυλιστήρια, εργοστάσια, αμαξοστάσια τρένου, μονάδες παραγωγής ενέργειας κ.ά.)

Πηγές:

On cinema...and other, Το Φιλμ Νουάρ

Φιλμ Νουάρ

► Το κάδρο

 "Με το κάδρο, είτε πρόκειται για σχεδόν τετράγωνο (διαστάσεις 4:3), είτε για cimenascope (16:9), είτε σε οποιεσδήποτε άλλες διαστάσεις, το σινεμά αρχίζει να σκέφτεται τον κόσμο - ακόμα και αν δεν μας έχει δείξει τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή γι΄αυτόν. Δεν είναι απλώς ένα τεχνικό στοιχείο του σινεμά, είναι μέρος της κινηματογραφικής σκέψης. Είναι μια θέση οπτικής, μια θέση από όπου βλέπουμε τα πράγματα, τα αντιλαμβανόμαστε και μας δημιουργούνται συναισθήματα γι΄αυτά. 

  Το κάδρο διαποτίζει την ταινία a priori, όπως η βαρύτητα".

Πηγή:

Γιώργος Παυλίδης,

Η σκέψη στο Σινεμά: Το Κάδρο και ο Ήχος

25 Λέξεις #8: Η συμμετοχή μου

   Καλή εβδομάδα σε όλους! 

 Το 8ο κατά σειρά λογοτεχνικό δρώμενο 25 Λέξεις που διοργανώνεται στο Κείμενο της Μαρίας Νι. ολοκληρώθηκε σήμερα. 

  Κάθε φορά οι συμμετέχοντες καλούνται να εμπνευστούν από μια φωτογραφία και να γράψουν ολιγόλεκτα κείμενα (25 λέξεων), βασισμένα σε αυτή. 

   Αυτή τη φορά είχαμε να δουλέψουμε με την παρακάτω λήψη της Μαρίας:

   Μια υπέροχη φωτογραφία, η οποία οδήγησε τη σκέψη των συμμετεχόντων σε διαφορετικά μονοπάτια. 

   Συμμετείχαν συνολικά 21 ολιγόλεκτα, ανάμεσά τους και το παρακάτω δικό μου: 

Σημασία δεν έχει ο προορισμός, 

μα ο δρόμος.

Το Ταξίδι.

Και τούτη η επίμονη αχτίδα φωτός.

Λογχίζει τη σκοτεινιά

ατίθαση, αναφαίνεται.

Διδαχή αισιοδοξίας.

Θα πορευτώ ακολουθώντας τη.

Έρχεσαι;

 Πολλά μπράβο σε όλους τους συμμετέχοντες και ειδικά στην Ελένη μας που διακρίθηκε (θα τη βρείτε στο ιστολόγιό της Ποιώ), πολλά ευχαριστώ σε όσους αφιέρωσαν χρόνο να διαβάσουν το ολιγόλεκτό μου και ένα μεγάλο-μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία μας για τη φιλοξενία!

Μπορείτε να διαβάσετε όλες τις συμμετοχές εδώ.

  

  Για τους φίλους που ενδιαφέρονται σχετικά, η Μαρία ανακοινώνει πως το δρώμενο "25 Λέξεις" θα κάνει ένα διάλειμμα για το καλοκαίρι και θα επανέλθει ξανά το φθινόπωρο με τις 25 Λέξεις #9. 

Διαγωνισμός Φωτογραφίας Public Moments Awards

 Ο διαγωνισμός Public Moments Awards είναι ένας ανοιχτός διαγωνισμός φωτογραφίας και βίντεο που διοργανώνεται φέτος για πρώτη φορά από τα καταστήματα Public. 

 Στο διαγωνισμό μπορούσαν να συμμετέχουν ως τις 22 Μαΐου με τα έργα τους επαγγελματίες φωτογράφοι αλλά και ερασιτέχνες/χομπίστες φωτογράφοι. 

 Το θέμα του φετινού διαγωνισμού είναι "Οι Κυριακές μας" και έχει 3 θεματικές υποκατηγορίες:  

1. Φύση 
2. Πόλη 
3. Άνθρωποι


 Συμμετέχω κι εγώ με τις παρακάτω φωτογραφίες ανά κατηγορία:


► 1. Φύση:

"Βόλτα στη λίμνη"

Άλσος Αγ. Νικολάου, Νάουσα, Ημαθία

Samsung Digital WB200F

"Μοναχικό πλατανόφυλλο στο χαλί της άνοιξης"

Ι.Μ. Αγ. Αναργύρων (περιβάλλων χώρος), Αγιά, Λάρισα

Samsung Digital WB200F

"Σύννεφα του γιαλού"

Καλά Νερά, Πήλιο, Μαγνησία

Samsung Digital WB200F

► 2. Πόλη:

"Ένα ελάφι στην πόλη"

Έδεσσα, Πέλλα

Samsung Digital WB200F

► 3. Άνθρωποι:

"Αντανακλάσεις"

Καλά Νερά, Πήλιο, Μαγνησία

Samsung Digital WB200F

"Πριν την καταιγίδα"

Καλά Νερά, Πήλιο, Μαγνησία

Samsung Digital WB200F

 Το link για τις φωτογραφίες μου είναι: 

http://www.publicmoments.gr/view.php?user=MTMyMjk= 

(Elli Economou)

 Αν θέλετε μπορείτε να ψηφίσετε τις φωτογραφίες που σας αρέσουν (απεριόριστο αριθμό, από μία φορά), αφού πρώτα δημιουργήσετε λογαριασμό στο www.publicmoments.gr, με το e-mail σας ή το Facebook ή το Instagram σας. Η ψηφοφορία λήγει την Κυριακή 5 Ιουνίου, ώρα 23:59

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Έχω μέρες που περιηγούμαι στα έργα των φωτογράφων. Ψηφίζω και χαίρομαι, γιατί υπάρχουν εκατοντάδες ενδιαφέρουσες συμμετοχές. Ειδικά στην ερασιτεχνική κατηγορία "Είναι το χόμπι μου" συνάντησα πολλές συμμετοχές που όχι μόνο είναι όμορφες, αλλά είναι και άρτιες τεχνικά. Και πολλές που αποτελούν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιδέες. 

 Ανάμεσά τους, θα βρείτε και τις συμμετοχές της δικής μας Μαρίας (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά) στο παρακάτω link: 

http://www.publicmoments.gr/view.php?user=MTMwNzQ= 

(Μαρία Νικολάου)

~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Οι φωτογραφίες με τις οποίες συμμετέχω στο διαγωνισμό λήφθηκαν όλες με την ψηφιακή μου Samsung Digital WB200F.

 Αν και την έχω μόλις 2-3 χρόνια - και την πρόσεχα πολύ - τον τελευταίο καιρό δυστυχώς παρουσίασε σοβαρά προβλήματα (και στην οθόνη αφής, και στον επιλογέα προγραμμάτων). 

 Κι εγώ από την άλλη, παρουσίασα μεγάλες βλέψεις!

 Έτσι, η Samsung Digital WB200F θα μπει πλέον σε φάση ξεκούρασης... γιατί επιτέλους έχω στα χέρια μου μια DSLR Canon Eos 1200D !! (την οποία μού έφερε το άλλο μου μισό αυτό το Σ/Κ... σ΄ευχαριστώ τόσο πολύ! ♥)

 Εννοείται πως τη δοκίμασα ήδη (σε πόλη, σε βουνά και σε λαγκάδια), και είναι εξαι-ρε-τι-κή! 

 Κάτι μου λέει ότι θα γίνει προέκταση του χεριού μου θα τα πάμε τέλεια οι δυο μας... 

☺

"Συμμετρία" ~ 23ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν"

 Πριν λίγο καιρό, στις 25 Απρίλη, ολοκληρώθηκε ο 23ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" ο οποίος διεξήχθη στο ιστολόγιο της Μαρίας Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...). 

 Το θέμα του διαγωνισμού ήταν "Αξιοθέατα πολιτισμού", ένα θέμα που βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Στο αρχείο μου είχα αρκετό υλικό σχετικό με το θέμα, και από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό, κι έτσι δυσκολεύτηκα λιγάκι να επιλέξω ποια φωτογραφία από όλες θα αποτελούσε τη συμμετοχή μου.  

  Τελικά, επέλεξα και έστειλα την παρακάτω φωτογραφία:

"Συμμετρία"

  Είναι μια λήψη της Στοάς του Αττάλου, που βρίσκεται στην Αθήνα.

 Η Στοά του Αττάλου βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας και ήταν δώρο του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β' (159-138 π.Χ.) στην πόλη της Αθήνας. Στην αρχαιότητα αποτελούσε για τους Αθηναίους χώρο συνάντησης, περιπάτου και εμπορικό κέντρο της εποχής. 

 Το κτίριο αναπτυσσόταν σε μήκος περίπου 116 μέτρων, ήταν διώροφο με δεύτερη σειρά κιόνων στο εσωτερικό και 21 καταστήματα στο βάθος σε κάθε όροφο. Στο ισόγειο η εξωτερική κιονοστοιχία ήταν δωρική και η εσωτερική ιωνική, με αράβδωτους κίονες. Στον όροφο η εξωτερική κιονοστοιχία ήταν ιωνική και η εσωτερική είχε κιονόκρανα Περγαμηνού τύπου. 

 Σήμερα, η Στοά λειτουργεί ως μουσείο, στο οποίο εκτίθενται τα ευρήματα από τις ανασκαφές του χώρου της Αρχαίας Αγοράς.

  Ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους που τίμησαν με τις ψήφους τους τη φωτογραφία μου και στέλνω τα συγχαρητήριά μου στη Νικολέτα Καλένη για τη διάκρισή της, καθώς και σε όλους τους άλλους συμμετέχοντες για τις υπέροχες φωτογραφίες τους.

  Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ για τη φιλοξενία! 

 Μπορείτε να δείτε τη φωτογραφία που διακρίθηκε 
καθώς και όλες τις άλλες που έλαβαν μέρος εδώ, 
μαζί με ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα σημεία όπου λήφθηκαν.

(Για τους φίλους που ενδιαφέρονται σχετικά,  ο 24ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" έχει ήδη ξεκινήσει, με θέμα "Κόκκινο", και περιμένει τις συμμετοχές σας ως τις 27/5/2016. Περισσότερες πληροφορίες, εδώ).

25 Λέξεις #7: Η συμμετοχή μου

  Καλησπέρα σε όλους και χρόνια πολλά!

 Να΄μαι και πάλι κοντά σας. Οι δύο εβδομάδες της άδειάς μου για το Πάσχα κύλησαν σαν νερό, μου χάρισαν όμως πολύ όμορφες στιγμές. Βρήκα ευκαιρία να συναντήσω φίλους από μακριά που είχα να τους δω πολύ καιρό, χάρηκα την οικογένεια, το σπίτι μου και το σκυλί μου, έκανα τις βόλτες μου (κι ας μην πολυβοήθησε ο καιρός), παρακολούθησα συγκινημένη τη συναυλία ενός πολυαγαπημένου μου καλλιτέχνη (θα τα πούμε εν καιρώ σχετικά), ρύθμισα τις όποιες εκκρεμότητές μου χωρίς άγχος, έκανα ένα διάλειμμα από το μπλογκ και ξεκούρασα σώμα και πνεύμα. 

 Κάπου μέσα στο διάστημα όπου εγώ έκανα το διάλειμμά μου, ολοκληρώθηκε και το 7ο κατά σειρά λογοτεχνικό δρώμενο 25 Λέξεις που διοργανώνεται πάντα στο Κείμενο της Μαρίας Νι. 

  Στο δρώμενο αυτό, οι συμμετέχοντες καλούνται κάθε φορά να εμπνευστούν από μια φωτογραφία και να γράψουν ολιγόλεκτα κείμενα (25 λέξεων), βασισμένα σε αυτή. 

 Αυτή τη φορά είχαμε να δουλέψουμε με την παρακάτω (υπέροχα έντονη) ασπρόμαυρη λήψη της Μαρίας:

 Συμμετείχαν συνολικά 23 ολιγόλεκτα, ανάμεσά τους και το παρακάτω δικό μου: 

Αγκάθι πρώτο• ψέμα.

Δεύτερο• αχρειότητα.

Τρίτο• υποκρισία.

Αφαίρεση. Πόνος στιγμιαίος.

Έβδομο…  

Εκατοστό• προδοσία.

Αφαίρεση. Στάλες άλικο αίμα.

Αδιαφορείς.

Ακάνθινο ρούχο υφαίνεις κι ενδύεσαι.

Χρήζεις προστασίας…

Νέες προσεγγίσεις;

Ματαιώνονται δια παντός.

  Είχα τη χαρά να δω το ολιγόλεκτό μου να έρχεται πρώτο στη βαθμολογία, και αισθάνθηκα μεγάλη τιμή. Ευχαριστώ πολύ όλους όσους αφιέρωσαν χρόνο να το διαβάσουν, όλους όσους το τίμησαν με την ψήφο τους και όλους όσους μου χάρισαν τη γνώμη τους στα σχόλια. Το εκτιμώ! 

  Μαρία μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε εσένα για την άψογη φιλοξενία!

 Πολλά συγχαρητήρια όμως αξίζουν και σε όλους τους συμμετέχοντες/συνταξιδιώτες μου για τις αξιόλογες συμμετοχές τους. Μπράβο, παιδιά! Ήταν χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας και σε αυτό το δρώμενο.

Μπορείτε να διαβάσετε όλες τις συμμετοχές εδώ.

  Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες έπειτα από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, έφτασε στα χέρια μου το δώρο της Μαρίας για τη διάκρισή μου στο διαγωνισμό.

 Πρόκειται για το έργο του Κυριάκου Μακρή και της Βασιλικής Σαγκιώτη ''Η Σκόνη του Επισκέπτη'' (εκδ. Ένατη Διάσταση), ένα ελληνικό κόμικ που λάτρεψα για τη σκοτεινή, επιβλητική του εικονογράφηση και για την ιδιαίτερη, αλληγορική ιστορία που αφηγείται. 

 Το κόμικ συνοδευόταν από μια όμορφη καρτούλα με ευχές της Μαρίας και ένα τέλειο σελιδοδείκτη της Ένατης Διάστασης ("Ποτέ δεν αισθανόμουν καλύτερα", είπε ο ηθοποιός Ντάγκλας Φαίρμπανκς, λίγο πριν πεθάνει...)

 Μαρία μου, το δώρο σου είναι ένα κόσμημα για τη βιβλιοθήκη μου, σε ευχαριστώ από καρδιάς!

 Για όσους φίλους ενδιαφέρονται, ενημερώνω πως οι 25 Λέξεις #8 έχουν ήδη ξεκινήσει στο Κείμενο, και περιμένουν τις συμμετοχές σας ως τις 22 Μαΐου. 

 Η φωτογραφία-έναυσμα για τα ολιγόλεκτα αυτή τη φορά είναι η παρακάτω:

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο Κείμενο, 

και πιο συγκεκριμένα εδώ. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Ξέρω ότι έχω χάσει πολλά επεισόδια και πολλά νέα σας στις δύο εβδομάδες που έλειπα, και θα προσπαθήσω να καλύψω το χαμένο διάστημα, διαβάζοντας σιγά-σιγά όσες αναρτήσεις σας έχω χάσει. Μπορεί να σχολιάσω, μπορεί όχι (πρέπει να έχω εκατοντάδες αναρτήσεις να διαβάσω!) όμως θα περάσω, σας το υπόσχομαι.

 Να ευχηθώ επί τη ευκαιρία στην Κατερίνα και στην Μαρία "Καλή αρχή" στο νέο τους διαδικτυακό περιοδικό Μakazine, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του πριν από λίγες ημέρες. Πρόκειται για μια υπέροχη δουλειά, φρέσκια, άκρως ενδιαφέρουσα και πολυθεματική. Κορίτσια μου, να είναι καλορίζικο και καλοτάξιδο το περιοδικό σας, και σας εύχομαι κάθε επιτυχία!

 Τέλος οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ και από εδώ στην φίλη μου Αλεξάνδρα (Ένα κουμπί στο φεγγάρι) για την υπέροχη πασχαλινή καρτούλα με ευχές που μου έστειλε. 

 Αλεξάνδρα μου, η δημιουργία σου και ειδικά η σκέψη σου και τα λόγια σου μου έφτιαξαν τη μέρα (και την επόμενη... και τη μεθεπόμενη...) Να είσαι καλά, γλυκιά μου!

 Φιλιά σε όλους!