DIY - Διακοσμητικό καφασωτό

  Σου αρέσουν τα καφασωτά, και ειδικά όσα μοιάζουν να έχουν έθνικ επιρροές; 

  Θα ήθελες να έχεις ένα για να στολίσεις μια γωνίτσα του μπαλκονιού σου ή του κήπου σου τώρα που καλοκαιριάζει; 

  Σου έχω τη λύση. Σε μισή ώρα και με 5€ (άντε το πολύ 10€) μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. 

  Δε θέλει κόπο... θέλει τρόπο!

 Σε μια επίσκεψή μου στο γνωστό παιχνιδοκατάστημα, βρήκα ένα μαύρο, στενόμακρο πατάκι εισόδου από καουτσούκ με μόλις 3€. Ενδιαφέρουσες διαστάσεις, σκέφτηκα. Ενδιαφέρον και το σχέδιο! Ήταν κάτι ενδιάμεσο σε κάγκελα και... καφασωτό. Θα ήταν τέλειο για τον τοίχο σε ένα σημείο του κήπου μου, αφού του έκανα πρώτα μερικές, εύκολες παρεμβάσεις.

  Τι είχα: λευκή λαδομπογιά σε σπρέι και περισσεύματα λαδομπογιάς σε καφέ και χρυσό. 

  Τι έκανα: 

• Πρώτα ψέκασα με τη λευκή λαδομπογιά όλο το πατάκι (και στις δύο όψεις του) και το άφησα να στεγνώσει.

• Έκοψα ένα σφουγγαράκι κουζίνας που δε χρειαζόμουν πια σε δυο κομμάτια, ένα για την καφέ λαδομπογιά και ένα για τη χρυσή. 

• Ταμπονάρισα με αυτά σε διάφορα σημεία πάνω στο λευκό χρώμα πρώτα την καφέ λαδομπογιά και έπειτα τη χρυσή. Δεν σκούπισα το χρώμα, γιατί το ταμπονάρισμα μου έδωσε πολύ εύκολα το εφέ που ήθελα: αλλού έπεσε περισσότερο χρώμα, αλλού λιγότερο... κι έτσι το πατάκι έμοιαζε να έχει περαστεί με πατίνα.

• Έτοιμο! 

  Το μεταλλικό κρεμαστό με το πουλάκι υπήρχε ήδη στον τοίχο. Το φρεσκάρισα κι αυτό με τη λευκή λαδομπογιά και τώρα κάνει παρέα στο διακοσμητικό καφασωτό μου και ομορφαίνουν μαζί τον κήπο. 

  Μην το πείτε πουθενά ότι αυτό που βλέπετε ξεκίνησε τη ζωή του ως ένα απλό, μαύρο πατάκι από καουτσούκ, ναι; Θα είναι το μικρό μας μυστικό!

DIY - Ηλιακά φαναράκια για τον κήπο ή τη βεράντα

  

  Καλό μήνα!

  Ο καιρός ήδη είναι αρκετά ζεστός και μπορούμε πια να καθίσουμε έξω άνετα. 

  Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρχίσει να σουλουπώνουμε τους κήπους και τα μπαλκόνια μας και να τα ετοιμάζουμε για το καλοκαίρι.

  Αν ψάχνεις για μια εύκολη και σχετικά ανέξοδη ιδέα (που σέβεται μάλιστα και το περιβάλλον!) για να φωτίσεις τους εξωτερικούς σου χώρους με στυλ, είτε πρόκειται για τη βεράντα σου είτε για μια γωνίτσα στον κήπο, σου την έχω: ηλιακά κρεμαστά φαναράκια! 

  Που μάλιστα θα φτιάξεις μόνος-η σου, γρήγορα και με λίγα χρήματα.

Πάμε να δούμε πώς:

1. Θα χρειαστείς: 

• ένα ηλιακό φαναράκι της επιλογής σου (το δικό μου είναι με 1 led, εσύ όμως μπορείς να διαλέξεις και με περισσότερα για πιο έντονο φως)
• ένα κασπώ ψάθινο ή από κληματόβεργες 
• λίγο βαμβακερό σχοινί ή σπάγκο
• πιστόλι θερμόκολλας (προαιρετικά)

  Το ηλιακό φαναράκι και το κασπώ που σου δείχνω τα προμηθεύτηκα πολύ οικονομικά από το γνωστό, μεγάλο παιχνιδοκατάστημα. Τέτοια κασπό όμως θα βρεις και στα περισσότερα καταστήματα με είδη συσκευασίας ή κήπου.

2. Ξεμοντάρισε το ηλιακό φαναράκι και αφαίρεσε το πλαστικό φύλλο προστασίας που έχει στην μπαταρία του. Αφού ελέγξεις ότι λειτουργεί σωστά, μοντάρισέ το και πάλι, χωρίς όμως να βάλεις το στικ της βάσης του. Αυτό δε θα το χρειαστείς. 

(κράτησέ το όμως, πού ξέρεις, όλο και κάπου μπορεί να χρησιμεύσει!)

3. Αν το κασπώ σου είναι επενδυμένο με πλαστικό φύλλο στο εσωτερικό του όπως το δικό μου, αφαίρεσέ το και αυτό. Δε θα δυσκολευτείς, συνήθως είναι πρόχειρα στερεωμένο με σχοινί ή συρραπτικό.

4. Γύρισε το κασπώ σου ανάποδα και ψάξε στο κέντρο της βάσης του για μια τρυπούλα ανάμεσα στα ξυλάκια, από όπου θα μπορεί να χωρέσει το ηλιακό σου φαναράκι. Πέρασέ το μέσα από εκεί. 

  Αν χρειαστεί σπρώξε ελαφρά με τα δάχτυλά σου για να χωρίσεις τα ξυλάκια όσο χρειάζεται για να περάσει το φαναράκι, χωρίς όμως να βάλεις πολλή δύναμη γιατί κινδυνεύουν να σπάσουν. 

  Σε περίπτωση που κρίνεις ότι το ηλιακό σου φαναράκι δεν έχει σφηνώσει καλά, μπορείς να το στερεώσεις λίγο καλύτερα επάνω στο κασπώ χρησιμοποιώντας το πιστόλι θερμόκολλας.

5. Δέσε δυο σχοινάκια (ή σπάγκο) στα ξυλάκια του κασπώ και αντικριστά, όπως σου δείχνω στη φωτογραφία, για να μπορείς έπειτα να το κρεμάσεις εκεί που θέλεις. 

Έτοιμο!

Εγώ έφτιαξα τρία, και τα κρέμασα πάνω ακριβώς από το τραπέζι του κήπου. 

Την ημέρα διακοσμούν το σημείο...

... και τη νύχτα, αφού έχουν συλλέξει για ώρες το φως του ήλιου, 

τα ηλιακά μου φαναράκια ανάβουν γλυκά και δείχνουν υπέροχα!

Στα συν; 

• γλιτώνεις να μπλέξεις με καλώδια αφού δεν έχεις να κάνεις με ρεύμα και συνδέσεις
• φωτίζεις το χώρο σου οικολογικά
• μπορείς να φτιάξεις όόοοσα φαναράκια θέλεις 
• αν το ηλιακό σου φαναράκι κάποτε χαλάσει, μπορείς εύκολα να το αντικαταστήσεις με ένα καινούριο, και
• αν τα κασπώ σου είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες όπως τα δικά μου και με την πάροδο του χρόνου φθαρούν, μπορείς πάντοτε να τα βάψεις σε ένα χρώμα της αρεσκείας σου και να τους δώσεις νέα ζωή.

Καλή επιτυχία!

DIY Hand Painted & Distressed Jeans

  Πριν κάποιο χρονικό διάστημα αγόρασα ένα (φθηνό, το ομολογώ) τζιν παντελόνι, ελαστικό και εφαρμοστό, όπως συνήθως τα προτιμώ τα τελευταία χρόνια.

  Όταν το δοκίμασα ακολουθούσε ακριβώς τη γραμμή του σώματός μου κι ερχόταν πάνω μου σαν γάντι.

  Όταν το φόρεσα για πρώτη φορά (και για ώρες) έγινε σαν... τσουβάλι! Φάρδυνε στους μηρούς (από μόνο του, αλήθεια σας λέω), φάρδυνε στη μέση... το έχετε πάθει ποτέ αυτό; Άτιμη ελαστάνη!! Τι να κάνω-τι να κάνω (και για να μη μου πέσει καμιά μέρα στα γόνατα), πήγα και το επιδιόρθωσα στη μέση, κάνοντάς του δυο πενσάκια.

  Έλα όμως που εγώ αγόρασα παντελόνι εφαρμοστό (και αξιοπρεπές, σκεπτόμενη να το φοράω και στη δουλειά) κι αυτό μας βγήκε... χυμαδιό;

  Ε, αφού ήθελε από μόνο του να είναι χυμαδιό, έβαλα κι εγώ μπρος να του αλλάξω τα φώτα προς αυτή την κατεύθυνση. Αποχαιρέτησα το αξιοπρεπές παντελόνι που μπορούσε να φορεθεί και στη δουλειά (δεν μπορώ εκεί να ντύνομαι όπως νά 'ναι, βλέπετε...), και έφτιαξα ένα ντιζαϊνάτο και μοδάτο παντελόνι για καφέδες, βόλτες, εξορμήσεις στα βουνά και στα λαγκάδια, κλπ-κλπ όμορφα πράγματα της άνοιξης και του καλοκαιριού.

  Να λοιπόν πώς ήταν πριν... (διακρίνετε τη χαλάρωση που υπέστη το ύφασμα, με μόλις μια φορά που φορέθηκε;) και να πώς έγινε μετά.

  Με λίγα λόγια του έκανα σκισίματα (επιμελώς ατημέλητα), πρόσθεσα μια-δυο άλλες λεπτομέρειες και το ζωγράφισα! 

  Αρχικά ανέτρεξα στο μεγάλο δάσκαλο (στο YouTube, καλέ) και βρήκα βιντεάκια για το σωστό τρόπο που μπορείς να φτιάξεις ένα distressed τζιν: κάνοντας όχι μόνο απλά σκισίματα, αλλά σκισίματα από τα οποία θα ξεπροβάλλουν οι λευκές ίνες του τζιν υφάσματος. Εξαιρετικά βοηθητικό βίντεο ήταν αυτό, για παράδειγμα. 

  Αφού έκανα τα σκισίματα, γύρισα το τζιν από την ανάποδη και κόλλησα με κόλλα υφάσματος πάνω σε κάθε σκίσιμο μαύρη, ελαστική δαντέλα. Δεν ήθελα υπερβολικά μεγάλα κενά στο παντελόνι, και μου άρεσε η άποψη να προβάλλει μέσα από κάθε σκίσιμο η δαντέλα, όπως θα κινούμαι φορώντας το. Φέρνει στο νου δεκαετία '80-'90 και grunge καταστάσεις! 

  Έπειτα το γύρισα από την καλή του πλευρά και κόλλησα με τον ίδιο τρόπο στις πίσω τσέπες μια φάσα στενής, μαύρης δαντέλας. Έκανα και μια-δυο βελονιές για να τη στερεώσω καλύτερα, καλού-κακού.

  Αφού η κόλλα υφάσματος στέγνωσε, σειρά είχε η ζωγραφική. Έχω ζωγραφίσει t-shirt πολλάκις, σε τζιν δεν το είχα τολμήσει ποτέ. Φέτος που η μόδα προστάζει τα τζιν μας να έχουν πάνω την Άρτα και τα Γιάννενα (ραμμένα λουλούδια, patch, πιτσιλιές, κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο) σκέφτηκα: "Γιατί όχι;"

  Έτσι πήρα μαύρο χρώμα για ύφασμα και με το πινελάκι μου σχημάτισα ένα απλό σχέδιο στο πλάι: ένα κοράκι πάνω σε ένα κλαδί (αγαπημένο μου θέμα!) Για να προβάλλει καλύτερα η ζωγραφιά μου πάνω στο σχετικά σκούρο τζιν, έκανα το περίγραμμά της με ασημί χρώμα για ύφασμα και πρόσθεσα περιμετρικά και ελάχιστο μπλε μεταλλικό (το οποίο του δίνει μια γυαλάδα, κυρίως στον ήλιο).

  Δείτε όλες τις λεπτομέρειες: 

  Όταν όλα όσα έκανα στέγνωσαν και σταθεροποιήθηκαν, το φόρεσα μέσα στο σπίτι για να το δοκιμάσω· και έβγαλα και αυτές τις φωτογραφίες για να σας το δείξω. Δυσκολεύτηκα λίγο να φωτογραφηθώ μόνη μου, αλλά οκ, το νόημα θα το πιάσετε!

  Λίγες μέρες αργότερα το κυκλοφόρησα, φορώντας το σε μια εξόρμησή μας. Με εντελώς άλλη όψη και στυλ πια! Το άλλο μου μισό με φωτογράφησε πλάι στο κύμα, κι έτσι έχω και αυτές τις φωτογραφίες για να σας το δείξω (ευτυχώς! είναι πολύ καλύτερες από τις δικές μου)...

  Μη δίνετε σημασία σε εμένα ή στις πόζες μου... δεν τα πάω καθόλου καλά μπροστά από τις κάμερες. Είμαι φτιαγμένη μάλλον για να είμαι πίσω από αυτές. Εσείς κοιτάξτε μόνο το παντελόνι! 😃

 Στη φωτογραφία της ανάρτησης των γενεθλίων μου (τη θυμάστε;), φοράω αυτό το παντελόνι· η φωτογραφία λήφθηκε εκείνη την ημέρα, και ευχαριστήθηκα το "νέο" μου τζιν όσο δε λέγεται.

 Αν με ρωτάτε, έχω ήδη ξεχάσει το "πριν" του... το "μετά" του είναι σαφώς καλύτερο και το αγάπησα! 

Customised backpack (rock edition, DIY)

Ερώτημα:  Υπάρχει η τέλεια τσάντα;

Απάντηση (κατόπιν ωρίμου - και επί σειρά ετών - σκέψεως):  Όχι· δεν υπάρχει! 

  Και το ότι δεν υπάρχει πουθενά η τέλεια τσάντα πάνω σ΄αυτόν τον πλανήτη, είναι για μένα μια πονεμένη ιστορία... που πιστεύω πως οι κυρίες της παρέας σίγουρα θα καταλάβουν. 

 Μπορεί μια γυναικεία τσάντα να είναι υπέροχη σχεδιαστικά και όσον αφορά τα υλικά κατασκευής της, ΑΛΛΑ: 

μπορεί να είναι πολύ μικρή / πολύ μεγάλη / χωρίς πολλές θήκες / άβολη στο κράτημα / άβολη στο άνοιγμα / με πολλές εσωτερικές θήκες (όπου θα ψάχνεις ανελέητα για ώρα να βρεις πού στο καλό έχουν χωθεί τα κλειδιά σου) / με λίγες εσωτερικές θήκες (όπου δε θα μπορούν κάπου συγκεκριμένα να χωθούν τα κλειδιά σου και πάλι θα ψάχνεις να τα βρεις ανελέητα εκεί που παρέπεσαν).

  Έψαχνα για καιρό σε μαγαζιά και στο διαδίκτυο για να βρω ένα σακίδιο πλάτης που να με βολεύει, να μου ταιριάζει αισθητικά αλλά να είναι και οικονομικό. Πολλά θες... θα μου πείτε. Και όντως· δεν έβρισκα τίποτε που να είναι αυτό που θέλω.

  Και τι ήθελα, η καψερή; Ένα-δυο ψιλοπραγματάκια!! 😂

• Ήθελα ένα σακίδιο που να συνδυάζεται σχεδόν με όλα τα χρώματα και ρούχα μου.
• Που να μη δείχνει ούτε πολύ πρόχειρο, ούτε πολύ καλό· για να μπορώ να το παίρνω στη δουλειά, στη βόλτα, στο περπάτημα με το σκυλί μου, αλλά και στην εκδρομή. 
• Που να είναι μεγάλο και ευρύχωρο (οι τσάντες μου πάντα θέλω να είναι μεγάλες· σαν την τσάντα του Sport Billy, συνήθως έχουν τα πάντα μέσα και για παν ενδεχόμενο). Απαραίτητη προϋπόθεση, να μπορεί κάπου να χωρέσει και την κάμερά μου (αφού το δικό της τσαντάκι/θήκη είναι μεγάλο και επομένως εξαιρετικά άβολο όταν το κουβαλώ για ώρα. Άντε να φωτογραφίσεις της προκοπής και αξιοπρεπώς, έχοντας στον ώμο την κανονική τσάντα σου, ΚΑΙ το τσαντάκι της κάμερας...)
• Που να έχει πολλές μικρές θήκες από δω κι από κει, για να χωράει τα μικρά και βασικά μου και να μην τα ψάχνω επί 3 ώρες χωρίς αποτέλεσμα (βλέπε φλασάκι usb).   

Λύση Νο1:

Εμπρός, καλά μου πόδια! 

  "Εμπρός, καλά μου πόδια" = ψάξιμο. Και τελικά... συμβιβασμός. Αφού γύρισα το εμπορικό σύμπαν (διαδικτυακό και μη) και δεν έβρισκα τίποτε οικονομικό με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, τελικά αγόρασα με μόλις 13€ ένα σακίδιο πλάτης μεγάλο μεν, με πολύ λιγότερες θήκες από όσες ήθελα δε: είχε δύο μικρές πλαϊνές και μία μεγαλύτερη θήκη εξωτερικά, και δύο μικρές εσωτερικά (που όμως δεν μου έφταναν ούτε με σφαίρες).

  Αρχικά του κρέμασα το αγαπημένο μου rock μπρελόκ, περνώντας το απλά από την τρυπούλα του φερμουάρ, αλλά τι τα θες; Ωραίο έδειχνε, αλλά χρηστικό; Μπαααα... το πρόβλημα παρέμενε (τι να κάνει από μόνο του το καημένο το ροκάκι μου, θαύματα);

Λύση Νο2:
Εμπρός, καλά μου χέρια! 

  Το "εμπρός, καλά μου χέρια" με άλλα λόγια σημαίνει "άλλαξα ελαφρώς τα φώτα στο σακίδιο". Εύκολα, σε ελάχιστο χρόνο και ανέξοδα. Πάμε να δούμε τι έκανα:

→ Τσέπες:

1. Πήρα ένα παλιό, αντρικό τζιν παντελόνι που ήταν για πέταμα και που είχα κρατήσει στην άκρη. (Γιατί ποτέ δεν ξέρεις... δεν πετάμε τίποτα, παιδιά! Κάπου θα χρησιμεύσει!)

  Και μαντέψτε: χρησίμεψε! Του έκοψα τη μία πίσω τσέπη (όλη μαζί, μαζί με το τμήμα του παντελονιού όπου ήταν ραμμένη) και την πολύ μικρούλα τσέπη που είχε μπροστά. Έκοψα στο όριο της ραφής (με καλό ψαλίδι για να αποφύγω τα ξεφτίσματα), αλλά πολύ προσεκτικά για να μην χαλάσω τις ραφές.

2. Πήρα βενζινόκολλα, την άπλωσα στην πίσω πλευρά κάθε τσέπης και τις κόλλησα στο εσωτερικό της τσάντας, στα σημεία που με βόλευαν, αφού γύρισα το σακίδιο το μέσα-έξω. Στερέωσα με λίγη κλωστή τις τέσσερις άκρες κάθε τσέπης για επιπλέον ασφάλεια... και αυτό ήταν.

Έτσι έδειχνε μετά τις προσθήκες (γυρισμένο το μέσα-έξω...)

  Τόσο απλά, χωρίς πολλά-πολλά (ραψίματα) απέκτησα δύο ανθεκτικές τσέπες επιπλέον στο εσωτερικό για μικροαντικείμενα. Η μία τους, αρκετά βαθιά κιόλας. Και τι πειράζει που δεν είναι το ίδιο ύφασμα με την επένδυση; Το τζιν πάει με όλα, σωστά; Άλλωστε οι τσέπες αυτές είναι στο εσωτερικό της τσάντας, και δεν θα τις βλέπει κανείς άλλος πέρα από εμένα.

 Έκανα και κάτι ακόμη: στην πλαϊνή εσωτερική ραφή πέρασα μια μικρή παραμανίτσα, από αυτές που μερικές φορές βρίσκουμε στις ετικέτες των ρούχων. Φαίνεται στις φωτογραφίες. Από αυτή κρέμασα τα λαστιχάκια των μαλλιών μου και το κλαμεράκι μου, για να μπορώ να τα βρίσκω εύκολα και γρήγορα. 

  Γυρνώντας κανονικά το σακίδιο, οι τσέπες δείχνουν έτσι (μία τσέπη σε κάθε του πλευρά):

→ Εξωτερική όψη:

  Το σημείο πάνω από τη μεγάλη εξωτερική τσέπη μου φαινόταν κάπως. Άδειο, να το πω; Αδιάφορο να το πω; Πάμε να δούμε τι έκανα:

1. Πήρα ένα μαύρο μανίκι (ναι, μανίκι!), το οποίο είχα κόψει και κρατήσει από μια παλιά μου μακό μπλούζα που δεν ήθελα πια.

2. Δίπλωσα, έραψα με δυο βελονιές και σχημάτισα με το μανίκι ένα μεγάλο φιόγκο.

3. Τύλιξα στο κέντρο του φιόγκου ένα κομμάτι γκρι σουέτ και το στερέωσα με λίγη κλωστή.

4. Έραψα το φιόγκο εξωτερικά στο σακίδιο, πάνω από τη μεγάλη τσέπη.

Σακίδιο έτοιμο! 

Με ροκ αισθητική, χρηστικό και με θήκες, όπως το ήθελα!

Ε, λοιπόν· τώρα η τέλεια (για μένα) τσάντα υπάρχει! 

Με γεια μου!
😜

Το γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη! (DIY - Santa's Mailbox)

  Πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη; Εγώ πάντως, ναι!

  Ξέρω-ξέρω, είμαι ολόκληρη γυναίκα... μέσα μου όμως κρύβω ένα παιδί, κι αυτό το παιδί έχει ανάγκη να πιστέψει στη Μαγεία.

  Όπως όλα τα παιδιά! 

 Αν είχα παιδί θα του καλλιεργούσα την έννοια του Άγιου Βασίλη για όσο περισσότερο καιρό γινόταν. Η ζωή των ενηλίκων είναι πολύ πεζή, πολύ ρουτινιάρικη και συχνά πολύ δύσκολη, χωρίς μαγεία και γέλιο. 

 Γιατί να μπάσω ένα παιδί μια ώρα αρχύτερα μέσα σε όλη αυτή την πεζότητα του κόσμου των ενηλίκων; 

  Κατά πώς τα βλέπω εγώ τα πράγματα, δε χρειάζεται να τους πούμε αυτή την αλήθεια από πολύ νωρίς. Ας αφήσουμε τα παιδιά να είναι για λίγο ακόμη παιδιά. Αργότερα, αυτό θα τους λείπει.

 Παραπάνω ανέφερα τη λέξη "έννοια", όσον αφορά τον Άγιο Βασίλη. Για μένα, είναι μια έννοια. Δεν ξέρω αν φοράει κόκκινα ή πράσινα ρούχα, ή πολύχρωμα, αν ζει στο Βόρειο Πόλο ή κάπου αλλού, ή αν έχει άσπρα γένια και μαλλιά. Όπως κι αν είναι, ο Άγιος βρίσκεται μέσα στον καθένα μας: κρύβεται εκεί, και δρα μέσα από εμάς. 

 Αφού λοιπόν πιστεύω σε αυτόν, είναι λογικό να του γράφω γράμμα κάθε χρόνο! Και να προτρέπω να κάνουν το ίδιο και τα παιδιά.

 Και αυτό το γράμμα πώς φτάνει μετά στον προορισμό του; 

❅ Ή μέσω των Ελληνικών Ταχυδρομείων, τα οποία κάθε χρόνο εδώ και πάνω από 20 χρόνια υλοποιούν την ετήσια δράση τους "Γράψε ένα γράμμα στον Άη - Βασίλη"...

❅ ή μπαίνει στο γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη και περιμένει να περάσουν τα ξωτικά του, να το πάρουν από εκεί και να του το πάνε! 😃

 Όπως θα κατάλαβες ήδη, σήμερα σου έχω μια κατασκευή για να κάνεις μαζί με τα παιδιά σου στον ελεύθερό σας χρόνο. 

 Θα σου δείξω βήμα-βήμα πώς μπορείτε να φτιάξετε μαζί το Γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη!

😃

Θα χρειαστείτε:

❅ ένα χαρτονένιο κουτί (παπουτσιών, από κορν φλέικς...)

❅ χαρτόνια κάνσον (μαύρο, κόκκινο, και προαιρετικά, λευκό)

❅ χαρτόνι οντουλέ (πράσινο)

❅ χρυσό glitter

❅ ό,τι διακοσμητικά στοιχεία θέλετε (χιονονιφάδες, ή μικρά ξύλινα στοιχεία σαν το στεφανάκι που σας δείχνω κάτω χαμηλά στη φωτογραφία)

❅χρυσό και μαύρο μαρκαδόρο

❅ προσωπάκια Άγιου Βασίλη (εγώ τα έκοψα από χαρτί περιτυλίγματος)

❅ κοπίδι η ψαλίδι

❅ κόλλα

❅ αυτοκόλλητο χρατς (προαιρετικά)

Πάμε τώρα να το φτιάξουμε!

1. Κόψτε το κόκκινο κάνσον στο μέγεθος που είναι το κουτί σας και κολλήστε το περιμετρικά, καλύπτοντας το κουτί.

2. Ανάλογα με το μέγεθος του κουτιού σας, μετρήστε και κόψτε από το οντουλέ πράσινο χαρτόνι ένα ορθογώνιο σχήμα για να δημιουργήσετε τη σκεπή. Διπλώστε το στη μέση.

3. Κόψτε με το κοπίδι ένα μικρό παραλληλόγραμμο άνοιγμα πάνω στο κουτί, για να μπορεί το παιδί σας να ρίξει μέσα το γράμμα του.

4. Κολλήστε τη σκεπή που έχετε φτιάξει πάνω στο κουτί.

 Το κουτί που χρησιμοποίησα εγώ έχει τριγωνικό σχήμα επάνω και ανοίγει. Αυτή τη δυνατότητά του την εκμεταλλεύτηκα! Έτσι θα μπορώ πιο εύκολα να βγάζω από εκεί τα γράμματα των παιδιών και να τα προωθώ έπειτα καταλλήλως στα ΕΛΤΑ. 

 Στο σημείο που ανοίγει η "σκεπή" κόλλησα ένα μικρό κομμάτι αυτοκόλλητο χρατς. 

 Έτσι η σκεπή συγκρατείται μεν στη θέση της, αλλά και μπορεί να ανοίγει όποτε το κρίνω απαραίτητο!

5. Χρησιμοποιήστε το μαύρο κάνσον και το glitter για να φτιάξετε μια ζώνη του Άγιου Βασίλη, την οποία θα κολλήσετε περιμετρικά στο κουτί. Έπειτα, στολίστε το υπόλοιπο γραμματοκιβώτιο όπως σας αρέσει.

 Εγώ χρησιμοποίησα επίσης ακρυλικές χιονονιφάδες, προσωπάκια Άη-Βασίλη (που έκοψα από το χαρτί περιτυλίγματος), και ένα φακελάκι που έφτιαξα μόνη μου κόβοντας ένα ορθογώνιο σχήμα από το λευκό χαρτόνι και ζωγραφίζοντάς το με το μαύρο μαρκαδόρο έτσι, που να θυμίζει φάκελο.

Έτοιμο να δεχτεί τα γράμματα του παιδιού σας!

Παρέα με ένα φάντασμα (DIY)

  Τέλη Οκτώβρη, τότε που πλησίαζε η γιορτή του Halloween, οι ενημερώσεις μου στο facebook είχαν κατακλυστεί από διάφορα crafts και ιδέες για κολοκύθες, στολές και δεκάδες άλλα πράγματα.

  Ένα από όλα αυτά που είδα μου τράβηξε την προσοχή, το λάτρεψα και το έστειλα στη φίλη μου να το δει (της αρέσουν πολύ-πολύ κάτι τέτοια).

  "Αν μου το φτιάξεις, εγώ θα... " μου έταξε.

  Να μου τάξει;; Τι να μου τάξει! Άλλο που δεν ήθελα να βάλω μπροστά και να ξεκινήσω να της φτιάχνω το φαντασματάκι της... 😃 

  Στόχος μου ήταν να το έχει στο σπίτι της όλο το χρόνο (είπαμε, της αρέσουν πολύ αυτά και το σπίτι της είναι διακοσμημένο αντίστοιχα) και όχι μόνο ως απλό διακοσμητικό φάντασμα, αλλά και ως spooky φωτιστικό!

  Λοιπόοον... αν είδατε στο βίντεο, για την κατασκευή χρησιμοποιούνται τρία μπαλόνια, γερά στερεωμένα σε χοντρά, σταθερά πλαστικά καλαμάκια. 

  Εγώ όμως δεν είχα τέτοιου είδους καλαμάκια (και τα απλά δεν κάνουν, γιατί λυγίζουν). Αφού έσπασα το κεφάλι μου και κοίταξα από δω κι από κει για να βρω τρόπο να στηρίξω την κατασκευή και τα μπαλόνια στη θέση τους ώσπου να στεγνώσει το φάντασμα, βρήκα τη λύση και σας την έχω έτοιμη.

Πάμε να το φτιάξουμε;

Θα χρειαστούμε:

• 2 μ. λευκό ύφασμα γάζα, κομμένο στη μέση (1 & 1 μέτρο) 
• μαύρο βελουτέ χαρτί 
• χάρτινα ποτήρια μιας χρήσεως
• χαρτοταινία
• 3 μπαλόνια
• βαζελίνη
• αντικολλητικό χαρτί
• ατλακόλ
• ένα σκεύος ή ένα λεκανάκι που δε χρειαζόμαστε 

+ Κατάλληλο χώρο!! (για να μη λερώσουμε όλο τον τόπο...) 

  Εγώ - ελλείψει εργαστηρίου - το έφτιαξα σε ένα κενό σημείο του δωματίου μου, μπροστά από τη ντουλάπα, και το άφησα εκεί να στεγνώσει όλο το βράδυ.

Πώς θα το φτιάξουμε;

1. Ενώνουμε τα χάρτινα ποτήρια με χαρτοταινία, στη διάταξη που βλέπετε στη φωτογραφία παρακάτω (3-4-3 ποτήρια). Αν θέλετε μπορείτε να γεμίσετε κάποια από τα ποτήρια με νερό, ώστε να είναι πιο βαριά και σταθερά για αργότερα.

2. Φουσκώνουμε τα 3 μπαλόνια: το ένα, που θα χρησιμεύσει για το κεφάλι, το φουσκώνουμε περισσότερο. Τα άλλα δύο, που θα είναι τα χέρια, τα φουσκώνουμε λιγότερο και προσπαθούμε να έχουν το ίδιο μέγεθος. 

3. Στα πάνω-πάνω ποτήρια στερεώνουμε τα μπαλόνια με χαρτοταινία. Στο μεσαίο σετ των 4 ποτηριών κάνουμε μια τρύπα στο πάνω ποτήρι, περνάμε την άκρη του μπαλονιού και το στερεώνουμε έπειτα με χαρτοταινία.

4. Αλείφουμε και τα τρία μπαλόνια με βαζελίνη. Η βαζελίνη θα βοηθήσει το ύφασμα να ξεκολλήσει εύκολα, χωρίς ζημιές, όταν θα έρθει η ώρα να σκάσουμε τα μπαλόνια.

5. Ανακατεύουμε μια γενναία ποσότητα ατλακόλ με νερό, στο σκεύος ή στο λεκανάκι μας. Υπολογίστε περίπου 3/4 της κούπας ατλακόλ και λίγο νεράκι. Μην το παρακάνετε, το μίγμα δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ πηχτό, ούτε πολύ αραιό.

6. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να στρώσουμε κάτω από τα ποτήρια το αντικολλητικό χαρτί. Έτσι θα προστατέψουμε την επιφάνεια από την κόλλα που τυχόν θα πέσει.

7. Παίρνουμε το πρώτο κομμάτι της γάζας, το βουτάμε μέσα στο μίγμα να βραχεί καλά και το στίβουμε. Το τοποθετούμε πάνω στην κατασκευή μας και το διορθώνουμε όπου χρειάζεται.

8. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο με το δεύτερο κομμάτι της γάζας (βούτηγμα στην κόλλα, στίψιμο) και το τοποθετούμε κι αυτό στην κατασκευή. 

Εγώ έκανα και μερικές τρύπες στο δεύτερο κομμάτι...

θα τις δείτε κάπου στα δεξιά, κάτω από το "χέρι".

9. Αφήνουμε το φαντασματάκι μας να στεγνώσει όλη τη νύχτα.

10. Την επόμενη μέρα σχεδιάζουμε δυο μάτια στο βελουτέ μαύρο χαρτόνι, τα κόβουμε και τα κολλάμε με ατλακόλ στο κεφάλι του φαντάσματος. 

  Μόλις στεγνώσουν και αυτά, τρυπάμε τα μπαλόνια και αφαιρούμε τα ποτήρια κάτω από την κατασκευή.

11.Έτοιμο!! Η ατλακόλ έκανε το θαύμα της, σκλήρυνε τη γάζα και το φαντασματάκι μας στέκεται τώρα μια χαρά.

(μικρό δεν το λες... έχει ύψος πάνω από 55 cm)

  Όπως σας είπα ήδη, από την αρχή είχα στο νου μου να το μετατρέψω σε φωτιστικό. 

  Ο πιο εύκολος, πιο ανέξοδος (και λιγότερο επικίνδυνος) τρόπος; Τα LED λαμπάκια μπαταρίας! 

(θα τα βρείτε σε οποιοδήποτε πολυκατάστημα, καθώς και στο γνωστό παιχνιδοκατάστημα, ειδικά τώρα που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα... και είναι πολύ οικονομικά).

  Τα τοποθέτησα κάτω από το φάντασμα... και... voila! 

 Το φαντασματάκι με συντρόφευσε επί μια εβδομάδα (να πώς προέκυψε και ο τίτλος της ανάρτησης) και έπειτα ταξίδεψε μαζί μου για να πάει στη φίλη μου (έπρεπε να σας είχα από μια μεριά, να βλέπατε το βλέμμα της υπαλλήλου στα διόδια... χαχαχα!!) 

Περιττό να σας πω ότι η φίλη μου το λάτρεψε... 

Τώρα ψάχνει να του βρει όνομα! 

😄