Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναχρησιμοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επαναχρησιμοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Απριλίου 2017

Χελιδόνια παντού!


  Όταν σκέφτεστε την Άνοιξη, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο νου;

  Εμένα είναι τα λουλούδια... και τα χελιδόνια.

  Σκεφτόμουν για μέρες τι κατασκευή να φτιάξω για να χαρίσω σε οικογένεια και φίλους τώρα για το Πάσχα. Όμορφες πολύ οι πασχαλινές δημιουργίες, δε λέω, αλλά μόλις το Πάσχα περάσει καταχωνιάζονται αναγκαστικά μέσα σε ένα ντουλάπι και περιμένουν ένα χρόνο για να ξαναβγούν. 

  Κρίμα δεν είναι; Δεν το ήθελα αυτό...

  Φέτος λοιπόν οι δημιουργίες μου έχουν ως θέμα τα χελιδόνια και τα λουλούδια. Θα δοθούν ως πασχαλινά δωράκια, αλλά δε θα χρειαστεί απαραίτητα να κρυφτούν μόλις το Πάσχα περάσει. Αν οι παραλήπτες τους το θελήσουν, θα μπορούν να μείνουν σε μια γωνίτσα και να τη στολίσουν· όχι μόνο τώρα την άνοιξη, αλλά και το καλοκαίρι.

  Είναι πινακάκια, που σημαίνει ότι μπορούν να κρεμαστούν στον τοίχο. Στέκονται όμως και όρθια, σε ένα περβάζι ίσως ή σε ένα τραπεζάκι σαλονιού! 

 Τα υλικά μου; Γλωσσοπίεστρα ενωμένα και βαμμένα με ακρυλικά χρώματα, χειροποίητα χελιδονάκια (από χοντρό χαρτόνι) ζωγραφισμένα με ακρυλικά, φυσικά κλαδάκια και υφασμάτινα λουλούδια.























Κυριακή 26 Μαρτίου 2017

Κοσμήματα σε κόκκινο χρώμα


  Καλησπέρα σε όλη την παρέα και καλή Κυριακή!

  Εδώ και καιρό έχω φτιάξει πολλά και διάφορα πράγματα για φίλους και συγγενείς, τα οποία όμως δεν είχα βρει το χρόνο να δημοσιεύσω εδώ. 

 Ξεκινώ σήμερα δείχνοντάς σας δυο κοσμήματα που έφτιαξα για τη συνάδελφό μου, η οποία αγαπάει πολύ το κόκκινο χρώμα.

  Ένα βραχιόλι με χάντρες, χρυσά στοιχεία, ματάκι, κοράλλια και ένα ρουμπίνι...






... και ένα εναλλακτικό ζευγάρι σκουλαρίκια, κατασκευασμένο από κόκκινα αλουμινένια can pull tabs, ασημί σύρμα και χάντρες.




Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

DIY Hand Painted & Distressed Jeans


  Πριν κάποιο χρονικό διάστημα αγόρασα ένα (φθηνό, το ομολογώ) τζιν παντελόνι, ελαστικό και εφαρμοστό, όπως συνήθως τα προτιμώ τα τελευταία χρόνια.

  Όταν το δοκίμασα ακολουθούσε ακριβώς τη γραμμή του σώματός μου κι ερχόταν πάνω μου σαν γάντι.

  Όταν το φόρεσα για πρώτη φορά (και για ώρες) έγινε σαν... τσουβάλι! Φάρδυνε στους μηρούς (από μόνο του, αλήθεια σας λέω), φάρδυνε στη μέση... το έχετε πάθει ποτέ αυτό; Άτιμη ελαστάνη!! Τι να κάνω-τι να κάνω (και για να μη μου πέσει καμιά μέρα στα γόνατα), πήγα και το επιδιόρθωσα στη μέση, κάνοντάς του δυο πενσάκια.

  Έλα όμως που εγώ αγόρασα παντελόνι εφαρμοστό (και αξιοπρεπές, σκεπτόμενη να το φοράω και στη δουλειά) κι αυτό μας βγήκε... χυμαδιό;

  Ε, αφού ήθελε από μόνο του να είναι χυμαδιό, έβαλα κι εγώ μπρος να του αλλάξω τα φώτα προς αυτή την κατεύθυνση. Αποχαιρέτησα το αξιοπρεπές παντελόνι που μπορούσε να φορεθεί και στη δουλειά (δεν μπορώ εκεί να ντύνομαι όπως νά 'ναι, βλέπετε...), και έφτιαξα ένα ντιζαϊνάτο και μοδάτο παντελόνι για καφέδες, βόλτες, εξορμήσεις στα βουνά και στα λαγκάδια, κλπ-κλπ όμορφα πράγματα της άνοιξης και του καλοκαιριού.

  Να λοιπόν πώς ήταν πριν... (διακρίνετε τη χαλάρωση που υπέστη το ύφασμα, με μόλις μια φορά που φορέθηκε;) και να πώς έγινε μετά.


  Με λίγα λόγια του έκανα σκισίματα (επιμελώς ατημέλητα), πρόσθεσα μια-δυο άλλες λεπτομέρειες και το ζωγράφισα! 

  Αρχικά ανέτρεξα στο μεγάλο δάσκαλο (στο YouTube, καλέ) και βρήκα βιντεάκια για το σωστό τρόπο που μπορείς να φτιάξεις ένα distressed τζιν: κάνοντας όχι μόνο απλά σκισίματα, αλλά σκισίματα από τα οποία θα ξεπροβάλλουν οι λευκές ίνες του τζιν υφάσματος. Εξαιρετικά βοηθητικό βίντεο ήταν αυτό, για παράδειγμα. 

  Αφού έκανα τα σκισίματα, γύρισα το τζιν από την ανάποδη και κόλλησα με κόλλα υφάσματος πάνω σε κάθε σκίσιμο μαύρη, ελαστική δαντέλα. Δεν ήθελα υπερβολικά μεγάλα κενά στο παντελόνι, και μου άρεσε η άποψη να προβάλλει μέσα από κάθε σκίσιμο η δαντέλα, όπως θα κινούμαι φορώντας το. Φέρνει στο νου δεκαετία '80-'90 και grunge καταστάσεις! 

  Έπειτα το γύρισα από την καλή του πλευρά και κόλλησα με τον ίδιο τρόπο στις πίσω τσέπες μια φάσα στενής, μαύρης δαντέλας. Έκανα και μια-δυο βελονιές για να τη στερεώσω καλύτερα, καλού-κακού.

  Αφού η κόλλα υφάσματος στέγνωσε, σειρά είχε η ζωγραφική. Έχω ζωγραφίσει t-shirt πολλάκις, σε τζιν δεν το είχα τολμήσει ποτέ. Φέτος που η μόδα προστάζει τα τζιν μας να έχουν πάνω την Άρτα και τα Γιάννενα (ραμμένα λουλούδια, patch, πιτσιλιές, κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο) σκέφτηκα: "Γιατί όχι;"

  Έτσι πήρα μαύρο χρώμα για ύφασμα και με το πινελάκι μου σχημάτισα ένα απλό σχέδιο στο πλάι: ένα κοράκι πάνω σε ένα κλαδί (αγαπημένο μου θέμα!) Για να προβάλλει καλύτερα η ζωγραφιά μου πάνω στο σχετικά σκούρο τζιν, έκανα το περίγραμμά της με ασημί χρώμα για ύφασμα και πρόσθεσα περιμετρικά και ελάχιστο μπλε μεταλλικό (το οποίο του δίνει μια γυαλάδα, κυρίως στον ήλιο).

  Δείτε όλες τις λεπτομέρειες: 




  Όταν όλα όσα έκανα στέγνωσαν και σταθεροποιήθηκαν, το φόρεσα μέσα στο σπίτι για να το δοκιμάσω· και έβγαλα και αυτές τις φωτογραφίες για να σας το δείξω. Δυσκολεύτηκα λίγο να φωτογραφηθώ μόνη μου, αλλά οκ, το νόημα θα το πιάσετε!




  Λίγες μέρες αργότερα το κυκλοφόρησα, φορώντας το σε μια εξόρμησή μας. Με εντελώς άλλη όψη και στυλ πια! Το άλλο μου μισό με φωτογράφησε πλάι στο κύμα, κι έτσι έχω και αυτές τις φωτογραφίες για να σας το δείξω (ευτυχώς! είναι πολύ καλύτερες από τις δικές μου)...

  Μη δίνετε σημασία σε εμένα ή στις πόζες μου... δεν τα πάω καθόλου καλά μπροστά από τις κάμερες. Είμαι φτιαγμένη μάλλον για να είμαι πίσω από αυτές. Εσείς κοιτάξτε μόνο το παντελόνι! 😃




 Στη φωτογραφία της ανάρτησης των γενεθλίων μου (τη θυμάστε;), φοράω αυτό το παντελόνι· η φωτογραφία λήφθηκε εκείνη την ημέρα, και ευχαριστήθηκα το "νέο" μου τζιν όσο δε λέγεται.


 Αν με ρωτάτε, έχω ήδη ξεχάσει το "πριν" του... το "μετά" του είναι σαφώς καλύτερο και το αγάπησα! 





Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016

Το γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη! (DIY - Santa's Mailbox)


  Πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη; Εγώ πάντως, ναι!

  Ξέρω-ξέρω, είμαι ολόκληρη γυναίκα... μέσα μου όμως κρύβω ένα παιδί, κι αυτό το παιδί έχει ανάγκη να πιστέψει στη Μαγεία.

  Όπως όλα τα παιδιά! 

 Αν είχα παιδί θα του καλλιεργούσα την έννοια του Άγιου Βασίλη για όσο περισσότερο καιρό γινόταν. Η ζωή των ενηλίκων είναι πολύ πεζή, πολύ ρουτινιάρικη και συχνά πολύ δύσκολη, χωρίς μαγεία και γέλιο. 

 Γιατί να μπάσω ένα παιδί μια ώρα αρχύτερα μέσα σε όλη αυτή την πεζότητα του κόσμου των ενηλίκων; 

  Κατά πώς τα βλέπω εγώ τα πράγματα, δε χρειάζεται να τους πούμε αυτή την αλήθεια από πολύ νωρίς. Ας αφήσουμε τα παιδιά να είναι για λίγο ακόμη παιδιά. Αργότερα, αυτό θα τους λείπει.

 Παραπάνω ανέφερα τη λέξη "έννοια", όσον αφορά τον Άγιο Βασίλη. Για μένα, είναι μια έννοια. Δεν ξέρω αν φοράει κόκκινα ή πράσινα ρούχα, ή πολύχρωμα, αν ζει στο Βόρειο Πόλο ή κάπου αλλού, ή αν έχει άσπρα γένια και μαλλιά. Όπως κι αν είναι, ο Άγιος βρίσκεται μέσα στον καθένα μας: κρύβεται εκεί, και δρα μέσα από εμάς. 

 Αφού λοιπόν πιστεύω σε αυτόν, είναι λογικό να του γράφω γράμμα κάθε χρόνο! Και να προτρέπω να κάνουν το ίδιο και τα παιδιά.

 Και αυτό το γράμμα πώς φτάνει μετά στον προορισμό του; 

❅ Ή μέσω των Ελληνικών Ταχυδρομείων, τα οποία κάθε χρόνο εδώ και πάνω από 20 χρόνια υλοποιούν την ετήσια δράση τους "Γράψε ένα γράμμα στον Άη - Βασίλη"...

❅ ή μπαίνει στο γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη και περιμένει να περάσουν τα ξωτικά του, να το πάρουν από εκεί και να του το πάνε! 😃




 Όπως θα κατάλαβες ήδη, σήμερα σου έχω μια κατασκευή για να κάνεις μαζί με τα παιδιά σου στον ελεύθερό σας χρόνο. 

 Θα σου δείξω βήμα-βήμα πώς μπορείτε να φτιάξετε μαζί το Γραμματοκιβώτιο του Άη-Βασίλη!

😃

Θα χρειαστείτε:

❅ ένα χαρτονένιο κουτί (παπουτσιών, από κορν φλέικς...)
❅ χαρτόνια κάνσον (μαύρο, κόκκινο, και προαιρετικά, λευκό)
❅ χαρτόνι οντουλέ (πράσινο)
❅ χρυσό glitter
❅ ό,τι διακοσμητικά στοιχεία θέλετε (χιονονιφάδες, ή μικρά ξύλινα στοιχεία σαν το στεφανάκι που σας δείχνω κάτω χαμηλά στη φωτογραφία)
❅χρυσό και μαύρο μαρκαδόρο
❅ προσωπάκια Άγιου Βασίλη (εγώ τα έκοψα από χαρτί περιτυλίγματος)
❅ κοπίδι η ψαλίδι
❅ κόλλα
❅ αυτοκόλλητο χρατς (προαιρετικά)




Πάμε τώρα να το φτιάξουμε!


1. Κόψτε το κόκκινο κάνσον στο μέγεθος που είναι το κουτί σας και κολλήστε το περιμετρικά, καλύπτοντας το κουτί.




2. Ανάλογα με το μέγεθος του κουτιού σας, μετρήστε και κόψτε από το οντουλέ πράσινο χαρτόνι ένα ορθογώνιο σχήμα για να δημιουργήσετε τη σκεπή. Διπλώστε το στη μέση.




3. Κόψτε με το κοπίδι ένα μικρό παραλληλόγραμμο άνοιγμα πάνω στο κουτί, για να μπορεί το παιδί σας να ρίξει μέσα το γράμμα του.




4. Κολλήστε τη σκεπή που έχετε φτιάξει πάνω στο κουτί.




 Το κουτί που χρησιμοποίησα εγώ έχει τριγωνικό σχήμα επάνω και ανοίγει. Αυτή τη δυνατότητά του την εκμεταλλεύτηκα! Έτσι θα μπορώ πιο εύκολα να βγάζω από εκεί τα γράμματα των παιδιών και να τα προωθώ έπειτα καταλλήλως στα ΕΛΤΑ. 
 Στο σημείο που ανοίγει η "σκεπή" κόλλησα ένα μικρό κομμάτι αυτοκόλλητο χρατς. 
 Έτσι η σκεπή συγκρατείται μεν στη θέση της, αλλά και μπορεί να ανοίγει όποτε το κρίνω απαραίτητο!


5. Χρησιμοποιήστε το μαύρο κάνσον και το glitter για να φτιάξετε μια ζώνη του Άγιου Βασίλη, την οποία θα κολλήσετε περιμετρικά στο κουτί. Έπειτα, στολίστε το υπόλοιπο γραμματοκιβώτιο όπως σας αρέσει.

 Εγώ χρησιμοποίησα επίσης ακρυλικές χιονονιφάδες, προσωπάκια Άη-Βασίλη (που έκοψα από το χαρτί περιτυλίγματος), και ένα φακελάκι που έφτιαξα μόνη μου κόβοντας ένα ορθογώνιο σχήμα από το λευκό χαρτόνι και ζωγραφίζοντάς το με το μαύρο μαρκαδόρο έτσι, που να θυμίζει φάκελο.


Έτοιμο να δεχτεί τα γράμματα του παιδιού σας!




Παρασκευή 22 Απριλίου 2016

Πασχαλινά λαγουδάκια (ξύλινα κρεμαστά διακοσμητικά πόρτας)


  Στη λογική του upcycle (της δημιουργικής δηλαδή επαναχρησιμοποίησης υλικών) οι δημιουργίες που θα σας δείξω σήμερα.

 Απλά και ταπεινά ξύλινα γλωσσοπίεστρα από το φαρμακείο της γειτονιάς, μεταμορφώνονται σε πασχαλινά κρεμαστά πινακάκια για την εξώπορτα του σπιτιού...














Και μια ομαδική φωτογραφία τους! ☺





 Τα πινακάκια είναι ζωγραφισμένα με ακρυλικά χρώματα και έχω χρησιμοποιήσει επίσης ένα μικρό χειροποίητο ετικετάκι με πασχαλινές ευχές στο καθένα τους, κορδελίτσες και σπάγκο. 

 Όλα τους φτιάχτηκαν για να δοθούν ως πασχαλινά δωράκια σε συναδέλφους και στην οικογένεια.


 Και μετά από τόσους λαγούς, ήρθε η ώρα να γίνω κι εγώ "λαγός" - σήμερα ξεκινάει η άδειά μου!!




Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους, καλά να περάσετε!




Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016

Reuse and recycle: Φλοράλ μενταγιόν με κουβαρίστρα

  Κάποια στιγμή, πολύ καιρό πριν, πήρε το μάτι μου στο pinterest ένα κόσμημα στο οποίο είχε χρησιμοποιηθεί ως κεντρικό στοιχείο μία κουβαρίστρα.

  Ε, δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος για να κολλήσει! (για μένα μιλάω, δεν ξέρω για εσάς!)

  Το θέμα είναι ότι η γράφουσα είναι μυστήριος άνθρωπος, και δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει τις ξύλινες κουβαρίστρες που κυκλοφορούν στο εμπόριο, αυτές που είναι έτοιμες για χρήση και διακόσμηση. Πείτε το θέμα δεοντολογίας (είμαι οπαδός του "reuse and recycle", που λένε και στο χωριό μου)! 

 Ήθελα να χρησιμοποιήσω μια πραγματική κουβαρίστρα, μία από αυτές που είχα στα ραφτικά μου. Μία που, όταν θα τελείωνε η κλωστή που είχε τυλιγμένη γύρω της, θα ήταν (φαινομενικά) άχρηστη πια.

  Όταν θέλω έχω τρελή υπομονή (κι όταν δε θέλω, καθόλου - αλλά αφήστε το αυτό τώρα, δεν είναι το θέμα μας). Τέλος πάντων, για να μην σας τα πολυλογώ, περίμενα υπομονετικά να τελειώσει κάποια κουβαρίστρα μου. Και περίμενα... και περίμενα...

... μέχρι που επιτέλους κάποια τελείωσε! 

  Εδώ είμαστεεε!! Ήρθε η ώρα να προχωρήσω στο β΄μέρος του σχεδίου μου.

  Ντεκουπάζ της έκανα, δαντέλες της έβαλα και κορδέλες, χρησιμοποίησα μπορντό χρώμα που είναι και της μόδας, χάντρες της κρέμασα... με λίγα λόγια τίποτε δεν άφησα. (Τόσο καιρό περίμενα, δικαιολογούμαι, ε;)

 Το αποτέλεσμα το αγάπησα και νομίζω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να υποδεχτώ την άνοιξη και το Μάρτιο, το γενέθλιο μήνα μου.



Φλοράλ μενταγιόν με κουβαρίστρα
(στην οποία έχει εφαρμοστεί η τεχνική decoupage)


  Η κεντρική, μεγάλη χάντρα είναι δίχρωμη, διπλής όψης, και το λουλουδάτο μοτίβο διαφέρει σε κάθε πλευρά. Έτσι το μενταγιόν γίνεται 2 σε 1, αναλόγως με την πλευρά που θα επιλέξεις για να το φορέσεις!




(Άντε τώρα να περιμένω να τελειώσει κι άλλη κουβαρίστρα... 
Μήπως σας περισσεύει καμία; 
Ή μήπως έστω έχετε τίποτε για ράψιμο ή μαντάρισμα, να μου το στείλετε,
μπας και καταφέρω να τελειώσω αυτές που έχω πιο γρήγορα;) 

☺

Καλό (Παρασκευο)Σαββατοκύριακο, να περάσετε υπέροχα!


Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015

Ρολόι τοίχου με παιδικό θέμα

  Πριν την ενηλικίωσή μου φορούσα συνέχεια ρολόι στο χέρι μου (δεν υπήρχε περίπτωση να βγω έξω ως έφηβη και να μη γυρίσω στο σπίτι την προκαθορισμένη ώρα! Γινότανε χαμός, χαχα!!) Κι έτσι, το ρολόι μού είχε γίνει μια αναγκαία συνήθεια. 

 Από τη στιγμή που ενηλικιώθηκα και μετά, απέκτησα με το ρολόι μια περίεργη σχέση. Καταρχήν, συνειδητοποίησα ότι έτεινα να το κοιτώ διαρκώς, ενώ δεν υπήρχε πια λόγος. Όταν έβγαινα και περνούσα καλά, η ώρα δε με απασχολούσε ουσιαστικά (κανείς δεν είχε πρόβλημα πια, αν αργούσα να γυρίσω!) Κι όμως, εγώ εκεί, να το κοιτώ και να με προγραμματίζω. Άρχισα να αισθάνομαι ότι το ρολόι μού έβαζε τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι... κι έτσι, το έβγαλα από πάνω μου. Οριστικά!

 Σήμερα, ενώ μου αρέσει να βλέπω ρολόγια πάνω στους άλλους γύρω μου (μερικά έχουν υπέροχα σχέδια, πραγματικά), κι ενώ έχω και πρόχειρα και για καλές περιπτώσεις, δε μπορώ να τα φορέσω πια. Κι αν θα το κάνω, θα το κάνω μόνο για αισθητικούς λόγους.

 Εκεί που το χρειάζομαι, είναι στη δουλειά, όπου πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα πράγματα σε συγκεκριμένες ώρες. Που σημαίνει ότι, εφόσον χρειάζεται να ξέρω ανά πάσα στιγμή τι ώρα είναι και ρολόι αρνούμαι να φορέσω, χρειάζομαι ένα ρολόι τοίχου (δεν μπορώ να βγάζω συνέχεια το κινητό...)

 Μιας και στη δουλειά φέτος ρολόι τοίχου δεν υπήρχε, αποφάσισα να πάω ένα. Είχαμε στο σπίτι φυλαγμένα διάφορα διαφημιστικά ρολόγια, διάλεξα λοιπόν ένα από αυτά. Αλλά η (εικαστική) μου καρδιά εναντιώθηκε - με το διαφημιστικό μήνυμα θα το πήγαινα; 

Jamais! 
(που λένε και στο χωριό μου, εννοώντας: "Ποτέ"!)

 Έβαλα λοιπόν μπρος... και το μεταμόρφωσα. Χρησιμοποίησα ακρυλικά χρώματα και ένα τμήμα της πλαστικής σακούλας που έχω λατρέψει τον τελευταίο καιρό λόγω του τυπώματός της (είναι από γνωστό πολυκατάστημα και τη χρησιμοποίησα ξανά στο χάρτινο κουκλοθέατρο, εδώ). 

 Ήρθε η ώρα να σας δείξω πώς ήταν πριν... και πώς έγινε μετά.



Αποστολή εξετελέσθη! 
☺


Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

DIY κουκλοθέατρο για δαχτυλόκουκλες, από χάρτινο κουτί παπουτσιών

  Κυριακή σήμερα και είμαι σίγουρη ότι το μικρό σας "οργώνει" όλη μέρα το σπίτι! 

 Πώς μπορείτε να το απασχολήσετε δημιουργικά και ταυτόχρονα να το κάνετε να χαρεί, παίζοντας με την ψυχή του;

  Σας έχω τη λύση!

  Θα φτιάξουμε ένα μικρό κουκλοθέατρο για δαχτυλόκουκλες. 



 Την πρωταρχική ιδέα τη βρήκα εδώ και βασίζεται στη λογική του "reuse & recycle" (ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση). 

  Τα υλικά που θα χρειαστείτε για να το φτιάξετε είναι απλά και εύκολα να βρεθούν: 

  • ένα χάρτινο κουτί παπουτσιών 
  • ψαλίδι ή κοπίδι
  • κόλλα ρευστή
  • ακρυλικά χρώματα
  • μερικά χρωματιστά χαρτόνια κάνσον (μονόχρωμα ή με σχέδια)
  • μπογιές ή διάφορα άλλα διακοσμητικά (αυτοκόλλητα, λουλουδάκια, πούλιες, glitter, pearl pen), αν θέλετε να δώσετε τη δική σας πινελιά στο τελικό αποτέλεσμα
  • μια πλαστική σακούλα με όμορφα μοτίβα (προαιρετικά)

 Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να συμμετέχει, να σας βοηθήσει και να διαμορφώσει μαζί σας το τελικό αποτέλεσμα, αρκεί να βρίσκεται πάντοτε κάτω από τη δική σας επίβλεψη (μιας και θα χρησιμοποιηθούν κόλλες και ψαλίδια/κοπίδια). 

Ξεκινάμε βάφοντας όλο το κουτί μας με ακρυλικά χρώματα. Μόλις στεγνώσει καλά, κόβουμε με το ψαλίδι/κοπίδι και αφαιρούμε ένα ορθογώνιο πλαίσιο από το μπροστινό του μέρος για να σχηματιστεί η σκηνή (αφήνοντας περίπου 3 εκ. περιθώριο από κάθε πλευρά). Το ίδιο κάνουμε και στην πίσω πλευρά, αφήνοντας τον απαιτούμενο χώρο για να μπορεί το παιδί να περνάει τα χέρια του και να παίζει με τις κούκλες. 

 Σχεδιάζουμε σε ένα χαρτόνι κάνσον της επιλογής μας δύο ίδια ελλειπτικά σχήματα, τα κόβουμε και τα κολλάμε στο πλάι της σκηνής, από την εσωτερική πλευρά του κουτιού, για να δημιουργηθούν οι κουρτίνες. 

 Έπειτα, σε άλλα δύο χαρτόνια κάνσον, σχεδιάζουμε και κόβουμε τρία ημικύκλια. Τα κολλάμε πάνω στα άχρηστα κομμάτια χοντρού χαρτονιού που κόψαμε και αφαιρέσαμε από το κουτί (για να είναι πιο σταθερά) και έπειτα τα τοποθετούμε στο επάνω μέρος της σκηνής, με λίγη κόλλα. Αν θέλουμε, διακοσμούμε (εγώ χρησιμοποίησα pearl pen), ή γράφουμε τη λέξη "Κουκλοθέατρο".

Για να διακοσμήσουμε τις πλαϊνές πλευρές του μικρού κουκλοθεάτρου: μπορούμε να ζωγραφίσουμε με ακρυλικά χρώματα, ή να δώσουμε στο παιδί μας να κολλήσει διάφορα διακοσμητικά/αυτοκόλλητα, ή μπορούμε να κολλήσουμε μια δική του αγαπημένη ζωγραφιά.
  
 Εγώ, αντί για μπογιές, χρησιμοποίησα τα μοτίβα μιας πλαστικής σακούλας ενός πολυκαταστήματος. Την είχα κρατήσει γιατί τα σχέδιά της μου είχαν αρέσει φοβερά, και να που ήρθε η ώρα της να χρησιμοποιηθεί! Έκοψα δυο παραλληλόγραμμα από τη σακούλα, τα οποία περιείχαν τα μοτίβα που μου άρεσαν, και τα κόλλησα στις πλαϊνές πλευρές του κουτιού μου. 





Έτοιμο! 

  Και τώρα, πού θα βρούμε τις κούκλες που χρειαζόμαστε για να παίξουμε;

 Η μία λύση είναι να τις αγοράσουμε. Η άλλη λύση - και πολύ πιο διασκεδαστική και δημιουργική, πιστέψτε με! - είναι να τις φτιάξουμε μόνοι μας. 

 Αν κάνετε αναζήτηση στο διαδίκτυο με το λήμμα "finger dolls" θα βρείτε αρκετές δαχτυλόκουκλες σε έγχρωμη και εκτυπώσιμη μορφή, καθώς επίσης και ασπρόμαυρες, τις οποίες μπορεί το παιδί να ζωγραφίσει με τους μαρκαδόρους του. Τις τυπώνετε, τις πλαστικοποιείτε, και έτοιμες!


Επί τω έργω... 


Καλή διασκέδαση!
☺

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Φθινόπωρο, θα μοιραστείς τη φορεσιά σου μαζί μου;

  Το φθινόπωρο η φύση είναι σκέτη μαγεία. Τα δέντρα, πριν γυμνωθούν για τον επερχόμενο χειμώνα, ντύνονται με πορτοκαλί, κίτρινες, κόκκινες και καφετιές φορεσιές και τα δάση φωτοβολούν με ζεστές λάμψεις. Στην ουσία, το κύκνειο άσμα κάθε φυλλοβόλου κλαδιού είναι μια πανδαισία χρωμάτων, όπου το κάθε φυλλαράκι - ακόμη και το τόσο δα - παίζει το δικό του, ξεχωριστό ρόλο. 


  Τα τελευταία χρόνια συλλέγω φθινοπωρινά φύλλα και τα αποξηραίνω, στεγνώνοντάς τα ανάμεσα σε σελίδες περιοδικών, μια τακτική που οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε από τα σχολικά μας χρόνια. Ο κύριος στόχος μου είναι να διατηρήσω τα χρώματά τους αλώβητα και όλη αυτή την ομορφιά αναλλοίωτη στο χρόνο.   

  Κάποιες φορές το καταφέρνω, κάποιες άλλες όχι. Κοιτώντας τα, αυτό σκεφτόμουν: όσο όμορφα είναι αυτά τα φύλλα με τις ζεστές αποχρώσεις, άλλο τόσο εφήμερη είναι η ομορφιά τους. Κι εγώ ήθελα να τη φυλάξω για λίιιγο παραπάνω, κι αν θα ήταν δυνατόν, όχι κρυμμένη ανάμεσα στις σελίδες των περιοδικών. Αυτό που πραγματικά ήθελα, ήταν να την έχω για λίγο παρέα μου.

  Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα, και κάπως έτσι την προχώρησα... Επιστράτευσα χάντρες, νήματα, κορδόνια, μεταλλικά στοιχεία και ημιπολύτιμους λίθους και εγκλώβισα το φθινόπωρο μέσα σε λίγο υγρό γυαλί, μετατρέποντας αληθινά φύλλα σε έθνικ στολίδια του λαιμού και των αυτιών:




'




(Αυτό το κολιέ κάνει παρέα πλέον στην κουνιάδα μου... 
κι από ό,τι μου έχει πει, τα περνάνε μια χαρά οι δυο τους!)



  Τα σχήματα, τα στίγματα, τα νεύρα και οι χρωματικές ιδιαιτερότητες κάθε φύλλου, αναδεικνύονται υπέροχα με το υγρό γυαλί. Η αλήθεια είναι πως τα φύλλα συνεχίζουν να είναι ευαίσθητα, αλλά αυτό δεν με πειράζει. Ήξερα εξαρχής πως θα πάλευα ενάντια στη φθορά και πως ίσως δε θα μπορούσα να νικήσω για πολύ.

 Όμως, μια ακόμη ιδέα υλοποιήθηκε... και το φθινόπωρο μοιράστηκε για λίγο τη φορεσιά του μαζί μου. Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω;

  Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο, να περάσετε υπέροχα!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...