Ρολόι τοίχου με παιδικό θέμα

  Πριν την ενηλικίωσή μου φορούσα συνέχεια ρολόι στο χέρι μου (δεν υπήρχε περίπτωση να βγω έξω ως έφηβη και να μη γυρίσω στο σπίτι την προκαθορισμένη ώρα! Γινότανε χαμός, χαχα!!) Κι έτσι, το ρολόι μού είχε γίνει μια αναγκαία συνήθεια. 

 Από τη στιγμή που ενηλικιώθηκα και μετά, απέκτησα με το ρολόι μια περίεργη σχέση. Καταρχήν, συνειδητοποίησα ότι έτεινα να το κοιτώ διαρκώς, ενώ δεν υπήρχε πια λόγος. Όταν έβγαινα και περνούσα καλά, η ώρα δε με απασχολούσε ουσιαστικά (κανείς δεν είχε πρόβλημα πια, αν αργούσα να γυρίσω!) Κι όμως, εγώ εκεί, να το κοιτώ και να με προγραμματίζω. Άρχισα να αισθάνομαι ότι το ρολόι μού έβαζε τα δυο πόδια σ΄ένα παπούτσι... κι έτσι, το έβγαλα από πάνω μου. Οριστικά!

 Σήμερα, ενώ μου αρέσει να βλέπω ρολόγια πάνω στους άλλους γύρω μου (μερικά έχουν υπέροχα σχέδια, πραγματικά), κι ενώ έχω και πρόχειρα και για καλές περιπτώσεις, δε μπορώ να τα φορέσω πια. Κι αν θα το κάνω, θα το κάνω μόνο για αισθητικούς λόγους.

 Εκεί που το χρειάζομαι, είναι στη δουλειά, όπου πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα πράγματα σε συγκεκριμένες ώρες. Που σημαίνει ότι, εφόσον χρειάζεται να ξέρω ανά πάσα στιγμή τι ώρα είναι και ρολόι αρνούμαι να φορέσω, χρειάζομαι ένα ρολόι τοίχου (δεν μπορώ να βγάζω συνέχεια το κινητό...)

 Μιας και στη δουλειά φέτος ρολόι τοίχου δεν υπήρχε, αποφάσισα να πάω ένα. Είχαμε στο σπίτι φυλαγμένα διάφορα διαφημιστικά ρολόγια, διάλεξα λοιπόν ένα από αυτά. Αλλά η (εικαστική) μου καρδιά εναντιώθηκε - με το διαφημιστικό μήνυμα θα το πήγαινα; 

Jamais! 

(που λένε και στο χωριό μου, εννοώντας: "Ποτέ"!)

 Έβαλα λοιπόν μπρος... και το μεταμόρφωσα. Χρησιμοποίησα ακρυλικά χρώματα και ένα τμήμα της πλαστικής σακούλας που έχω λατρέψει τον τελευταίο καιρό λόγω του τυπώματός της (είναι από γνωστό πολυκατάστημα και τη χρησιμοποίησα ξανά στο χάρτινο κουκλοθέατρο, εδώ). 

 Ήρθε η ώρα να σας δείξω πώς ήταν πριν... και πώς έγινε μετά.

Αποστολή εξετελέσθη! 

☺

Light Painting, Vol.2: The blue series... and a wall clock

 Τις προάλλες, μέσω μιας εισαγωγικής ανάρτησης, γνωρίσαμε έναν τρόπο για να "ζωγραφίζουμε" εικόνες χρησιμοποιώντας το φως.

  Αναφέρομαι φυσικά στην τεχνική φωτογραφίας την οποία συναντάμε με τον όρο "Light Painting", τα χαρακτηριστικά της οποίας συζητήσαμε την προηγούμενη φορά, βλέποντας και ορισμένα παραδείγματα.

  Οι εικόνες που σας έδειξα εκείνη την ημέρα (εκτός από αυτή με το ανθρωπάκι στο μάτι μου) ήταν οπτικά "πολύπλοκες". Δεν είναι ανάγκη όμως να είναι πάντοτε έτσι!

  Σήμερα, θα σας δείξω κάποια παραδείγματα πιο απλών "πινάκων φωτός". Η φωτεινή πηγή που έχει χρησιμοποιηθεί (είναι μπλε LED), έχει αφεθεί "να κάνει τα δικά της" επάνω στο φακό της κάμερας. Με λίγη επεξεργασία της αρχικής εικόνας από την πλευρά μας, το φόντο γίνεται εντελώς μαύρο και έτσι αναδεικνύονται περισσότερο οι σχηματισμοί του φωτός, καθώς και τα χρώματα.

  Οι φωτογραφίες μου έχουν ατέλειες, τουλάχιστον όσον αφορά το κομμάτι της επεξεργασίας. Αλλά δεν είμαι ειδικός σε τίποτε, οπότε, πιστεύω πως θα παραβλέψετε τα όποια λαθάκια!

"Hands" / Light Painting

"Black Hole" / Light Painting

"Complexity" / Light Painting

"Dancing" / Light Painting

"Hitchhiking" / Light Painting

 "A road to Nowhere" / Light Painting

"Strange Fish" / Light Painting

"Inspire the others around" / Light Painting

   Δε σας κρύβω πως η πρώτη και η τελευταία φωτογραφία με κέρδισαν λίγο περισσότερο από τις άλλες. Και θα σας πω και τους λόγους: 

   Η πρώτη, λόγω του ότι ο σχηματισμός μου φέρνει στο νου μια αγκαλιά.

  Η τελευταία, για πολλούς λόγους. Μου αρέσει ο τρόπος που φαίνεται να μεταδίδεται το φως από το κέντρο προς τους σχηματισμούς τριγύρω (γι΄αυτό και ο τίτλος της: μια κεντρική "οντότητα" που μεταδίδει το "φως" της στους άλλους γύρω της). Μου αρέσουν επίσης τα χρώματά της, έτσι όπως αποτυπώθηκαν. Και τέλος, με ελκύει η συμμετρία της. 

   Ελπίζω να αρέσει το ίδιο και εκεί που θα ταξιδέψει και θα πάει...

...γιατί η τελευταία φωτογραφία έγινε ένα ρολόι τοίχου, το οποίο θα πάει να συναντήσει τα υπόλοιπα ρολόγια που έχουν ετοιμαστεί για την ενίσχυση του Χριστοδούλειου Ιδρύματος Προστασίας Παιδιών. Τα ρολόγια πρόκειται να εκτεθούν το Νοέμβριο στην Αθήνα, στην Έκθεση φιλανθρωπικού χαρακτήρα που διοργανώνεται από τις Χρυσομέλισσες και τη Δράση Ελληνίδων Bloggers. Περισσότερες πληροφορίες γι΄αυτό το σκοπό, εδώ, εδώ και εδώ.

Ρολόι Τοίχου

(Βασισμένο σε μια φωτογραφία μου με την τεχνική "Light Painting")

 Καμβάς, χαρτί, ακριλικά, πάστα διαμόρφωσης, 

μεταλλική τέμπερα, pearl pen, σμάλτο, βερνίκι 

   Εύχομαι ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο σε όλους! :))

Ρολόι τοίχου 2 σε 1

   Ψάχνοντας να βρω τι δώρο να κάνω σε μια φίλη μου που γιόρταζε το Δεκαπενταύγουστο, μια ιδέα άρχισε σιγά-σιγά να σχηματίζεται στο νου μου.

   Δε θα αγόραζα κάτι, θα της έφτιαχνα κάτι. Ξέρω τι της αρέσει γενικότερα και ήξερα πως θα ήταν δύσκολο να βρω στην αγορά κάτι που να ταιριάζει στην προσωπικότητά της.

   Πέρσι, για τους ίδιους λόγους, της είχα ετοιμάσει ένα ζευγάρι σκουλαρίκια. Αυτή τη φορά ήθελα να είναι κάτι διαφορετικό, αλλά ταυτόχρονα να έχει και κάτι από κείνη. Μιας και σε λίγο καιρό θα μένει σε ένα νέο σπίτι, επιχειρώντας μια νέα αρχή, σκέφτηκα να φτιάξω κάτι που να τα συνδυάζει όλα: τι της αρέσει, να είναι χρήσιμο για το νέο σπίτι και να είναι... εκείνη.

   Έγινα χάκερ για να το ετοιμάσω, αλλά ευτυχώς δεν την πείραξε, χεχε!! Και να εξηγηθώ: πήρα μια φωτογραφία της που είχε στο facebook, την επεξεργάστηκα ελάχιστα και την εκτύπωσα. Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι από ένα ταξίδι της στο Λονδίνο και μου αρέσει τόσο, μα τόσο πολύ!

  Χαρτιά επιστρατεύτηκαν, λοιπόν, κόλλες, μπογιές στα χρώματα που της αρέσουν... 

... και το αποτέλεσμα ήταν αυτό (κάτι μεταξύ κορνίζας και ρολογιού τοίχου, 2 σε 1 δηλαδή):

Μοβ ρολόι τοίχου 

(με την τεχνική Collage)  

Τετράγωνος καμβάς, χαρτί, ακρυλικά, ασημί pearl pen στους δείκτες, βερνίκι

   Το χρώμα του φυτού που διακρίνεται από το παράθυρο το τόνισα, ζωγραφίζοντας επάνω στο χαρτί της εκτύπωσης με πινέλο και έντονο πράσινο ακρυλικό χρώμα. Κάτι γυαλάδες που παρατηρείτε στη φωτογραφία οφείλονται στο βερνίκι... 

    Καλό σας απόγευμα!

Ρολόι τοίχου με τεχνική παλαίωσης και decoupage

     Καλησπέρα σε όλη την παρέα!

   Μαθαίνοντας λίγο μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, την νέα πρό(σ)κληση της Δράσης Ελληνίδων Βloggers σχετικά με την κατασκευή ρολογιών για φιλανθρωπικούς λόγους και τη συμμετοχή τους σε μια έκθεση που θα γίνει τον ερχόμενο Δεκέμβριο στην Αθήνα, δε σας κρύβω ότι ανησύχησα λιγάκι. Ρολόι; Ωραία. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχεις ξαναφτιάξει και δεν έχεις ιδέα περί μηχανισμών, δεικτών, λεπτοδεικτών κλπ. (πού τους βρίσκεις και πώς τοποθετούνται);

   Επειδή όπως λένε, "ρωτώντας πας στην πόλη", εγώ πράγματι πήγα στην πόλη πριν λίγο καιρό και βρήκα την ευκαιρία να προμηθευτώ τους μηχανισμούς, μαζί με οδηγίες για τη συναρμολόγηση και την τοποθέτησή τους στο ρολόι. 

   Την ημέρα εκείνη ήμαστε μαζί με την Ε., συνάδελφο και προϊσταμένη μου στη δουλειά, έτσι πήγαμε μαζί στο κατάστημα. Της είχα ήδη πει για τα "ρολόγια της Αθήνας" κι όσο εγώ ψώνιζα τα υλικά, εκείνη είδε κάποιες χαρτοπετσέτες και τις ερωτεύτηκε. "Θα τις πάρεις;" με ρώτησε. Κι όταν απάντησα καταφατικά, μου είπε απλά "Θέλω να μου φτιάξεις κι εμένα ένα ρολόι με αυτές τις χαρτοπετσέτες, είναι στα χρώματα που μου αρέσουν".

    Εδώ πρέπει να σας πω λίγα λόγια για κείνη: η Ε. είναι ένας άνθρωπος απίστευτος, η οποία με έχει πάρει κάτω από τα φτερά της τρία χρόνια τώρα κι έχει γίνει σαν δεύτερη μάνα για μένα. Η σχέση μας έχει προχωρήσει πολύ πέρα από το εργασιακό επίπεδο, έχει γίνει μια σχέση ανθρωπιάς, αλληλοκατανόησης και υποστήριξης (όχι μόνο στη δουλειά, αλλά και στην καθημερινότητα) - έχει γίνει μια σχέση που ανήκει σε ένα εντελώς σπάνιο είδος.

    Η Ε. γιορτάζει σε λίγο καιρό και φέτος πέφτουν μέσα στις διακοπές του Πάσχα, διάστημα που εγώ θα λείπω στη Λάρισα. Τόσα χρόνια, σε γιορτές και αργίες της έχω πάρει σχεδόν τα πάντα από δώρα: αξεσουάρ, προσωπικά δώρα, δώρα για το σπίτι. Το ρολόι άρχισε να φαντάζει ως μια πολύ καλή επιλογή για ένα διαφορετικό δώρο γιορτής... έτσι έβαλα μπρος την περασμένη εβδομάδα.

  Όσες φίλες είστε γνώστριες τεχνών και τεχνικών, να είστε επιεικείς μαζί μου... πρώτη φορά επιχείρησα να φτιάξω κάτι τέτοιο και που να έχει αυτό το ύφος!! Περιμένω τη γνώμη σας εναγωνίως, πιστεύετε ότι θα της αρέσει;

Ρολόι τοίχου

(Τεχνική παλαίωσης και decoupage με χαρτοπετσέτα, επάνω σε ξύλο mdf)

Ακρυλικά, κάσια, χαρτοπετσέτα, χαρτί, χρυσό relief

    Το ρολόι αυτό θα της το προσφέρω τις επόμενες ημέρες... ανυπομονώ να δω πώς θα της φανεί...

    Όσο για μένα, δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα πολύ με την κατασκευή του - αυτό που μπορώ να πω είναι πως το ευχαριστήθηκα... και πως η κατασκευή του συγκεκριμένου ρολογιού στάθηκε και ως μια καλή αφορμή για να "τεστάρω" τον εαυτό μου σχετικά με το αν θα μπορούσα να τα καταφέρω αργότερα, με τα "ρολόγια της Αθήνας". 

   (Αθήνα, να με περιμένεις, ε; Τώρα είμαι σίγουρη: θα είμαι κι εγώ εκεί!!)