Καλησπέρα σε όλη την παρέα! Σας εύχομαι καλό μήνα με υγεία και χαρούμενη άνοιξη!
Νομίζω ότι πρώτη φορά στα χρονικά βάζω τόσο μεγάλο τίτλο στην ανάρτησή μου, αλλά ας όψεται... έχω πολλά και διάφορα να σας πω. Και σημαντικά! (Και πρέπει να σας ενημερώσω εδώ πως ακολουθεί μεγάλη σε έκταση ανάρτηση).
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε κατάφερα μετά από ενάμιση μήνα να πάω στο σπίτι μου. Δεν μπορούσα να περάσω τόσο καιρό, λόγω των μπλόκων των αγροτών (επιτρέψτε μου να μην το σχολιάσω περισσότερο αυτό, γιατί θα αρχίσω πάλι τα #@$%#... γαλλικά!!!)
Για τους νέους φίλους εδώ, που δεν ξέρουν τον τρόπο ζωής μου και δεν θα καταλαβαίνουν τι λέω... το έχω δίσπιτο, παιδιά, λόγω δουλειάς! Αλλού δουλεύω και μένω, αλλού με περιμένει το κανονικό σπίτι μου, ο σύντροφός μου, και η σκυλίτσα μας...
Το Σ/Κ μου ήταν φουλ γεμάτο (δουλειές και φασίνες, να δω την οικογένειά μου που έκανε μαύρα μάτια να με δει, βόλτες με τη Μόνα και με το άλλο μου μισό) έτσι δεν βρήκα το χρόνο να συνδεθώ και έχασα πολλά νέα σας, τα οποία τα είδα μαζεμένα τη Δευτέρα.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
► Ξεκινώ με την πρώτη ποιητική συλλογή της δικής μας Χριστίνας Λέλη (Butterfly's World), η οποία έχει τον τίτλο "Στου Ονείρου το Δρόμο" και από την Παρασκευή 26/2/16 πετάει ελεύθερα εκεί έξω, σε μορφή ανοικτού e-book. Μπορείτε να την κατεβάσετε και να τη διαβάσετε ελεύθερα και δωρεάν.
Κλικ εδώ!
↓
Αντί όμως να μιλήσω εγώ για τη συλλογή, θα παραθέσω εδώ αυτολεξεί τα λόγια της. Θα τα πει πολύ καλύτερα από μένα:
"Έρχεται μια στιγμή που απλά μοιάζουν τα κομμάτια του παζλ να ενώνονται, μοιάζουν οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές και η στιγμή κατάλληλη για να τολμήσεις κάτι που μόνο σαν σκέψη το γυρόφερνες χρόνια. Και φτάνει μια αφορμή, κάτι που θα σε εμπνεύσει. Για μένα η αφορμή ήρθε με τη μορφή μιας ομιλίας του Γιάννη Φαρσάρη στο TEDx, για την ανοικτή κυκλοφορία και διάδοση της δημιουργίας.
Κι έτσι ανοίχτηκαν τετράδια, ξεσκονίστηκαν παλιές σημειώσεις και ζωντάνεψαν στίχοι που γράφονται εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Κάποιους τους έχω ήδη μοιραστεί μαζί σας μέσα από αυτό το μετερίζι. Κάποιο άλλοι κάνουν ντεμπούτο σήμερα κι έρχονται να πετάξουν ανάμεσά σας. Με την ελπίδα κάθε ένας από εσάς να βρει έστω μια λέξη που θα τον αγγίξει, ένα στίχο που θα τον εκφράσει, ένα συναίσθημα που θα κάνει την καρδιά του να σκιρτήσει και με πολλή μα πάρα πολλή αγάπη, σας παρουσιάζω την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο "Στου ονείρου το δρόμο...", που διανέμεται ελεύθερα στο διαδίκτυο σε μορφή e-book.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Γιάννη Φαρσάρη για την έμπνευση αλλά και την πολύτιμη βοήθειά του!
[...]
Το δικό μου όνειρο, ένα από αυτά, βρήκε σήμερα το δρόμο του κι εύχομαι να το αγκαλιάσετε και να στηρίξετε αυτό το νέο μου βήμα"! (πηγή)
Η Χριστίνα Λέλη γεννήθηκε την άνοιξη του 1980, όταν ακόμα υπήρχαν γειτονιές,
αλάνες και αυλές με κήπο. Φυλακίστηκε στη μεγαλούπολη των γκρίζων κλουβιών,
με μοναδική διέξοδο τη θάλασσα. Οι λέξεις φεύγουν από εκείνη και αποκτούν δική
τους προσωπικότητα όταν γράφει, τα χέρια της είναι απλώς το μέσο που
χρησιμοποιούν για να βγουν στο φως, στη ζωή. Όνειρό της να ζήσει τα όνειρά της.
Πετάει μέσα στον κόσμο των ιστολογίων με το ψευδώνυμο Butterfly
και καταθέτει τα φτερουγίσματά της στους παρακάτω ιστοτόπους:
Είμαι απίστευτα χαρούμενη για την έκδοση αυτή, και πολύ περήφανη για τη Χριστίνα μας! Θερμά συγχαρητήρια! Καλοτάξιδο να είναι το βιβλίο σου, κορίτσι μου, σου εύχομαι κάθε επιτυχία και πολλά-πολλά ακόμη όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα!
Είχα τη χαρά και την τιμή να δω το βιβλίο πριν ακόμη λάβει την τελική του μορφή, να διαβάσω τα ποιήματα, να ταξιδέψω μέσα στις λέξεις και στους στίχους. Με την πρώτη ανάγνωση τα ένιωσα, με συγκίνησαν, και μερικά τα αγάπησα ιδιαίτερα πολύ· όπως το "Μικρό αγόρι" και τον "Άνθρωπο του Φεγγαριού".
Είχα επίσης τη μεγάλη χαρά και την τιμή να δω μια δική μου φωτογραφία να βρίσκεται στο εξώφυλλο του βιβλίου! Είναι η φωτογραφία με την οποία συμμετείχα στον 20ο διαγωνισμό "Φωτογραφίζειν" της Μαρίας Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...) Η Χριστίνα την είδε εκεί, την πρόσεξε και την επέλεξε για το βιβλίο της. Επικοινώνησε μαζί μου, συνεργαστήκαμε... και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, και ήταν χαρά μου που μπόρεσα να βοηθήσω κάπου! Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από τα όνειρα που τελικά πραγματοποιούνται...
Ελπίζω πραγματικά να στάθηκα αντάξια των προσδοκιών της, καθώς και της εμπιστοσύνης που μου έδειξε για να αναλάβω την επιμέλεια του κειμένου και το στήσιμο του εξωφύλλου. Χριστίνα μου, σε ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
► Το Σ/Κ βρήκα να με περιμένει στο σπίτι το δώρο μου από τη Μαρία Νι. (Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά...) για την ίδια φωτογραφία, μιας και είχε βγει πρώτη στον 20ο Διαγωνισμό "Φωτογραφίζειν".
Πρόκειται για το φωτογραφικό λεύκωμα του Κωνσταντίνου Μάνου, με τίτλο "Α Greek Portfolio". Το λεύκωμα εμπεριέχει άγνωστες, αδημοσίευτες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της ελληνικής υπαίθρου, οι οποίες δεν συμπεριλήφθηκαν στην 1η έκδοση του "Α Greek Portfolio" που είχε γίνει το 1972. Σε πολλές από αυτές απεικονίζονται κάτοικοι της Ολύμπου, χωριού της Καρπάθου.
Αγαπώ τα φωτογραφικά λευκώματα και έχω μερικά στη συλλογή μου, δεν είχα όμως το συγκεκριμένο. Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο δώρο σου! Οι φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνονται είναι όλες μία και μία... και θα μου χρησιμεύσουν και στη δουλειά μου. Να είσαι καλά!
Πέρα από το ίδιο το βιβλίο, σας δείχνω και τις δυο πιο αγαπημένες μου φωτογραφίες:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
► Στο μεσοδιάστημα της απουσίας μου, ολοκληρώθηκε και ο 21ος Διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" της Μαρίας, όπου είχα στείλει συμμετοχή. Η φωτογραφία με την οποία συμμετείχα ήταν η παρακάτω:
"Ακτίδων χάδι, φύλλων περιγράμματα"
Έλαβε πολλούς βαθμούς, να πω λοιπόν ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους που τη στήριξαν και την ψήφισαν! Μαρία μου, σε ευχαριστώ πολύ και εσένα για την άψογη φιλοξενία!
Για όσους ενδιαφέρονται σχετικά, ο επόμενος διαγωνισμός "Φωτογραφίζειν" έχει ήδη ξεκινήσει, με θέμα: ''Τα πρώτα βήματα της Άνοιξης''. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ανάρτηση της Μαρίας, εδώ:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(Μου αρέσει που ενώ έλειψα μόλις δυο-τρεις μέρες,
στο μεταξύ έγιναν τόσα σημαντικά πράγματα!
Έτσι, παιδιά -
να παραμένουμε δημιουργικά ασύχαστοι, σε πείσμα των καιρών).
Πολλά φιλιά σε όλους!
