Παζάρι Αλληλεγγύης (Blogaki) για τον " Άλλο Άνθρωπο "

(πηγή εικόνας)

 Ο "Άλλος Άνθρωπος" ξεκίνησε από τον Κώστα Πολυχρονόπουλο, που στα 47 του έμεινε ξαφνικά χωρίς δουλειά. 

 Ένα τυχαίο περιστατικό που βίωσε περπατώντας στο δρόμο τον ενέπνευσε να ξεκινήσει τη συλλογική κουζίνα «Ο άλλος άνθρωπος». Δυο παιδιά τσακώνονταν πάνω από ένα κάδο σκουπιδιών, διεκδικώντας σάπια φρούτα και λαχανικά που είχαν πετάξει οι άνθρωποι μιας λαϊκής αγοράς. Και δίπλα τους οι περαστικοί να προσπερνούν, δείχνοντας πλήρη αδιαφορία...

 Ευτυχώς, ο Κώστας Πολυχρονόπουλος δεν ήταν από αυτούς που προσπέρασαν αδιάφοροι το γεγονός.

 Όπως λέει σε μια συνέντευξή του, "Από εκείνη την στιγμή μου καρφώθηκε η ιδέα να μαγειρεύω στο δρόμο και να τρώμε όλοι μαζί. Γιατί μπήκα στη θέση τους και σκέφθηκα ότι αν ερχόταν κάποιος να μου δώσει ένα πιάτο φαΐ, δεν θα το έπαιρνα. Αν όμως ήταν ένα γεύμα που θα τρώγαμε όλοι μαζί και θ' αρχίζαμε να μιλάμε όπως ακριβώς κάνουμε στις γιορτές στο σπίτι, θα μπορούσε να λειτουργήσει. Και αυτό έγινε. Μια κουζίνα για όλους. Χωρίς τάξη, χωρίς χρώμα, χωρίς θρησκεία, χωρίς τίποτα". 

 Σήμερα, ο Κώστας Πολυχρονόπουλος ταΐζει κάθε μήνα χιλιάδες Αθηναίους που το έχουν ανάγκη, ενώ παράλληλα λειτουργεί ως κέντρο ημέρας το «Σπίτι του Άλλου Ανθρώπου» στο Μεταξουργείο (Πλαταιών 55 και Παραμυθιάς). (Πηγή: www. lifo.gr και συγκεκριμένα εδώ)

► Blog: Ο Άλλος Άνθρωπος

 Ο "άλλος άνθρωπος" πράγματι κρύβεται μέσα μας· και όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να παλέψουμε για έναν καλύτερο κόσμο. Το πίστευα, το πιστεύω, και έχω πια και αποδείξεις: όλα τα επιτυχημένα φιλανθρωπικά παζάρια που έχουν οργανωθεί παλαιότερα από bloggers. Σύνθημα παραμένει πάντα το "'Όλοι Μαζί Μπορούμε"... και με κάθε ευκαιρία, το σύνθημα αυτό γίνεται πράξη. 

 Δε θα μπορούσα λοιπόν να λείπω από το κάλεσμα της Αλεξάνδρας (Ένα κουμπί στο Φεγγάρι) και του blogaki για ένα ακόμη Παζάρι Αλληλεγγύης με σκοπό την ενίσχυση της Κοινωνικής Κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος". 

Blog(gers) - a(λληλεγγύη) - ki(νητοποίηση)

Να τι σημαίνει το blogaki.

 Στο παζάρι αυτό, που θα γίνει στο 5ο νηπιαγωγείο Χολαργού (11 & 12 Ιούνη, 10.00-19.00) θα βρείτε χειροποίητα αντικείμενα, σπιτικά γλυκά και βιβλία. 

 Αν θέλετε να συνεισφέρετε κι εσείς προσφέροντας αντικείμενα, μπορείτε να στείλετε ό,τι από τα παραπάνω προτιμάτε το αργότερο μέχρι τις 6 Ιούνη. 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την Αλεξάνδρα στο womaninblog@gmail.com (βάζοντας θέμα στο μέιλ το blogaki).

 Το δικό μου δέμα για το Παζάρι έφυγε σήμερα, και περιέχει λίγα από όλα. 

 Μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο για να προσθέσω κι άλλα πράγματα, και κυρίως χειροποίητα, αλλά θεώρησα καλό να μην καθυστερήσω περισσότερο το δέμα. Με τα ΕΛΤΑ ποτέ δεν μπορεί να είναι σίγουρος κανείς όσον αφορά το χρόνο παράδοσης, και ήθελα να φτάσει εγκαίρως το δέμα στον προορισμό του (κι ακόμη νωρίτερα, μη σας πω!)

Το δέμα μου είναι συνεργατικό: το ετοιμάσαμε μαζί εγώ και η μαμά μου.

Εγώ έφτιαξα κοσμήματα...

Υφασμάτινο κολιέ με δαντελίτσα, τούλι, κεραμική πεταλούδα και νεφρίτη.

Έθνικ κολιέ με μεγάλο ξύλινο στοιχείο

Δαχτυλίδι με χάντρες

... και διάλεξα βιβλία: δύο βιβλία ενηλίκων (1. "Αγρια Νύχτα" - Τζίνα Σογουόλτερ, Φανταστική λογοτεχνία και  2. "Τυφλόμυγα" - το πρώτο ερωτικό βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου), καθώς και πέντε κλασικά παραμύθια που αγαπούν τα μικρά παιδιά (Το άσχημο παπάκι, Ο Μικρός μολυβένιος στρατιώτης, Η Κοκκινοσκουφίτσα, Μόγλης το παιδί της ζούγκλας, Σεβάχ ο θαλασσινός).

 Η μαμά μου στέλνει 5 διαφορετικά γλυκά του κουταλιού που έχει φτιάξει με τα χεράκια της: Μήλο ("αλλιώτικο" το λέει), Κολοκύθι, Μανταρίνι, Νεράντζι και Ανθό Νεραντζιού. Τα φρούτα είναι από τα δέντρα μας, το κολοκύθι από τον κήπο μας.

 Δυστυχώς δεν έχω τη δυνατότητα να έρθω στο παζάρι για να βοηθήσω σε ό,τι χρειαστεί εκεί, μιας και δεν μένω Αθήνα... η σκέψη μου όμως θα είναι μαζί σας, στο Χολαργό. 

Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου 

Καλή Επιτυχία!

Όταν το μαύρο συναντά το γκρι και το ασημί

  Ασημί, μαύρο και γκρι: ένας από τους αγαπημένους μου συνδυασμούς χρωμάτων για το χειμώνα! Αγαπώ να βλέπω το απόλυτο μαύρο να φωτίζεται από ασημί πινελιές, και θεωρώ πως λίγο γκρι ανάμεσά τους μπορεί να δώσει μια αρμονική, σοφιστικέ και ισορροπημένη νότα.

 Για τις δημιουργίες που ακολουθούν χρησιμοποίησα ποικίλα υλικά: μέταλλο (σύρμα αλπακά, φύλλο αλουμινίου, ντίζα, αλυσίδα), διάφορες χάντρες, δέρμα, κορδόνι και κορδέλες.

→ Statement κολιέ, από μέταλλο δουλεμένο στο χέρι, και μαύρο δέρμα. 

→ Multi strand κολιέ με γυάλινες & συνθετικές χάντρες και φιογκάκια.

→ Multi strand σκουλαρίκια με τσιπς και χάντρες-σπόρους.

→ Δαχτυλίδι από σύρμα αλπακά και χάντρες 

(μπορεί να φορεθεί με διάφορους τρόπους).

  Έχω έμπνευση αυτές τις μέρες. Σπιτογατίζω και σκέφτομαι διάφορα... Βοηθάει και το κρύο, δεν τολμάω να ξεμυτίσω από το σπίτι για πουθενά (-7 είχαμε στα μέρη μου, παρακαλώ!! Μπρρρ!)

Φτιάχνω μια κούπα καφέ, βάζω αγαπημένη μουσική και ξεκινώ... τα επόμενα 

(so many ideas, so little time...) 

  Φιλιά σε όλους, καλά να περνάτε! 

Ένα χέρι που κραυγάζει

 Έχω πολλούς αγαπημένους πίνακες, πίνακες που μου μιλούν στην ψυχή κάθε φορά που τους κοιτώ.

 Ένας από αυτούς είναι η "Κραυγή" του Νορβηγού Edvard Munch (The Scream, 1893) και συγκεκριμένα, η παρακάτω εκδοχή της (μιας και ο καλλιτέχνης δημιούργησε αρκετές εκδοχές του πίνακα):

(πηγή εικόνας: http://www.edvardmunch.org

και συγκεκριμένα, εδώ)

 Λατρεύω αυτό τον εξπρεσιονιστικό πίνακα - θα μπορούσα να τον κοιτώ για ώρες. Με γοητεύουν τα χρώματα, αυτή η ρέουσα ζωγραφική απεικόνιση του φόντου, η ίδια η κεντρική μορφή που αγωνιά. Όλα κραυγάζουν μαζί της, όλα δονούνται. Κοιτάς τον πίνακα και είναι σαν να ακούς τον ήχο της κραυγής. Σαν να νιώθεις την ένταση.

 Ο ίδιος ο Munch, ο οποίος έδωσε αρχικά στον πίνακα τον τίτλο "Ο Λυγμός της Φύσης", αναφέρει σε μια σελίδα του ημερολογίου του πώς τον εμπνεύστηκε: 

"Περπατούσα σ' ένα μονοπάτι με δυο φίλους - ο ήλιος έπεφτε - ξαφνικά ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα - σταμάτησα, νιώθοντας εξαντλημένος, και στηρίχτηκα στο φράχτη - αίμα και γλώσσες φωτιάς πάνω από το μαύρο-μπλε φιόρδ και την πόλη - 

οι φίλοι μου προχώρησαν, κι εγώ έμεινα εκεί τρέμοντας από την αγωνία - κι ένιωσα ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση". (πηγή)

 Ο πίνακας, λοιπόν, απεικονίζει την ψυχική αγωνία του ανθρώπου.

 Θα ήθελα να μπορούσα κι εγώ να ζωγραφίσω μια εικόνα που να καθηλώνει έτσι το θεατή, με την έντασή της... μα δεν τολμώ καν να το δοκιμάσω. Φοβάμαι την αποτυχία - δεν έχω αυτό το ταλέντο.

 Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να δημιουργήσω κάτι πολύ πιο απλό, ενσωματώνοντας μέσα του όσο καλύτερα μπορώ, τον αγαπημένο αυτό πίνακα.   

 Και κάπως έτσι, ένας πίνακας υπέρμετρης πνευματικής αγωνίας βρίσκεται πια πάνω σ΄ένα χέρι. Ένα χέρι που κραυγάζει, με το δικό του τρόπο:

"Η Κραυγή", E. Munch

Δαχτυλίδι με χάντρες & ημιπολύτιμο λίθο 

(λάπις λάζουλι), σε ασημί μεταλλική βάση. 

Τεχνική: bead embroidery.

Καλή Τσικνοπέμπτη, να περάσετε υπέροχα!

Κοσμήματα με την τεχνική bead embroidery, για αγαπημένα μου πρόσωπα

 Το κέντημα χαντρών επάνω σε ύφασμα (bead embroidery) και ειδικά με σκοπό τη δημιουργία κοσμημάτων, είναι μια δημιουργική απασχόληση που έχω ανακαλύψει τώρα τελευταία. Μου αρέσει, με χαλαρώνει και με ηρεμεί. 

  Πολύ. 

  Κεντάς... κεντάς χάντρα τη χάντρα... και ξαφνικά, παύεις να σκέφτεσαι εντελώς τα όποια ζητήματα της ημέρας σε απασχολούσαν. Αφοσιώνεσαι. Κουράστηκες; Αφήνεις το έργο σου στην άκρη και το συνεχίζεις κάποια άλλη στιγμή, όταν μπορείς κι όταν έχεις χρόνο. Σε περιμένει - δεν στεγνώνει, δε χαλά, όπως συμβαίνει όταν ασχολείσαι με κόλλες και μπογιές. 

  Από τότε που μου έδειξε/έμαθε τα βασικά της τεχνικής η Aby μας, η αλήθεια είναι πως την έχω προσαρμόσει αρκετά στα δικά μου μέτρα (εντάξει, το παραδέχομαι: κάθε τεχνική έχει συγκεκριμένα βήματα, ή do's & don'ts, κι εγώ πάντα τα παραβλέπω και κάνω το δικό μου!! Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ...) 

 Συνήθως, προτιμώ να ετοιμάζω σχετικά απλά κομμάτια, με συνδυασμούς λίγων και όχι πολλών χρωμάτων. Θέλω να είναι ευκολοφόρετα, να μη "φωνάζουν" υπερβολικά έντονα την παρουσία τους. Όπως η κιθαρίτσα που σας έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση.

 Όσα θα σας δείξω σήμερα, προορίζονται για αγαπημένα πρόσωπα. Εύχομαι να αρέσουν και να είναι καλοφόρετα!

 Το πρώτο, δημιουργήθηκε για ένα αγαπημένο Αγγελουδάκι που του χρωστώ τα πάντα (αυτό με δημιούργησε, αυτό με δίδαξε, αυτό με οδήγησε κι αυτό με υπομένει)...

Μενταγιόν με την τεχνική Bead Εmbroidery #1

Χάντρες-σπόροι, χειροποίητο ακρυλικό cabochon με εικόνα δικής

 μου επιλογής (λεπτομέρεια από την "Γέννηση της Αφροδίτης" του

 Botticelli), μεταλλικό στοιχείο, μεξικάνικο οπάλιο, μεταξωτό κορδόνι. 

  Το δεύτερο, για μια αγαπημένη Φίλη...

Δαχτυλίδι με την τεχνική Bead Εmbroidery 

Χάντρες-σπόροι και χειροποίητο ακρυλικό cabochon 

με εικόνα δικής μου επιλογής, σε επίχρυση βάση.

   Και το τρίτο, για μία ακόμη αγαπημένη Φίλη.

Μενταγιόν με την τεχνική Bead Εmbroidery #2

Χάντρες-σπόροι, χειροποίητο ακρυλικό cabochon με εικόνα δικής 

μου επιλογής, ξύλινες χάντρες, αχάτης, μεταξωτό κορδόνι, οργάντζα. 

    Εύχομαι σε όλους ένα καλό, ξεκούραστο βράδυ Κυριακής, και καλή εβδομάδα από αύριο!

☺

Δαχτυλίδια με vintage κουμπιά

Καλησπέρα σε όλη την παρέα, καλό μήνα να έχουμε!

  Οκτώβριος... πότε κιόλας; Οι μέρες μου κυλούν σαν το νερό, φεύγουν. Τις νύχτες και τα πρωινά έχει αρχίσει να έχει ψυχρούλα εδώ, και, παρέα με το (ζεστό, πια) καφεδάκι μου τα απογεύματα, ξεκίνησα και πάλι να δημιουργώ.

  Μερικά πράγματα μπορεί να αλλάζουν, κάποια άλλα όμως, όχι. Η καθημερινότητά μου μπορεί να μεταβάλλεται, νέες γνωριμίες και νέα μέρη να παίρνουν τη θέση των παλιών, όσα μου αρέσουν όμως, όσα ευχαριστούν το μέσα μου (οι "αγάπες" μου, αν προτιμάτε) δεν εγκαταλείπονται. Γιατί είμαι όλα αυτά, και όλα αυτά είναι εγώ. Η ζωή άλλωστε θα ήταν πολύ βαρετή χωρίς τη δημιουργία... και οι χαρές της θα ήταν σίγουρα πολύ λιγότερες.

 Για ακόμη μια φορά χρησιμοποίησα μερικά από τα vintage κουμπιά της συλλογής μου (όπως είχα κάνει και εδώ, παλαιότερα) για να φτιάξω τρία δαχτυλίδια. 

Σύρμα, vintage κουμπιά, τουρμαλίνης σε καρπουζί απόχρωση

Wire, vintage buttons, watermelon tourmaline

Σύρμα, vintage κουμπιά, ακρυλική χάντρα

Wire, vintage buttons, acrylic bead

Σύρμα, vintage κουμπιά, φεγγαρόπετρα, δαντέλα

Wire, vintage buttons, moonstone, lace

  Όσο τα κοιτώ, τόσο το βλέπω: δεν μπόρεσα πάλι να αντισταθώ στο χρώμα και στο φως. Ίσως γιατί χρειαζόμαστε λίγο χρώμα τώρα, κάτι φωτεινό, έτσι, για να ξορκίζουμε την επερχόμενη μουντάδα της εποχής, δίνοντας λίγο φως στο γκρίζο. Μέσα μας και έξω. Δε συμφωνείτε;

  (Το δικό μου γκρίζο πάντως δε θα΄ναι ποτέ μουντό, γιατί κλείνει μέσα του μια αχτίδα φωτός - μια φεγγαραχτίδα)...

 Φίλοι μου, εύχομαι ο Οκτώβριος να είναι ένας πολύ-πολύ καλός μήνας για εσάς, ένας μήνας που θα είναι γεμάτος ομορφιές, χαμόγελα και γλυκιές στιγμές!

  Φιλιά σε όλους!

Σχέδια... και σχεδιασμοί (Δαχτυλίδια με την τεχνική Bead Embroidery)

Καλό μήνα, καλό καλοκαίρι!

   Ο Μάιος που μας χαιρέτησε και πάει, υπήρξε ένας περίεργος μήνας για μένα - κυρίως λόγω του χειρουργείου και όσων πέρασα εξαιτίας του. Υπήρξαν μέρες που δεν είχα διάθεση για τίποτα, ούτε και κέφι. Σπάνιο φαινόμενο για την υποφαινόμενη, αλλά ναι, το παραδέχομαι: η διάθεσή μου ανεβοκατέβαινε σαν ασανσέρ κι εγώ απλά καθόμουν και την παρατηρούσα.

  Όχι πια! Υποδέχομαι τον Ιούνιο με ένα τεράστιο χαμόγελο. Έχω αρχίσει να χαζοπερπατώ πάλι (στράτα-στρατούλα, μη φανταστείτε, αλλά τουλάχιστον έχω στείλει τις πατερίτσες να πάνε στο καλό) κι αποφάσισα επιτέλους πως είναι καιρός να πάψω να αδρανώ. Γενικότερα. Γιατί, πολύ απλά, δεν είμαι έτσι εγώ, και δεν μου κάνει καλό! Οπότε...

Σκέφτηκα... Φαντάστηκα... Δημιούργησα... 

... δύο παρόμοια δαχτυλίδια σε διαφορετικούς όμως χρωματικούς συνδυασμούς (αυτά συμβαίνουν όταν σου αρέσουν παραπάνω από ένας χρωματικοί συνδυασμοί για να ενσωματώσεις σε μια δημιουργία σου... βάζεις και τους δύο!! Εκεί θα τα χαλάσουμε τώρα;)  

:))

Δαχτυλίδι με την τεχνική Bead Εmbroidery #1

Χάντρες-σπόροι σε καφέ & χρυσές αποχρώσεις και χειροποίητο

 ακρυλικό cabochon με εικόνα δικής μου εκτύπωσης (λεπτομέρεια 

από πίνακα της Τascha Ρarkinson ), σε επίχρυση βάση.

Δαχτυλίδι με την τεχνική Bead Εmbroidery #2

Χάντρες-σπόροι σε πορτοκαλί & χρυσές αποχρώσεις και χειροποίητο

 ακρυλικό cabochon με εικόνα δικής μου εκτύπωσης (λεπτομέρεια από 

πίνακα της Τascha Ρarkinson ), σε επίχρυση βάση.

   Δεν έμεινα μόνο στα δαχτυλίδια, όμως. Ταυτόχρονα, 

Φαντάστηκα... Αποφάσισα... Υλοποιώ...

... μαζί με το άλλο μου μισό, ένα σπίτι με νέα, καλύτερη όψη - κάτι που επιθυμούσαμε εδώ και καιρό. Κουφώματα αλλάχθηκαν, πρίζες θα προστεθούν, ο κήπος αποκτά νέα φυτάκια (και όχι μόνο, απέκτησε και κάτι ακόμη που ονειρευόμουν, αλλά αυτό λέω να σας το δείξω σε άλλη ανάρτηση), όλο το σπίτι θα βαφτεί... και με την ευκαιρία, θα αναδιαμορφώσουμε παράλληλα και το ύφος της κρεβατοκάμαράς μας. 

  Ειδικά για την κρεβατοκάμαρα, έχουμε πολλές ιδέες. Και θα περάσουν όλες από τα χέρια μας. Θέλουμε χρώμα (πολύ χρώμα, περισσότερο από όσο ήδη έχει, χεχε!!) και bohemian ύφος. Θα χρειαστεί λίγη φαντασία, αρκετή όρεξη κι άλλη τόση δημιουργικότητα... αλλά τι στο καλό; Μια χαρά θα τα πάμε μ΄ αυτά!! (Κουραστήκατε; Εγώ καθόλου, ανυπομονώ! Τι κι αν κουτσαίνω λιγουλάκι; Πτοούνται τα παλικάρια, ωρέ Μανωλιό;) 

  Μ΄αυτά και μ΄εκείνα, η διάθεσή μου επανέρχεται στα φυσιολογικά της. Αμήν.

 Μην ανησυχήσετε αν ξαναχαθώ για λίγο... καιρού θέλοντος, σύντομα θα έχουμε μαστορέματα. Όμως, σας το υπόσχομαι: μόλις καταλαγιάσει η τουβλόσκονη, θα είμαι και πάλι εδώ! 

 Φιλιά, καλή εβδομάδα από αύριο και καλά να περνάτε!

Λουλουδένιες δημιουργίες για τη "Φλόγα"

   Καλό μήνα να έχουμε και καλή Σαρακοστή!

 Έλειψα λιγουλάκι, λόγω του τριημέρου... και επανήλθα -ευτυχώς- οk. Το λέω γιατί το αυτοκινητάκι μου αποφάσισε να με αφήσει πάλι, μέσα στη μέση της εθνικής... αστραπές και κεραυνοί τα νεύρα μου πάνω από το κεφάλι μου, αφήστε που έκανα κάτι αναγκαστικά αεροπλανικά πάνω στο όχημα της Οδικής Βοήθειας (my name is Bond... James Bond). Αν και ταράχτηκα και αγχώθηκα η αλήθεια είναι, περνάω το συμβάν στα ψιλά γράμματα, εφόσον τέλος καλό - όλα καλά.

  Σήμερα που όλα βαίνουν καλώς, διότι είναι μια άλλη μέρα, ένα έχω να σας πω: επανήλθα με φουλ όρεξη για δημιουργίες!

  Η πολυπόθητη άνοιξη ήρθε... και, παρόλο που η συννεφιά εδώ (συν κάτι βροχούλες) δεν με αφήνουν να το συνειδητοποιήσω και πολύ καλά ακόμη, ξέρω πως σε λίγο θα αρχίσω να βλέπω γύρω μου όλο και περισσότερα αγριολούλουδα, καθώς επίσης και τις πρώτες πεταλούδες.

  "Λουλούδια και πεταλούδες" είπα; Ε, λοιπόν, μιας και το έφερε η κουβέντα, ευκαιρία να σας δείξω κάτι ακόμη που ετοίμασα για να σταλεί στη Ναύπακτο, για το bazaar ενίσχυσης της "Φλόγας", που διοργανώνεται από τη  Δράση Ελληνίδων Bloggers. 

   Είναι ένα δαχτυλίδι-λουλούδι...

Χάντρες, σύρμα, δαντέλα

... και ένα λουλουδένιο, δερμάτινο περικάρπιο:

Δέρμα, δαντέλα, κουμπί

  Κάτι αντίστοιχο με αυτό το περικάρπιο είχα κάνει και παλιότερα, αυτή τη φορά όμως εμπλούτισα το αρχικό σχέδιο προσθέτοντας το δερμάτινο λουλούδι. Μου αρέσει πολύ η όψη και η υφή που δίνει στο περικάρπιο η λουλουδάτη δαντελίτσα!!

  Όπως βλέπετε στη νέα παλέτα χρωμάτων που προτείνει η Pantone για την φετινή άνοιξη, το κίτρινο είναι στη μόδα... και η δαντελίτσα έτσι κι αλλιώς έχει έρθει στην καθημερινότητά μας για να μείνει. 

(πηγή)

  Ελπίζω να αρέσουν αυτά που ετοίμασα και εύχομαι να μη μείνει τίποτε απούλητο από τα αντικείμενα που θα βρίσκονται στο bazaar, γιατί όλα έχουν δημιουργηθεί με αγάπη και για καλό σκοπό! (Μπορείτε να δείτε όλα όσα έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής, εδώ).

   Με πολλή-πολλή αγάπη, λοιπόν... για τη Φλόγα:

Ναύπακτος, 4,5 και 6 Απριλίου

Σύλλογος γονέων παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια (http://floga.org.gr/, https://www.facebook.com/sillogosfloga).

~My precious~ δαχτυλίδια

   Τελικά, είναι να μην δω κάτι και κολλήσω...

  Τα δαχτυλίδια που έφτιαξα και θα σας δείξω σήμερα βασίστηκαν όλα σε κουμπιά - αλλά όχι τυχαία κουμπιά!! 

  Τα κουμπιά που χρησιμοποίησα στα δύο πρώτα δαχτυλίδια, τα είδα στο κατάστημα και ήταν απλά κλικ & έρωτας με την πρώτη ματιά. Αλήθεια σας λέω: τα κουμπιά ήταν κόσμημα από μόνα τους!

  Τα αγόρασα (αφήνονται τέτοια πράγματα;) και με ξεσήκωσαν. Το ίδιο απόγευμα κάθισα, παρέα τις αγαπημένες μου συνήθειες (καφεδάκι και μουσική) και έβαλα πάνω τους τα δικά μου.

 Συνδύασα διάφορα υλικά: κορδέλα, vintage κουμπιά από τη συλλογή μου μαζί με τα νέα κουμπιά που απέκτησα, πολύτιμους λίθους... και... και...

  Και το τελικό αποτέλεσμα ήταν αυτό:

~My precious #1~ 

Κουμπιά, σύρμα, μεταλλικό στοιχείο, βαθυπράσινος αχάτης (moss agate)

~My precious #2~ 

Κουμπιά, σύρμα, κορδέλα οργάντζας, σομόν αχάτης (moss agate)

 Κι επειδή μετά μου ήταν δύσκολο να σταματήσω... έφτιαξα ακόμη ένα δαχτυλίδι χρησιμοποιώντας μόνο vintage κουμπιά.

~My precious #3~ 

Κουμπιά, σύρμα, χάντρες σε τσιπς, καλλιεργημένο μαργαριτάρι, ακρυλικές χάντρες

*************

Αχάτης Βρυώδης ή Βρυοαχάτης (moss agate): Πολύτιμος λίθος μέσα στον οποίο απαντώνται προσμείξεις, δημιουργώντας σχηματισμούς που συχνά μοιάζουν με βρύα. Θεωρείται πως βοηθά τις έγκυες να έχουν μια εύκολη γέννα, ενώ ταυτόχρονα πιστεύεται πως διώχνει το άγχος και το στρες. Ανάμεσα σε άλλα χαρίζει αυτοεκτίμηση, συναισθηματική ισορροπία, αρμονία, επιτυχία και έμπνευση.

Μαργαριτάρι:  Πολύτιμος λίθος, η ονομασία του οποίου προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "μαρμαίρω" που σημαίνει "ακτινοβολώ", "λάμπω". Χαρίζει γαλήνη, αισιοδοξία, δύναμη, ζωτικότητα, υγεία, ευεξία, μακροζωία. 

Γαλάζιες αποδράσεις

    Να΄μαι και πάλι...

    Χάνομαι, το ξέρω, αλλά ποιος μπορεί να αντισταθεί στο καλοκαίρι;

    Τόσες εικόνες, τόσες ομορφιές... τόσα χρώματα.

  Οι "διακοπές" μπορεί να μην ισχύουν πια σαν έννοια, τουλάχιστον όχι όπως τις εννοούσαμε παλιά... αλλά οι αποδράσεις ισχύουν. Μονοήμερες ή όχι, ο νους χρειάζεται να ξεφύγει, η καρδιά το ίδιο και η χαλάρωση είναι επιβεβλημένη. Και η εξερεύνηση, επίσης.

   Μαθαίνουμε να αρκούμαστε στα λίγα και συνειδητοποιούμε ότι τα λίγα, τελικά δεν είναι και τόσο λίγα, είναι αρκετά.

   Φύση. 

   Φύγαμε αρκετές φορές με το άλλο μου μισό, αναζητώντας τη... και δε βγήκαμε χαμένοι.

   Θα συνεχίσουμε...

   Στο μεταξύ, σιγά-σιγά, θα σας μεταφέρω εικόνες. Ενίοτε, και κάποια δημιουργία μου, ανάμεσά τους.

   Πώς να μην εμπνευστείς από τις ομορφιές που βλέπεις γύρω σου; Χίλια χρώματα και σχήματα ο καλοκαιρινός ουρανός, μπλεγμένα τόσο αρμονικά μεταξύ τους... κι ένας ήλιος, που παίζει ανέμελα κρυφτό.

Δαχτυλίδι σε γαλάζιες, ασημί και μπλε αποχρώσεις.

Σύρμα, μεταλλικό στοιχείο, κεραμικές, ακρυλικές και γυάλινες χάντρες.

   Εύχομαι να περνάτε καλά ό,τι κι αν κάνετε. Κι αν και εσείς δεν θα πάτε για άλλη μια φορά διακοπές σε μακρινούς προορισμούς, δεν πειράζει. Φτιάξτε αλλιώς τις ημέρες σας, φροντίστε να έχουν στιγμές που μένουν. Αποδράστε για λίγο. Κι όταν το κάνετε, θυμηθείτε να ξαπλώσετε κατάχαμα και να αντικρίσετε τον ουρανό που σας χαμογελάει. Πιστέψτε με, θα αποζημιωθείτε... 

Τελικά και τα λίγα είναι αρκετά, αρκεί να αφεθείς για να δεις τη μαγεία τους. 

    Πολλά φιλιά σε όλους, καλή εβδομάδα!

Κοσμήματα με ethnic επιρροές: Μεξικό

     Σήμερα λέω να πάμε μια βόλτα στο Μεξικό. Έτοιμοι; Φύγαμε!

   Ο πολιτισμός του Μεξικού είναι σύνθετος, ένα μίγμα πολλών επιμέρους πολιτισμών (όπως των Αζτέκων, των Μάγια αλλά και της αποικιοκρατίας των Ισπανών και των Γάλλων). Το πολύχρωμο, γεμάτο μοτίβα και σχέδια ύφος της τέχνης των Μεξικανών είναι χαρακτηριστικό, είτε στη λαϊκή τέχνη, είτε στην αρχιτεκτονική, είτε στη διακόσμηση. Τα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι έντονα και τολμηρά και οι αντιθέσεις μεταξύ τους είναι ευδιάκριτες και σαφείς.

    Πάμε να ακούσουμε... και μετά θα συζητήσουμε τις επιρροές μου.

     Το παραπάνω βίντεο είναι ένα απόσπασμα της ταινίας "Frida" (2002). Η Salma Hayek, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, υποδύεται τη διάσημη Μεξικανή ζωγράφο Frida Kahlo (Φρίντα Κάλο, ή καλύτερα και πιο σωστά βάσει της προφοράς: Φρίδα Κάλο, 1907-1954).  

     Τα έργα της Κάλο, αρκετά από τα οποία είναι αυτοπροσωπογραφίες, χαρακτηρίζονται από τη χρήση έντονων χρωμάτων. Είναι εμφανώς επηρεασμένα από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό, χωρίς να αποκλείονται και οι επιρροές διαφόρων ευρωπαϊκών ρευμάτων.

    Το τραγούδι που ακούγεται στο απόσπασμα λέγεται "La Llorona" (The Weeping Woman, Η Γυναίκα που κλαίει)*. 

    Όντας επηρεασμένη από τα χρώματα της Μεξικανικής τέχνης, αλλά και από την ίδια την Κάλο, έφτιαξα ένα ζευγάρι σκουλαρίκια σε δύο εκδοχές...

Σκουλαρίκια με ethnic επιρροές, σε δύο εκδοχές 

(κοντό & πολύγωνο, ή μακρύ & ορθογώνιο με ξύλινη χάντρα).

Χαρτί επάνω σε φύλλο φελλού.

... ένα δαχτυλίδι, ταιριαστό χρωματικά με τα σκουλαρίκια...

Δαχτυλίδι με σύρμα & γυάλινες και ακρυλικές χάντρες. 

Σε ασημί βάση που αυξομειώνεται.

... και τέλος, επηρεασμένη από την παραδοσιακή μεξικανική τεχνική Talavera (τη ζωγραφική δηλαδή διακόσμηση κεραμικών αντικειμένων με χαρακτηριστικά μοτίβα και ζωηρά σχέδια, όπως αυτό το πλακάκι)...

via

... έφτιαξα ένα ακόμη δαχτυλίδι σε έντονα χρώματα:

Δαχτυλίδι με κουμπιά και ακρυλική χάντρα, σε ασημί βάση που αυξομειώνεται. 

   Θα χαρώ να διαβάσω τη γνώμη σας: σας αρέσει η μεξικανική παραδοσιακή τέχνη; Έχετε δει την ταινία "Frida";

     Καλό σας βράδυ!

* La Llorona (προφέρεται "Λα Γιορόνα"), Η Γυναίκα που κλαίει: Πρόκειται για την ιστορία μιας γυναίκας, έναν μύθο που έγινε θρύλος στο Μεξικό και εμφανίζεται σε διάφορες εκδοχές. 

   Σε μία από αυτές, η "Γυναίκα που Κλαίει', είναι μια τραγική φιγούρα, η Μαρία. Ο θρύλος λέει πως γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό από φτωχή οικογένεια. Ήταν ένα όμορφο μωρό που εξελίχθηκε σε μια ακόμη πιο όμορφη γυναίκα που ζήλευαν οι άλλες γυναίκες του χωριού. Έγινε αλαζονική, ακατάδεκτη και παρόλο που όλοι οι άντρες του χωριού τη ζητούσαν για γυναίκα τους , εκείνη ήθελε να παντρευτεί τον πιο όμορφο και πλούσιο άντρα του κόσμου. Στάθηκε τυχερή όταν ένας τέτοιος άντρας πέρασε από το χωριό τους και τη θέλησε. Η Μαρία του χάρισε δυο γιους, αλλά εκείνος, παίρνοντας αυτό που ήθελε, την εγκατέλειψε για μια άλλη γυναίκα της δικής του τάξης. Κάποτε, ο άντρας επέστρεψε στο χωριό, μίλησε με τους γιους του, αλλά δεν έδωσε καμία σημασία στη Μαρία. Τυφλωμένη από οργή και ζήλια εκείνη έπνιξε στο ποτάμι τα παιδιά της. Όταν συνειδητοποίησε τι είχε κάνει, άρχισε να θρηνεί και να τα καλεί, αλλά ήταν πλέον αργά. Ο θρύλος λέει πως ακόμη περιπλανιέται θρηνώντας στα ποτάμια, ψάχνοντας για τους δυο γιους της.