Ασημί, μαύρο και γκρι: ένας από τους αγαπημένους μου συνδυασμούς χρωμάτων για το χειμώνα! Αγαπώ να βλέπω το απόλυτο μαύρο να φωτίζεται από ασημί πινελιές, και θεωρώ πως λίγο γκρι ανάμεσά τους μπορεί να δώσει μια αρμονική, σοφιστικέ και ισορροπημένη νότα.
Για τις δημιουργίες που ακολουθούν χρησιμοποίησα ποικίλα υλικά: μέταλλο (σύρμα αλπακά, φύλλο αλουμινίου, ντίζα, αλυσίδα), διάφορες χάντρες, δέρμα, κορδόνι και κορδέλες.
→ Statement κολιέ, από μέταλλο δουλεμένο στο χέρι, και μαύρο δέρμα.
→ Multi strand κολιέ με γυάλινες & συνθετικές χάντρες και φιογκάκια.
→ Multi strand σκουλαρίκια με τσιπς και χάντρες-σπόρους.
→ Δαχτυλίδι από σύρμα αλπακά και χάντρες
(μπορεί να φορεθεί με διάφορους τρόπους).
Έχω έμπνευση αυτές τις μέρες. Σπιτογατίζω και σκέφτομαι διάφορα... Βοηθάει και το κρύο, δεν τολμάω να ξεμυτίσω από το σπίτι για πουθενά (-7 είχαμε στα μέρη μου, παρακαλώ!! Μπρρρ!)
Φτιάχνω μια κούπα καφέ, βάζω αγαπημένη μουσική και ξεκινώ... τα επόμενα
Πριν λίγες μέρες, το άλλο μου μισό αγόρασε ένα καινούριο έξυπνο τηλέφωνο (βλέπε smartphone).
Είμαι κι εγώ κάτοχος ενός τέτοιου τηλεφώνου, το οποίο όμως αποδείχτηκε πολύ έξυπνο για τα γούστα μου (και φανταστείτε, είμαι παιδί της τεχνολογίας)! Και το χειρότερο; Το ίδιο το τηλέφωνο φαινόταν να μην αντέχει την εξυπνάδα του εαυτού του!! Όταν το πρωτοπήρα, κολλούσε συνέχεια. Ανελέητα!! Για την ακρίβεια, μου έσπασε τα νεύρα μέχρι να το στρώσω και πολλές φορές σκέφτηκα να πάρω φόρα και να το πετάξω με χίλιους δυο έξυπνους τρόπους στις γραμμές του τρένου που περνούν κοντά από το σπίτι μου.
Παρ' όλο που ο καλός μου ήξερε τα τεκταινόμενα με το δικό μου, μάλλον το είχε άχτι κι έτσι κατέληξε στη συγκεκριμένη αγορά. Όλα ok μέχρι εδώ! (αν και έκανα μια προσευχή να μην πάθει τα ίδια...) Λίγο πριν πάμε στο ταμείο όμως, ρωτήσαμε για θήκες - κι αυτό γιατί οι συνθήκες της δουλειάς του είναι τέτοιες, ώστε χωρίς θήκη το τηλέφωνο δε θα επιβίωνε για πολύ. Σκεφτόμουν για μια θήκη κλειστού τύπου, όπως είναι η δική μου: σαν πορτοφολάκι.
"Α, δεν βγαίνει τέτοια θήκη γι΄αυτό το τηλέφωνο", μας είπαν. "Είναι καινούριο μοντέλο και δεν έχει σχεδιαστεί ακόμα κάτι τέτοιο". (!!!!! Τιιιι; !!!!) Και μας έδωσαν μια απλή, κουμπωτή πλαστική θήκη για το πίσω καπάκι του. Δεν είμαστε καλά! Και η οθόνη; Με τι θα προστατεύαμε την οθόνη;!
Τα ψιλοπήρα ελαφρώς: "Άει στο καλό! Θα σου φτιάξω εγώ μία θήκη!", του είπα. Προφανώς πιστεύει ότι μπορώ να κάνω τα πάντα (εντάξει, εκτός από το να χωρίσω τη θάλασσα στη μέση), διότι δεν απόρησε καθόλου με την πρότασή μου, ούτε αναρωτήθηκε ιδιαίτερα με ποιον τρόπο θα την υλοποιούσα. Μιλάμε για τυφλή εμπιστοσύνη! (♥)
Εφόσον δεν είχα ξανακάνει κάτι τέτοιο άλλη φορά, αρχικά έσπασα το κεφάλι μου για να βγάλω το πατρόν. Όταν φτιάχνεις κάτι μόνος σου, έχεις τη δυνατότητα να το φτιάξεις όπως ακριβώς σε βολεύει! Να έχει προστασία εκεί... να ανοίγει έτσι... να αφήνει κενό στις εισόδους του hands free και του φορτιστή...
Μόλις ολοκλήρωσα το πατρόν, από κει και πέρα τα πράγματα ήταν εύκολα: χρησιμοποίησα μπλε δέρμα (και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό της), επένδυσα ενδιάμεσα με λεπτή βάτα στην μπροστινή πλευρά για να προστατέψω την οθόνη από τυχόν πτώσεις, και έβαλα μαγνητικό κούμπωμα για να ανοίγει και να κλείνει εύκολα.
Voila!
Περιττό να σας πω ότι κάποιος εκεί έξω είναι υπερ-ευχαριστημένος με την one of a kind θήκη του... και η γράφουσα, ακόμη περισσότερο!!
Έλειψα λιγουλάκι, λόγω του τριημέρου... και επανήλθα -ευτυχώς- οk. Το λέω γιατί το αυτοκινητάκι μου αποφάσισε να με αφήσει πάλι, μέσα στη μέση της εθνικής... αστραπές και κεραυνοί τα νεύρα μου πάνω από το κεφάλι μου, αφήστε που έκανα κάτι αναγκαστικά αεροπλανικά πάνω στο όχημα της Οδικής Βοήθειας (my name is Bond... James Bond). Αν και ταράχτηκα και αγχώθηκα η αλήθεια είναι, περνάω το συμβάν στα ψιλά γράμματα, εφόσον τέλος καλό - όλα καλά.
Σήμερα που όλα βαίνουν καλώς, διότι είναι μια άλλη μέρα, ένα έχω να σας πω: επανήλθα με φουλ όρεξη για δημιουργίες!
Η πολυπόθητη άνοιξη ήρθε... και, παρόλο που η συννεφιά εδώ (συν κάτι βροχούλες) δεν με αφήνουν να το συνειδητοποιήσω και πολύ καλά ακόμη, ξέρω πως σε λίγο θα αρχίσω να βλέπω γύρω μου όλο και περισσότερα αγριολούλουδα, καθώς επίσης και τις πρώτες πεταλούδες.
"Λουλούδια και πεταλούδες" είπα; Ε, λοιπόν, μιας και το έφερε η κουβέντα, ευκαιρία να σας δείξω κάτι ακόμη που ετοίμασα για να σταλεί στη Ναύπακτο, για το bazaar ενίσχυσης της "Φλόγας", που διοργανώνεται από τη Δράση Ελληνίδων Bloggers.
Είναι ένα δαχτυλίδι-λουλούδι...
Χάντρες, σύρμα, δαντέλα
... και ένα λουλουδένιο, δερμάτινο περικάρπιο:
Δέρμα, δαντέλα, κουμπί
Κάτι αντίστοιχο με αυτό το περικάρπιο είχα κάνει και παλιότερα, αυτή τη φορά όμως εμπλούτισα το αρχικό σχέδιο προσθέτοντας το δερμάτινο λουλούδι. Μου αρέσει πολύ η όψη και η υφή που δίνει στο περικάρπιο η λουλουδάτη δαντελίτσα!!
Όπως βλέπετε στη νέα παλέτα χρωμάτων που προτείνει η Pantone για την φετινή άνοιξη, το κίτρινο είναι στη μόδα... και η δαντελίτσα έτσι κι αλλιώς έχει έρθει στην καθημερινότητά μας για να μείνει.
Ελπίζω να αρέσουν αυτά που ετοίμασα και εύχομαι να μη μείνει τίποτε απούλητο από τα αντικείμενα που θα βρίσκονται στο bazaar, γιατί όλα έχουν δημιουργηθεί με αγάπη και για καλό σκοπό! (Μπορείτε να δείτε όλα όσα έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής, εδώ).
Γυρίζοντας πίσω από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, βρήκα πολλά όμορφα πράγματα να με περιμένουν.
H Μαριλένα (MARILENASPOTOFART) μου έστειλε δυο υπέροχα δώρα και μια γλυκιά καρτούλα με ευχές, ως αναμνηστικά της συμμετοχής μου στην χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή δώρων (Secret Santa) που είχε διοργανώσει στο ιστολόγιό της.
Τα λάτρεψα Μαριλένα μου, σ΄ευχαριστώ τόσο πολύ για την κίνησή σου και για τη φιλία σου!!
Εκτός όμως από τα παραπάνω, με περίμενε και ένα βραβείο από τη Νικόλ (ΧειροΠοιήματα της Νικόλ). Νικόλ μου, σ΄ευχαριστώ πολύ, με τιμάς που με σκέφτηκες! Και τι όμορφο βραβείο!
Το βραβείο έχει τους εξής κανόνες:
1. Ευχαριστείς αυτόν που σου απένειμε το βραβείο
2. Απαντάς στις ερωτήσεις
3. Το χαρίζεις σε 15 blogs και ενημερώνεις τους διαχειριστές τους
1. Αγαπημένο φαγητό: Όλα τα περίεργα! Όσα έχουν έντονες γεύσεις, χρώματα, πολλά μπαχαρικά και πολλά υλικά.
2. Τι δεν μου αρέσει στους ανθρώπους: Η έλλειψη αυθεντικότητας. Το άκρατο κουτσομπολιό με γενναίες δόσεις κακίας. Η απόκρυψη συναισθημάτων. Η έλλειψη καλλιέργειας από επιλογή. (κι άλλα είναι, αλλά ας μην τα πω όλα μαζεμένα σήμερα!!)
3. Τι μου αρέσει στους ανθρώπους που κάνω παρέα: Τους θαυμάζω που με αντέχουν και συνεχίζουν να μου κάνουν παρέα!!
4. Με ηρεμεί: Η μουσική (εξημερώνει τα ήθη, δε λένε;) και φυσικά, η δημιουργία. Όταν βέβαια αυτό που θέλω να κάνω μου βγαίνει με την πρώτη, γιατί αλλιώς... πετώ κεραυνούς, χαχα!! Σ΄αυτή την περίπτωση, ηρεμώ όταν καταφέρω να φέρω τη δημιουργία μου στα "νερά" μου... όσες ώρες κι αν μου πάρει αυτό (ή μέρες).
5. Αγαπώ:(Όπως έχω ξαναγράψει) Πολύ. Πολλούς. Και πολλά.
6. Με νευριάζει: Ο εαυτός μου, όταν νευριάζει (και κάνει σαν τον Ντόναλντ Ντακ).
7. Τι δεν αποχωρίζομαι ποτέ (αντικείμενο): Το ξέρετε όλοι πλέον!!! Τη μεταλλική θήκη του αναπτήρα μου!
Α! Και τα γυαλιά του ηλίου μου, τα οποία τα φοράω ακόμη κι όταν έχει συννεφιά (ακόμη και με βροχή έχει τύχει, αφήστε το, μην το ψάχνετε, είμαι περίπτωση για μελέτη!!).
Επειδή όμως έχω αργήσει αρκετά να κάνω την ανάρτηση για το βραβείο και δεν έχω παρακολουθήσει πόσοι και ποιοι από εσάς το έχετε λάβει, θα μου επιτρέψετε να εξαιρεθώ από τον τελευταίο κανόνα. Όποιος/α θέλει και δεν το έχει λάβει ήδη, με μεγάλη μου χαρά μπορεί να το πάρει και να συνεχίσει το παιχνίδι.
Για το τέλος, έχω να σας δείξω ένα βραχιόλι που έφτιαξα. Χρησιμοποίησα δέρμα (αγαπημένο μου υλικό), πρόσθεσα τσόχα, χάντρες, τρουκ, πολύτιμους λίθους (μαργαριτάρια και chinese stone) και μεταλλικά στοιχεία... και το αποτέλεσμα ήταν αυτό:
Βραχιόλι από καφέ δέρμα και τσόχα
Καλλιεργημένα μαργαριτάρια, chinese stone, μεταλλικό
Α, να μην το ξεχάσω: αύριο θα πάμε μια βόλτα που ήθελα εδώ και μέρες να σας πάω, αλλά δεν προλάβαινα... Πάρτε λοιπόν σακίδιο, βάλτε τα αθλητικά σας και... σας περιμένω!
Ήξερα ότι κάτι ήταν στο δρόμο και πετούσε προς εμένα, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήταν κάτι τόσο όμορφο...
...αλλά ταυτόχρονα και χρηστικό, καθώς η υπέροχη αυτή πεταλουδίτσα είναι ένα μαγνητάκι!!!
Η Ελένη είχε κάνει κλήρωση για τα γενέθλια του μπλογκ της χαρίζοντας ένα δωράκι. Για να μη στενοχωρηθούν οι υπόλοιποι φίλοι της που δεν το κέρδισαν, σκέφτηκε να στείλει σε όλους μας κάποιες πεταλουδίτσες που ετοίμασε για μας. Έτσι, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι χαριτωμένες πεταλουδίτσες της, εκτός από εμένα, πετούν και προς πάσα άλλη κατεύθυνση... και φέρνουν χαμόγελα στη γειτονιά!
Ελένη μου, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τη σκέψη σου και την κίνησή σου, η πεταλουδίτσα σου είναι πανέμορφη και μου έδωσε πολλή χαρά! Πάνω από όλα, όμως, με συγκίνησε πολύ το γράμμα σου... να είσαι καλά!
Πολλή χαρά όμως μου έδωσε και μια άλλη Ελένη, η φίλη μου από "Το Πλεχτό Μπισκότο", η οποία μου έκανε την τιμή να μου χαρίσει αυτό το βραβειάκι:
Μπισκοτάκι μου σ' ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ!! Με τη σειρά μου πρέπει να το χαρίσω σε 5 ιστολόγια που παρακολουθώ, τα οποία να έχουν κάτω από 200 αναγνώστες.
Λοιπόν, βρήκα ευκαιρία να σας δείξω εδώ και κάτι που ετοίμασα για μένα (πού και πού με καλοπιάνω, η αλήθεια είναι...) Έφτιαξα ένα δερμάτινο περικάρπιο γι' αυτή την εποχή, για να αντικαταστήσω το καφέ δερμάτινο (homemade) που φορούσα όλο το χειμώνα και λίγο έλειψε να γίνει ένα με το χέρι μου...
Το χειμώνα φορούσα αυτό, ένα απλό καφέ δερμάτινο περικάρπιο με ασημί κρίκο...
Και το αντικατέστησα με αυτό!!
Περικάρπιο από δέρμα σε ανοιχτή μπεζ απόχρωση.
Με νήματα σε αποχρώσεις του πράσινου και του μπλε,
κουμπιά και κρακελέ ακρυλική χάντρα για το κούμπωμα.
Ξέρω τι σκέφτεστε, ίσως δεν ενδείκνυται για πολλή ζέστη, όμως δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε μια παρόρμηση της στιγμής... Προς το παρόν (κι όσο ακόμη ο καιρός πηγαίνει έτσι) είναι μια χαρά και πιστεύω πως θα είναι ό,τι πρέπει και για το φθινόπωρο (καινούριο κοσκινάκι μου, να μη σε παινέψω;).
Το ότι λατρεύω το χρώμα, το έχετε μάλλον καταλάβει!
Αυτό που δεν ξέρετε είναι πως όταν ήμουν έφηβη (όπως και αργότερα, ως φοιτήτρια), είχα θέμα με τα χρώματα. Μου άρεσε να τα βλέπω γύρω μου, στο χώρο μου, στους άλλους... μα εγώ πεισματικά στρεφόμουν στο σκούρο μπλε, στο μαύρο, στο καφέ και στο γκρι, όταν ήταν να επιλέξω κομμάτια για να φορέσω.
Κάποια στιγμή, χωρίς καν να καταλάβω το πώς, έπαθα ολική μεταστροφή. Όχι πως δεν φοράω μαύρο πια, ή άλλα σκούρα χρώματα - σαφώς και φοράω και συνεχίζουν να μου αρέσουν. Αλλά, να, συνειδητοποίησα ότι τα χρώματα μου φτιάχνουν τη διάθεση. Ειδικά αν τα φέρω επάνω μου και περνώ τη μέρα μου μαζί τους! Έτσι, άρχισα να επιλέγω πιο συχνά αντικείμενα με χρώμα και η ντουλάπα μου έγινε ουράνιο τόξο: ρούχα και παπούτσια κόκκινα, πετρόλ, λαδί... Τσάντες πράσινες, μοβ... Όλα τα χρώματα της ίριδας κρύβονται μέσα στη ντουλάπα μου και στα συρτάρια μου (να μην πω τι γίνεται στους τοίχους και στο χώρο μου, γενικότερα...)
Τα βραχιόλια που ετοίμασα και έχω να σας δείξω σήμερα φανερώνουν αυτή την αγάπη μου για το χρώμα. Πιστεύω πως θα είναι ό,τι πρέπει για την άνοιξη και το καλοκαίρι, όπου τα χρώματα έχουν την τιμητική τους!
Βραχιόλι από δέρμα σε κυπαρισσί απόχρωση, με ασημί κούμπωμα.
Με μεταλλικό στοιχείο-πεταλούδα, νήμα και ασημί κορδόνι.
Βραχιόλι από δέρμα σε μπορντό απόχρωση, με ασημί κούμπωμα. Με μεταλλικό
στοιχείο-λουλούδι (ζωγραφισμένο στο κέντρο με σμάλτο), νήμα και ασημί κορδόνι.
Βραχιόλι από δέρμα σε καφέ/χρυσή απόχρωση, με ασημί κούμπωμα.
Με μεταλλικό στοιχείο-πεταλούδα, χάντρα με glitter, νήμα και κορδόνι.
Βραχιόλι από δέρμα σε καφέ απόχρωση, με χρυσαφί κούμπωμα. Με
μεταλλικό στοιχείο-αστερία, χάντρα με glitter, νήμα και χρυσό κορδόνι.
Ο χειμώνας από ό,τι φαίνεται, καλά κρατεί... (μπρρρ...)
... η διάθεσή μου δεν κρατεί καλά, εξαιτίας του...
... βρέχει... βρέχει...
"Αχ βροχή, κυρά βροχή, μη βρέχεις άλλο πια... μας έκανες παπιά!"
Έφτιαξα πριν λίγο το απογευματινό μου καφεδάκι και ελπίζω και πάλι να το πιούμε παρέα. Έτσι, να ξορκίσουμε τη (βροχερή μας) διάθεση...
Κοιτούσα, πριν αρκετό καιρό, τις φωτογραφίες των δέντρων που είχα κάνει με σύρμα (αν θέλετε να τα θυμηθείτε, δείτε εδώ). Και μου κατέβηκε μια ιδέα.
Πήρα σύρμα και χάντρες λοιπόν και άρχισα να φτιάχνω ένα δεντράκι μινιατούρα. Και μετά, το προσάρμοσα επάνω σε δέρμα.
Όχι, δεν το έβαλα εκεί με σκοπό να διακοσμήσω το χώρο μου...
...το έβαλα εκεί για να διακοσμήσω το χέρι μου!
Δερμάτινο γκρι δαχτυλίδι, με δεντράκι από ασημί σύρμα και γυάλινες ασημί χάντρες
Αφού η πρώτη απόπειρα στέφθηκε με (σχετική) επιτυχία... και δοκιμάστηκε από τον πιο αυστηρό δοκιμαστή (εμένα λέω) έφτιαξα έπειτα άλλο ένα. Αυτό το χάρισα στη φίλη μου, η οποία κάθε τόσο με τιμά, επιλέγοντας τις δημιουργίες μου και με εμπιστεύεται σε ό,τι κι αν κάνω για εκείνη.
Δερμάτινο καφέ δαχτυλίδι, με δεντράκι από ασημί σύρμα και γυάλινες ασημί χάντρες
Της φίλης μου δεν της είπα τίποτα... εκπληξούλα... πήγα με το δαχτυλίδι και έκανα την ανήξερη:
"Για πες μου τη γνώμη σου, πώς σου φαίνεται αυτό;" τη ρώτησα.
"Ουάου!" μου είπε.
"Δικό σου είναι! Το έφτιαξα για σένα!"
Περιττό να σας πω ότι κόντεψε να με ρίξει κάτω - η αγκαλιά που με πήρε θα μου μείνει αξέχαστη.
Στο άμεσο μέλλον σκοπεύω να φτιάξω ακόμη ένα τέτοιο "δεντροδαχτυλίδι", για την αδελφή του άλλου μου μισού. Αλλά αυτό θα σας το δείξω εν καιρώ...
Ανατρεπτική και αντιδραστική από τη φύση μου... σας ενημερώνω: εδώ ΔΕΝ πρόκειται να δείτε κάτι σήμερα για του Αγίου Βαλεντίνου...
... εγώ τον γιορτάζω όλες τις υπόλοιπες 364 μέρες! Και χωρίς πολλές-πολλές καρδούλες... μόνο με την καρδιά του άλλου μου μισού, προσεκτικά φωλιασμένη μέσα σε μια ζεστή, φιλόξενη γωνίτσα, ειδικά φτιαγμένη για εκείνον, μέσα στη δική μου καρδιά.
Ο Φλεβάρης φλεβίζει έξω... αλλά εγώ θα ακολουθήσω, μόνο για σήμερα, και το υπόλοιπο μισό του λαϊκού μας ρητού και θα σας πάρω μαζί μου να μυρίσετε λίγο καλοκαίρι.
Μια καλή μου φίλη ζήτησε προσφάτως τη βοήθειά μου. Της χάρισαν μερικούς αχινούς, οι οποίοι μαζεύτηκαν από το βυθό των θαλασσών εδώ, το περασμένο καλοκαίρι. Τι ήθελε από μένα; Μα, να τους μεταμορφώσω σε κοσμήματα! Και πιο συγκεκριμένα, σκουλαρίκια...
Σκουλαρίκια διαφορετικά μεταξύ τους, από φυσικούς αχινούς, επεξεργασμένα
κοχύλια και ακριλικές χάντρες, όλα περασμένα σε μαύρο, δερμάτινο κορδόνι.
... κολιέ...
Κολιέ από φυσικούς αχινούς, επεξεργασμένα κοχύλια και
ακριλικές χάντρες, όλα περασμένα σε μαύρο, δερμάτινο κορδόνι.
... και δαχτυλίδι!
Δαχτυλίδι σε μεταλλική βάση που αυξομειώνεται, με καλούπι από φύλλο αλουμινίου. Με
φυσικό αχινό και φυσική άμμο. Ζωγραφισμένο με πάστες και σμάλτο και περασμένο με ειδικό βερνίκι.
Το καλό είναι το ότι η φίλη μου με ξέρει... και ξέρει ότι προτιμώ το να με αφήνουν να δουλέψω ελεύθερη, χωρίς πολλούς περιορισμούς στη φαντασία μου. Το μόνο που μου ζήτησε, ήταν τα σκουλαρίκια να είναι διαφορετικά μεταξύ τους, καθώς της αρέσει μερικές φορές να φοράει μόνο ένα. Και, να χρησιμοποιήσω δερμάτινο κορδόνι. Για όλα τα άλλα, υπεύθυνη είμαι εγώ! Ευτυχώς, της άρεσαν στο τέλος... (και για μένα, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από αυτό)!
Λοιπόν... Παρότι έχω κι εγώ θέμα με τα κοχύλια και μαζεύω μανιωδώς, έχω να σας πω ορισμένες διαπιστώσεις:
1. Πρώτη φορά δοκίμασα να κάνω κοσμήματα με τέτοιου είδους θησαυρούς της θάλασσας. Δεν ξέρω αν θα το ξανακάνω. Γιατί;
2. Το καύκαλο των αχινών είναι πολύυυυυυυ ευαίσθητο στο άγγιγμα και σπάζει πανεύκολα. Η φίλη μου είχε ήδη μια απώλεια πριν μου τους δώσει για να τους ενσωματώσω στα κοσμήματα... κι εγώ άλλη μία, καθώς θρυμματίστηκε από μόνος του στα δάχτυλά μου! Πρέπει να τους πιάνεις με ακρίβεια χειρουργού...
3. Γι' αυτό το λόγο, τους πέρασα πολλές στρώσεις βερνίκι σε σπρέι, ώστε να γίνουν όσο το δυνατόν περισσότερο ανθεκτικοί.
4. Το δαχτυλίδι πέρασε από 40 κύματα - στην κυριολεξία! Την ιδέα την είχα... τη γνώση δεν είχα! Ας πούμε ότι πειραματίστηκα για την κατασκευή του, από την αρχή μέχρι το τέλος. Για παράδειγμα, επειδή το ήθελε μεγάλο σε μέγεθος και οι βάσεις που είχα ήταν οι απλές, στρογγυλές για υγρό γυαλί, εν τέλει το καλούπι του και το σχήμα του τα έφτιαξα εγώ (από φύλλο αλουμινίου).
Φλεβάρη, μ' ακούς; Φλεβίζεις δε φλεβίζεις, εμένα σήμερα το "σπιτάκι" μου μύρισε καλοκαίρι... Από αύριο, βλέπουμε!!
Αυτές τις μέρες αποφάσισα να ασχοληθώ ξανά με ένα από τα αγαπημένα μου υλικά - το δέρμα. Έφτιαξα τρία δερμάτινα περικάρπια, χρησιμοποιώντας δέρμα σε πιο φωτεινές αποχρώσεις. Ελπίζω τα χρώματά τους να φέρουν λίγο πιο γρήγορα την άνοιξη κοντά μας...
Δερμάτινο περικάρπιο από μπλε δέρμα, με ασημί πεταλούδα,
γαλάζια ξύλινη χάντρα, υφασμάτινη κορδέλα σε αποχρώσεις
του μπλε και του γκρι και μεταλλικά αστεράκια. Κλείνει με
ασημί, σκαλιστό κουμπί. Φάρδος περίπου 4 εκ.
Δερμάτινο περικάρπιο από γκρι ανοιχτό δέρμα, με μαύρη δαντέλα
και οβάλ καθρεφτάκι. Διακοσμημένο με ασημί πάστα, κλείνει με
μαύρο κουμπί. Φάρδος περίπου 3 εκ.
Δερμάτινο περικάρπιο από μπεζ ανοιχτό δέρμα, με χρυσαφί χάντρα,
μπεζ-καφέ νήμα και μεταλλικό, χρυσό φεγγαράκι. Το δέρμα έχει
περαστεί κατά τόπους με χρυσή πάστα. Κλείνει με μπεζ κουμπί.
Ο όρος "snood" δύσκολα μεταφράζεται στα ελληνικά. Ορίζει ένα πλεκτό (συνήθως, αλλά όχι μόνο!) φουλάρι, το οποίο έχει κυκλικό σχήμα και ενωμένες άκρες. Μπορεί να είναι μακρύ και να τυλιχθεί παραπάνω από μία φορές στο λαιμό, μπορεί να είναι κοντό και απλά να περαστεί πάνω από το κεφάλι, να σταθεί στο λαιμό και... να κάνει τη διαφορά.
κι εμείς, τα συναντούμε όλο και πιο συχνά στα καταστήματα. Είναι ζεστούλικα, αφράτα... μπορούν να είναι πολύχρωμα, μονόχρωμα... μάλλινα, γούνινα, υφασμάτινα...
Όσα φουλάρια έχω φτιάξει κατά καιρούς (για παράδειγμα, τα πλεκτά: εδώ, εδώ και εδώ - τα υφασμάτινα: εδώ, εδώ, εδώ και εδώ) κινούνται στη λογική των snoods. Τα περισσότερα από αυτά ήταν μακριά, κάποια ήταν μέτριου μήκους.
Αυτή τη φορά, έφτιαξα ξανά πλεκτά snoods, χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική του πλεξίματος "με τα δάχτυλα", όπως και στα προηγούμενα, αλλά το μήκος τους το διαφοροποίησα αρκετά - τα έφτιαξα κοντά, να αγκαλιάζουν το λαιμό.
Μου αρέσει τα φουλάρια που δημιουργώ να είναι κάτι ενδιάμεσο μεταξύ του κασκόλ και του κολιέ, ή τέλος πάντων του διακοσμητικού στο λαιμό. Γι' αυτό, συνήθως τα συνοδεύω με καρφίτσες. Δηλώνουν έντονα την παρουσία τους έτσι και, όπως μου είπατε κι εσείς σε προηγούμενη ανάρτηση, απογειώνουν το σύνολο που θα επιλέξουμε να φορέσουμε.
Πλεκτό snood σε αποχρώσεις του μπλε και του γκρι, με καρφίτσα
(η οποία μπορεί να αφαιρεθεί) από νήμα, πλεκτό ύφασμα και φερμουάρ.
Πλεκτό snood σε διχρωμία μαύρου και γκρι. Με καρφίτσα-λουλούδι
από γκρι πλεκτό ύφασμα, μαύρο φερμουάρ και ασημί κουμπί.
(λεπτομέρεια)
Στα δύο τελευταία, αντί για καρφίτσες ή φιογκάκια, εφάρμοσα κάτι άλλο, διαφορετικό, το οποίο όμως πάλι μπορεί να αφαιρεθεί:
Πλεκτό snood σε καφέ, μπεζ και γκρι αποχρώσεις,
με διακοσμητικό στοιχείο από καφέ δέρμα και κουμπιά.
Το διακοσμητικό στοιχείο κλείνει με χρατς. Μπορεί να
αφαιρεθεί και να φορεθεί στο χέρι σαν βραχιόλι-μανσέτα
(μήκος περ. 19 εκ., πλάτος 3 εκ.)
Πλεκτό snood σε καφέ, μπεζ και ανοιχτή γκρι απόχρωση, με
διακοσμητικό στοιχείο από καφέ δέρμα και κουμπιά, ζωγραφισμένο
με πάστα. Το διακοσμητικό στοιχείο κλείνει με χρατς. Μπορεί να
αφαιρεθεί και να φορεθεί στο χέρι σαν βραχιόλι-μανσέτα
(μήκος περ. 19 εκ., πλάτος 3 εκ.)
Την προηγούμενη φορά, μου ζητήσατε να σας δείξω τον τρόπο πλέξης με τα δάχτυλα (finger knitting). Με απλές φωτογραφίες δε νομίζω να σας βοηθούσα και πολύ... οπότε σας παραθέτω κάποια από τα βίντεο που παρακολούθησα... και από όπου έμαθα κι εγώ. Δείχνουν την βασική τεχνική, αλλά εσείς, ακολουθήστε το παράδειγμά μου και... πειραματιστείτε! Αλλάξτε τη φορά, χρησιμοποιήστε 2,3, ή 4 δάχτυλα, λεπτό ή χονδρό νήμα, ή ό,τι άλλο φανταστείτε. Σας διαβεβαιώ, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι διαφορετικό με κάθε αλλαγή που θα εφαρμόσετε πάνω στη βασική τεχνική!
Ελπίζω να βοήθησα!
Ευχαριστώ πολύ για τις επισκέψεις σας, με τιμάτε και χαίρομαι πάντα την επικοινωνία μαζί σας! Καλό απόγευμα και καλό Σαββατοκύριακο!
Υ.Γ Αν έχετε απορίες, αν κάτι σας ενδιαφέρει ή αν δεν σας κάλυψα με τα παραπάνω, επικοινωνήστε μαζί μου στο funkymonkey.handmade@gmail.com
