Σώζοντας από τη λήθη... δυο ανδρικά T-shirt (μεταποίηση)

     Σας έχω μια ερώτηση: 

   Τι κάνεις όταν το άλλο σου μισό έχει δυο t-shirt που έχουν πάνω τους στάμπες από τις αγαπημένες του ταινίες, τα οποία όμως δεν του κάνουν πια... γιατί είναι ακόμα στην ανάπτυξη (!!) και του είναι στενά;  

1. Τα πετάς;

2. Τον αφήνεις να τα κοιτάζει περίλυπος στην ντουλάπα κι εσύ αδιαφορείς;

3. Δεν τα πετάς και αναλαμβάνεις δράση, ώστε να μην τα κοιτάζει περίλυπος στην ντουλάπα και να μπορεί επιτέλους να τα χαρεί;

     Όσοι φίλοι απαντήσατε το 3... ε, ναι, το βρήκατε!!!

    Η καλύτερη λύση είναι να σώσεις και τα δύο, σε... μεγαλύτερη διάσταση και μάλιστα, σχετικά ανέξοδα. Μαγικό; Όχι βέβαια. Δύσκολο; Όχι και τόσο. Ενδιαφέρον αποτέλεσμα; Ίσως... Χρήσιμο; Φυσικά, αφού θα φορεθούν επιτέλους!

    Πάμε να δούμε πώς.

    Το ένα t-shirt που έπρεπε να σωθεί ήταν λευκό, με μαύρη στάμπα (και μάλιστα σε συλλεκτική έκδοση). Δυστυχώς δεν το φωτογράφισα πριν το... περιλάβω στα χέρια μου, αλλά έμοιαζε κάπως έτσι:

Τ-shirt "Scarface" (Ο Σημαδεμένος) *

via

(Οι διαφορές του δικού μας t-shirt με αυτό που σας δείχνω, είναι πως το δικό μας είχε τα 

γράμματα στο πλάι, αντί για κάτω, λευκά, αντί για κόκκινα και μια πιο αφηρημένη στάμπα).

   Το δεύτερο t-shirt που έπρεπε να σωθεί ήταν μαύρο, με στάμπα σε λευκή και κόκκινη απόχρωση, αγορασμένο στη Ρώμη... και ήταν έτσι:

Τ-shirt "Il Padrino" (The Godfather, Ο Νονός) **

via

   Εφόσον και τα δύο μπλουζάκια ήταν στενά και δεν μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να χρησιμοποιηθούν, σκέφτηκα να αφαιρέσω από αυτά τις στάμπες και να τις προσαρμόσω σε κάποια άλλα μπλουζάκια, πιο φαρδιά. Πήγα λοιπόν μια βόλτα στην αγορά και αγόρασα απλά, μονόχρωμα t-shirt στην επιθυμητή διάσταση: ένα γκρι και ένα μαύρο. Βρήκα καλής ποιότητας ύφασμα, και κόστισαν κάτω από 10 ευρώ το καθένα. Επέστρεψα στο σπίτι και τα έπλυνα.

   Έπειτα, πήρα τα παλιά μπλουζάκια και έκοψα με ένα καλό ψαλίδι τις στάμπες περιμετρικά, στα σημεία που ήθελα. Άφησα περιθώρια γύρω από τη μία στάμπα (Scarface) και την άλλη την έκοψα σε ορθογώνιο σχήμα (Il Padrino).  

   Από το λευκό t-shirt αφαίρεσα εκτός από τη μπροστινή στάμπα και τη λέξη "Scarface", την οποία είχε στο εσωτερικό της πλάτης, ψηλά στο γιακά, δίπλα από την ετικέτα. 

  Χρησιμοποίησα κόλλα για ύφασμα και τοποθέτησα τα κομμάτια του υφάσματος με τις στάμπες, κολλώντας τες επάνω στα καινούρια, μονόχρωμα μπλουζάκια - συνδύασα όμως τα χρώματα εναλλάξ. Δεν έραψα καθόλου αυτή τη φορά, όπως είχα κάνει παλαιότερα εδώ - χρησιμοποίησα μόνο την κόλλα, η οποία είναι αδιάβροχη, διαφανής και σταθερή (αντέχει στα πλυσίματα και στο σιδέρωμα). 

     Το αποτέλεσμα ήταν αυτό:

Μεταποιημένο ανδρικό t-shirt, με στάμπα από την ταινία "Scarface" (Ο Σημαδεμένος)

Μεταποιημένο ανδρικό t-shirt, με στάμπα από την ταινία "The Godfather" (Ο Νονός)

    Όχι κι άσχημα! Τι λέτε;

   Νομίζω πως τώρα θα τα χαρεί το άλλο μου μισό... εκτός του ότι δε θα είναι στενά πια, θα είναι τα δικά του, μοναδικά μπλουζάκια, με στάμπες από τις αγαπημένες του ταινίες!

********

* Ο Σημαδεμένος (Scarface, 1983). Αμερικανική ταινία με τον Αλ Πατσίνο στο ρόλο του Τόνι Μοντάνα. 

  Πρόκειται για ριμέικ της ομώνυμης ταινίας του 1932, η οποία αφηγείται την ιστορία ενός Κουβανού πρόσφυγα που φτάνει το 1980 στο Μαϊάμι και γίνεται βαρώνος στο καρτέλ ναρκωτικών, ακολουθώντας τη ραγδαία αύξηση της χρήσης κοκαΐνης στη δεκαετία του 1980. (Πηγή) 

** Ο Νονός (The Godfather, 1972). Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Μάριο Πούτζο και θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Έχει κερδίσει πάνω από 20 βραβεία (ανάμεσά τους 3 Όσκαρ, 5 Χρυσές Σφαίρες και 1 Βραβείο Γκράμι). 

   Ο Μάρλον Μπράντο υποδύεται τον Δον Βίτο Κορλεόνε, τον "Padrino" ή "Νονό", τον αρχηγό μιας Ιταλο-Αμερικάνικης οικογένειας μαφιόζων: της φαμίλιας των Κορλεόνε. Ο Μπράντο κέρδισε το Όσκαρ Πρώτου Αντρικού Ρόλου για την ερμηνεία του αυτή. Μάλιστα, μια φράση που έχει πει στην ταινία ο Μπράντο ως Δον Κορλεόνε, έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου και έχει ψηφιστεί ως η δεύτερη πιο αξιομνημόνευτη φράση ("I'm going to make him an offer he can't refuse", Θα του κάνω μια προσφορά την οποία δε μπορεί να αρνηθεί).

   Λόγω της μεγάλης επιτυχίας της πρώτης ταινίας ακολούθησαν άλλες δύο (Ο Νονός ΙΙ, 1974 και ο Νονός ΙΙΙ, 1990). (Πηγή)

Αποτελέσματα Giveaway & ευχές...

     Καλησπέρα σε όλη την παρέα! Καλό μήνα να έχουμε, με υγεία! 

Και... καλό μας καλοκαίρι!!

Αγαπημένο καλοκαιράκι... :)))

    Έφτασε η ώρα να ανακοινώσω τις νικήτριες του giveaway που διοργάνωσα για τα πρώτα γενέθλια του ιστολογίου μου... Θέλω να πω ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  σε όλους σας για τις όμορφες ευχές που μου αφήσατε! Να είστε καλά!

   Αφού αφαίρεσα τις διπλοεγγραφές και μια συμμετοχή από την οποία έλειπαν τα πλήρη στοιχεία επικοινωνίας όπως είχα ζητήσει, οι έγκυρες συμμετοχές που απέμειναν ήταν 62 (anastasia rarakonstantinoy, με σχόλιό μου κάτω από αυτό που μου άφησες σου ζήτησα ξανά τα πλήρη στοιχεία e-mail σου, αλλά μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω την ανάρτηση δυστυχώς δεν τα έχω λάβει κι έτσι δεν μπόρεσα να λάβω υπόψη μου τη συμμετοχή σου). 
   Στο τέλος της ανάρτησης σας παραθέτω τις συμμετοχές, με τον αύξοντα αριθμό που συνοδεύει την καθεμία, ανάλογα με την ημέρα και την ώρα που δημοσιεύτηκε κάθε σχόλιο.

      Η κλήρωση έγινε ηλεκτρονικά, με τη βοήθεια randomizer.

    Το πρώτο δωράκι, το πινακάκι εισόδου, πηγαίνει στο methismeno kswtiko (σχόλιο με τον αριθμό 45).

    Το δεύτερο δωράκι, το κολιέ, πηγαίνει στην  Joan Petra (σχόλιο με τον αριθμό 4).

    Το τρίτο δωράκι, το κηροπήγιο, πηγαίνει στην Ποδηλάτισσα (σχόλιο με τον αριθμό 12).

   Μαρία, Joan και Βίκυ, συγχαρητήρια, φίλες μου! Να χαρείτε το δωράκι σας και εύχομαι να είστε πάντα τυχερές στη ζωή σας! 
  Περιμένω τις διευθύνσεις σας στο e-mail μου (funkymonkey.handmade@gmail.com) για να σας στείλω άμεσα το δωράκι σας. 

    Πολλά φιλιά σε όλους!

 ***********

     Οι έγκυρες συμμετοχές:

1. syros2js19/5/13 - 9:53 μ.μ.
2. κυκλάμινο19/5/13 - 9:57 μ.μ.
3. Δέσποινα19/5/13 - 10:19 μ.μ.
4. Joan Petra19/5/13 - 10:24 μ.μ.
5. Magia da Inês19/5/13 - 10:30 μ.μ.
6. FLORA GIA19/5/13 - 10:35 μ.μ.
7. κορδονέτο19/5/13 - 10:39 μ.μ.
8. marileni19/5/13 - 10:40 μ.μ.
9. Pink Angel19/5/13 - 10:44 μ.μ.
10. Aby Craft19/5/13 - 10:47 μ.μ.
11. wild rose19/5/13 - 10:47 μ.μ.
12. Ποδηλάτισσα19/5/13 - 10:49 μ.μ.
13. Ανώνυμος19/5/13 - 11:33 μ.μ. (ginamakri@yahoo.gr)
14. Annuk19/5/13 - 11:34 μ.μ.
15. ΕΓΩ, Η ΜΑΙΡΗ19/5/13 - 11:43 μ.μ.
16. Parents Land Gr19/5/13 - 11:51 μ.μ. 
17. Nena20/5/13 - 12:45 π.μ.
18. @iris20/5/13 - 1:08 π.μ.
19. Pepi20/5/13 - 1:09 π.μ.
20. Eva20/5/13 - 1:44 π.μ.
21. nikol20/5/13 - 1:52 π.μ.
22. Xris Kat20/5/13 - 7:42 π.μ.
23. Coco Verycoco20/5/13 - 7:52 π.μ.
24. Μαiρη20/5/13 - 8:48 π.μ.
25. Craftland gr20/5/13 - 10:41 π.μ.
26. ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ20/5/13 - 10:52 π.μ.
27. me (maria)20/5/13 - 11:35 π.μ.
28. Ανώνυμος20/5/13 - 12:04 μ.μ. (Αγγελίνα)
29. Σόφη20/5/13 - 12:15 μ.μ.
30. Gina20/5/13 - 12:48 μ.μ.
31. αχτίδα20/5/13 - 4:10 μ.μ.
32. Marie-Anne20/5/13 - 4:49 μ.μ.
33. Pyroessa20/5/13 - 6:00 μ.μ.
34. Μαρία Π.20/5/13 - 6:05 μ.μ.
35. Tis Annios20/5/13 - 6:35 μ.μ.
36. DIMI20/5/13 - 7:54 μ.μ.
37. debgoud20/5/13 - 8:09 μ.μ.
38. myStickland20/5/13 - 8:21 μ.μ.
39. ΤΟ ΠΛΕΧΤΟ ΜΠΙΣΚΟΤΟ20/5/13 - 8:44 μ.μ.
40. Fotini Little Treasures20/5/13 - 8:50 μ.μ.
41. Natasa Angelidou20/5/13 - 9:02 μ.μ.
42. vasolefk20/5/13 - 10:26 μ.μ.
43. m-cubed diapercreations20/5/13 - 10:59 μ.μ.
44. Kate'sCakeBox20/5/13 - 11:54 μ.μ.
45. Ανώνυμος21/5/13 - 12:04 π.μ. (methismeno kswtiko, Μαρία)
46. °melia°21/5/13 - 12:15 μ.μ.
47. Handmade by Mika21/5/13 - 1:41 μ.μ.
48. Mairi Grasia21/5/13 - 4:53 μ.μ.
49. Μαρία Έλενα21/5/13 - 6:55 μ.μ.
50. Marcela Gmd21/5/13 - 9:27 μ.μ.
51. Δημιουργία21/5/13 - 9:42 μ.μ.
52. Μαρία Κανελλάκη21/5/13 - 10:29 μ.μ.
53. Δέσποινα21/5/13 - 11:54 μ.μ.
54. Eleftheria22/5/13 - 12:13 π.μ. (GFC/FB Eleftheria Lemontzi)
55. Panagiwta K22/5/13 - 2:03 μ.μ.
56. Σούλα Γκαρέλα22/5/13 - 3:14 μ.μ.
57. ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ22/5/13 - 3:32 μ.μ.
58. Κέρινα Ποιήματα22/5/13 - 9:45 μ.μ.
59. Ανώνυμος23/5/13 - 10:55 μ.μ. (Βάσω, Λάρισα)
60. SPYRIDOULA24/5/13 - 12:23 μ.μ.
61. Helene24/5/13 - 10:15 μ.μ.
62. Ελένη Φλογερά24/5/13 - 10:29 μ.μ.

"Ένα θαύμα είναι, μικρό μου, η ζωή..."

    Τελευταία ημέρα του Μαΐου σήμερα... και η τελευταία ημέρα της άνοιξης.

  Ο Μάιος είναι ο μήνας των λουλουδιών κι εγώ είχα την ευκαιρία να τα απολαύσω όλα μαζεμένα, ξαναβρίσκοντας μέσα στις ημέρες του Πάσχα τον μικρό μου κήπο, όταν επέστρεψα  στο σπίτι μου στη Λάρισα.

   Σας έχω πει ότι έχω αδυναμία στον κήπο μου. Μένοντας αλλού και για μεγάλα διαστήματα, λόγω δουλειάς, δεν έχω πια τη δυνατότητα να τον προσέχω και να τον φροντίζω τόσο συχνά, όσο θα ήθελα. Και μου λείπει. Μου λείπει πολύ η κηπουρική, μου λείπει να φροντίζω τα φυτά μου. 

   Η αλήθεια είναι πως δεν μου άρεσε πάντοτε η φροντίδα των φυτών. Πιο μικρή δεν ήθελα καθόλου να ασχοληθώ, όσο κι αν με ωθούσε η πρώτη διδάξασα, η μαμά μου (η μητέρα μου είναι ο τύπος του ανθρώπου που, αν της δώσεις ένα τετραγωνικό μέτρο, είναι ικανή να το μετατρέψει σε πολύχρωμη, γεμάτη φυτά πανδαισία και να μην αφήσει ακάλυπτο ούτε εκατοστό).

  Όταν απέκτησα όμως το δικό μου σπίτι, όλα άλλαξαν. Ήθελα φυτά, ήθελα χρώματα, αρώματα... ήθελα να το κάνω μια μικρή όαση για το καλοκαίρι, ήθελα να δημιουργήσω το δικό μας μικροκλίμα μέσα στο καυτό καλοκαιρινό κλίμα της Λάρισας, που δεν αντέχεται. Κι έτσι, ξεκίνησα να φυτεύω.     

  Στην πορεία διαπίστωσα πως, όσο αγαπάς και προσέχεις τα φυτά, τόσο αυτά σου το ανταποδίδουν. Σου το επιστρέφουν, με όλη τους τη δύναμη, λες και αναγνωρίζουν τις προσπάθειες που κάνεις γι΄αυτά. Εγώ τα κλαδεύω, τους δίνω σχήμα, αφαιρώ τα ξερά τους φυλλαράκια... κι εκείνα στολίζονται με χρώματα και αρώματα για χάρη μας. 
   Ζώντας σε ένα μικρό σπιτάκι με τη δική του μικρή αυλή, ανάμεσα σε δυο ψηλές οικοδομές, είχα το ελεύθερο να κάνω αρκετά πράγματα: φύτεψα λοιπόν σταδιακά διάφορα καλλωπιστικά φυτά (κάτω στη γη, αλλά και σε γλάστρες), μια πορτοκαλιά, φράουλες, κάθε είδους αρωματικά (δεντρολίβανο, δυόσμο, μαϊντανό, θυμάρι και λεμονοθύμαρο, λεβάντα, μαντζουράνα, μέντα, φασκόμηλο, άνηθο, προσφάτως και στέβια), έβαλα αρκετές φορές πιπεριές και ντομάτες για τις καλοκαιρινές μας σαλάτες... και πάνω από το χώρο όπου καθόμαστε, στήσαμε μια κληματαριά και ανεβάσαμε το κλήμα μας.  

   Οι τοίχοι των γειτόνων γύρω από το κηπάκι μας οπτικά δε μου άρεσαν, γιατί ήταν ασοβάτιστοι, με εμφανή τα τούβλα. Η εύκολη λύση στην αρχή (και η πιο ανέξοδη για μας) ήταν να φυτέψω αναρριχώμενες τριανταφυλλιές για κάλυψη. Έφτιαξα λοιπόν στις τριανταφυλλιές μου, καρφί το καρφί, σύρμα το σύρμα, μια βάση γύρω-γύρω σε ολόκληρο τον τοίχο για να αναρριχηθούν και να τον κρύψουν. Πλέον, βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο!!

  Φέτος το Πάσχα, επειδή λείψαμε αρκετές ημέρες (όταν φύγαμε για Κέρκυρα), δεν πρόλαβα να περιποιηθώ και πολύ τον κήπο μου (όλα μαζί δεν γίνονται...). Ευτυχώς είχε φροντίσει νωρίτερα για χάρη μου κάποια πράγματα η μητέρα μου και με βοήθησε πολύ. 

   Όπως και να έχει όμως, απόλαυσα το μικρό μας κήπο που στολίστηκε και φέτος με τα καλά του... και τράβηξα αρκετές φωτογραφίες.

    Με αυτές θα ήθελα να αποχαιρετήσω την άνοιξη σήμερα.

Τα ξύλινα καροτσάκια που βλέπετε μπροστά, περιείχαν πάντοτε φυτά. Ώσπου, 

λόγω των καιρικών συνθηκών, το ξύλο στη βάση τους δεν άντεξε άλλο και άνοιξε. 

Τα έχω αφήσει άδεια προς το παρόν, προσπαθώντας να σκεφτώ τι να κάνω μαζί 

τους. (Να τα πετάξω; Ή να τα διακοσμήσω; Αν έχετε καμιά ιδέα, είναι ευπρόσδεκτη!) 

   Οι επόμενες φωτογραφίες είναι από το πατρικό μου. Στιγμιότυπα της λουλουδένιας όασης που έχει φτιάξει εκεί η μητέρα μου:

Το καφέ μανιταράκι ήταν τόσο μικρό... το φωτογράφισα, κρυμμένο μέσα στο κουρεμένο γκαζόν!!

Και η λευκή, ιδιαίτερη αράχνη πήρε πόζα για χάρη μου, κοιτώντας με στα μάτια...

    Περιμένω πώς και πώς να επιστρέψω πάλι για να συνεχίσω τις δουλειές! Υπάρχουν πράγματα -εκτός από την περιποίηση των φυτών- που ήθελα, αλλά δεν πρόλαβα να κάνω: κάθε καλοκαίρι, για παράδειγμα, στολίζω τον κήπο με φαναράκια, μέσα στα οποία μου αρέσει να ανάβω κεριά όταν νυχτώνει.

      "Προσέχουν [οι άνθρωποι] την τελειότητα που ζει και μεγαλώνει δίπλα τους; Είναι δυνατόν να μην τραβήξει το βλέμμα σου μια μικρούλα ανεμώνη με έντονο μενεξεδί ή φούξια χρώμα, κάποιος ροζ ή κατακίτρινος κρόκος, ακόμα και μια ταπεινή κόκκινη παπαρούνα που αντικρίζει αψήφιστα τα κύματα; [...] Η ομορφιά προσωποποιημένη, λουλουδιασμένο παιχνίδισμα της άνοιξης που γαληνεύει την ψυχή, δώρο απρόσμενο της φύσης, που ικετεύει ένα σου χαμόγελο.[...] 
    Ένα θαύμα είναι, μικρό μου, η ζωή. Ένα ατελείωτο θαύμα. Που πιτσιλάει με τα χρώματα του ουράνιου τόξου τα μάτια μας, που πλημμυρίζει με αρώματα την ανάσα μας...
    Μπορείς να πραγματοποιήσεις όλα σου τα όνειρα αν παλέψεις, αν χαμογελάσεις στα θαύματα που υπάρχουν γύρω σου. Σίγουρα θα βγουν αληθινά τότε όλα όσα ποθεί η ψυχή σου. Άνοιξε τη χούφτα σου, παιδί μου, και θα δεις. Θα δεις πως κρύβει μέσα της την ίδια την ευτυχία σου..." *

    Δεν χρειάζονται πάντοτε χρήματα για να πραγματοποιείς αυτό που έχει ανάγκη η ψυχή σου - μόνο λίγος χρόνος, λίγος κόπος, μεράκι, αγάπη... και η θέληση να μοιραστείς με κάποιον τα αγαπημένα σου. Όταν αφιερώνεσαι, όταν μοιράζεσαι, ο ουρανός μέσα σου γίνεται πιο καθαρός, τα σύννεφα φεύγουν.

   Αυτές τις γλυκές, καλοκαιριάτικες βραδιές στον κήπο, με μικρά κεριά να τρεμοπαίζουν, με τις ευωδιές των φυτών να γαργαλούν τη μύτη, αγκαλιά με το φεγγάρι, δεν τις αλλάζω με τίποτα... κι όταν υπάρχει και καλή παρέα, τι άλλο να ζητήσει κανείς;

   Πολλά φιλιά σε όλους! 

* Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη (2012). Μικροί Άγγελοι, εκδ. Ψυχογιός. (απόσπασμα).
Το βιβλίο αυτό μου το έκαναν δώρο προσφάτως... και απόλαυσα πραγματικά την ανάγνωσή του. Είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο, γεμάτο όμορφες εικόνες και μηνύματα ζωής. 

Κολιέ με ethnic επιρροές: Περού

   Το Περού είναι μια χαρακτηριστική χώρα της περιοχής των Άνδεων, βρίσκεται στη Νότια Αμερική και θεωρείται το κέντρο του πολιτισμού των Ίνκας. Οι πόλεις του Περού είναι πολυπολιτισμικές και ο πολιτισμός τους είναι πανάρχαιος. 

   Οι κάτοικοι είναι πρόσχαροι και εργατικοί: οι περισσότεροι απασχολούνται στα βουνά ως κτηνοτρόφοι, άλλοι ασχολούνται και με τον τουρισμό και κατασκευάζουν χειροποίητα παραδοσιακά αντικείμενα κάθε μορφής (κούκλες με πολύχρωμες φορεσιές, υφάσματα, κουβέρτες), τα οποία και πηγαίνουν να πωλήσουν στις πόλεις.

    Στα απομονωμένα χωριά, αλλά και σε κάθε παραδοσιακή πόλη, οι ενδυμασίες των ντόπιων ανδρών και γυναικών υπάγονται σε ορισμένες συμβάσεις. Οι άνδρες φορούν πλεκτά, χειροποίητα καπέλα για να υποδηλώσουν την κοινωνική τους θέση: κόκκινα οι παντρεμένοι, κόκκινα και άσπρα οι ανύπαντροι. Αν πάνω από το πρώτο καπέλο φορούν και δεύτερο (συνήθως ένα μαύρο με πλατύ γείσο), αυτό υποδηλώνει πως έχουν εξέχουσα θέση στην τοπική κοινωνία. Οι γυναίκες από την άλλη, φορούν συνήθως πολύχρωμες φούστες και ένα μαύρο υφαντό στο κεφάλι. Λόγω του ότι το κρύο είναι τσουχτερό στις Άνδεις, άνδρες, γυναίκες και παιδιά ντύνονται ζεστά, φορώντας για πανωφόρι πολύχρωμες παραδοσιακές κουβέρτες, οι οποίες είναι χειροποίητες. 

Άνδρας με παραδοσιακή ενδυμασία.

via

Παραδοσιακό φεστιβάλ στο Κούσκο. 

Συμμετέχουν γυναίκες ντυμένες με παραδοσιακή ενδυμασία

via

Παιδιά με παραδοσιακή ενδυμασία.

via

   Tο Περού, εξαιτίας της μορφολογίας των βουνών του, ήταν πάντοτε απομονωμένο. Έτσι, οι αυτόχθονες λαοί δεν είχαν ουσιαστικά επαφή με άλλους λαούς και πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής. Γι' αυτό το λόγο, η μουσική τους δεν επηρεάστηκε από κανέναν άλλο πολιτισμό και έχει τους δικούς της, χαρακτηριστικούς ήχους. Τα μουσικά τους όργανα είναι κυρίως πνευστά (παραλλαγές φλογέρας, αυλών του Πάνα και φλάουτων, κατασκευασμένων από πηλό, καλάμια ή οστά), διάφορα κρουστά και λίγα έγχορδα. 

   H μουσική τους έγινε -ευρέως- γνωστότερη τη δεκαετία του '70, όταν οι Paul Simon και Art Garfunkel διασκεύασαν ένα πολύ παλιό περουβιανό τραγούδι, το "El Condor Pasa", χρησιμοποιώντας τα παραδοσιακά μουσικά όργανα του Περού. Το τραγούδι αυτό έχει πουλήσει  εκατομμύρια αντίτυπα.   

  Στην Ελλάδα, οι ήχοι αυτοί έγιναν γνωστοί στη δεκαετία του '80 με το συγκρότημα των Apurimac: στο τότε ρεπερτόριό τους οι ήχοι του Περού καταλάμβαναν ένα μεγάλο κομμάτι. Αργότερα, τη δεκαετία του '90, το ίδιο συγκρότημα ενσωμάτωσε τέτοιους ήχους και σε άλλα τραγούδια, όπως στο "Αν ήσουν άγγελος" του Β. Καζούλη, το οποίο παίζεται με παραδοσιακά έγχορδα (charrango) και πνευστά (sikus, kena) των Άνδεων.

   Πάμε να ακούσουμε, λοιπόν...

    Επηρεασμένη από τον Περουβιανό πολιτισμό, έφτιαξα ένα κολιέ αυτή τη φορά. Απλό, αλλά έγινε το αγαπημένο μου. Προσπάθησα να ενσωματώσω σε αυτό τα χρώματα των ενδυμάτων, τις πρώτες ύλες για την κατασκευή τους και την χαρούμενη διάθεση των κατοίκων του Περού... έδειξα κι εγώ εργατικότητα... και αυτό ήταν το αποτέλεσμα:

Κολιέ με ethnic επιρροές 

Μαύρο μακό ύφασμα κομμένο σε τρία κορδόνια, τα 

οποία είναι τυλιγμένα με χρωματιστές, λεπτές κλωστές

(πετρόλ, κόκκινη, κίτρινη, πράσινη, καρπουζί, μπλε και μοβ)

   Σας ευχαριστώ που ήρθατε μαζί μου και στο σημερινό ταξίδι... ελπίζω να το απολαύσατε.  Καλό σας απόγευμα!