Κέρκυρα: Μπενίτσες, Αχίλλειο

    Καλημέρα σε όλη την παρέα! 

    Με ορμητήριό μας το Κοντόκαλι, όπου μέναμε...

Η θέα από το σπίτι όπου μείναμε, στο Κοντόκαλι. 

Πίσω αριστερά διακρίνεται η μαρίνα των Γουβιών... και κάτω από το 

μπαλκόνι μας ένας καλλιστήμονας, διαμορφωμένος σε δέντρο

 (φυτό που συναντά κανείς πολύ συχνά στο νησί)

... ξεκινήσαμε να γνωρίσουμε και το υπόλοιπο νησί.

via

    Πρώτη στάση μας οι Μπενίτσες...

Στενάκι στις Μπενίτσες. 

Τα Κερκυραϊκά σπίτια -και συχνά, τα καταστήματα- είναι βαμμένα σε έντονα χρώματα 

(μοβ, κοκκινωπά, πορτοκαλί, κίτρινα...)

Το καμπαναριό μιας εκκλησίας...

Μια ενδιαφέρουσα αισθητική παρέμβαση σε έναν περίβολο...

... και το γνωστό σε όλους μας δεντράκι κουμ-κουάτ

   Έπειτα κινήσαμε για το Γαστούρι, όπου βρίσκεται το Μουσείο Αχίλλειο. 

   Το Αχίλλειο χτίστηκε κατά τα έτη 1889-1891 από την Αυτοκράτειρα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας Ελισάβετ (Σίσσι) και το όνομά του το έδωσε η ίδια, προς τιμήν του Ομηρικού ήρωα Αχιλλέα. Το κτίριο είναι Πομπηιανού ρυθμού και έχει διακοσμηθεί από την ίδια την Ελισάβετ.

   Έπειτα από τη δολοφονία της Ελισάβετ (1898) το κτίριο πωλήθηκε από τους κληρονόμους της στον Κάιζερ (Γουλιέλμος Β', Αυτοκράτορας της Γερμανίας και Βασιλιάς της Πρωσίας). Κατά τη διάρκεια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε άλλοτε ως στρατιωτικό νοσοκομείο, άλλοτε ως στρατηγείο, στέγασε ποικίλα ιδρύματα και αρκετά από τα αντικείμενά του εκποιήθηκαν. Όταν τελείωσε ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος, δόθηκε στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (Ε.Ο.Τ) και έκτοτε, χρησιμοποιείται ως Μουσείο αλλά και ως χώρος ποικίλων εκδηλώσεων.

   Όλα τα αγάλματα που αντικρίζει κανείς στο Αχίλλειο, είναι εμπνευσμένα από την αρχαία Ελληνική Μυθολογία. Στο περιστύλιο του Αχιλλείου, ανάμεσα σε άλλα, δεσπόζουν τα 9 μαρμάρινα αγάλματα των Μουσών:

  Στους εσωτερικούς χώρους του κτιρίου, ο επισκέπτης θα δει πορτρέτα της Ελισάβετ, μαρμάρινα τζάκια, τεράστιους καθρέφτες, διάφορα έπιπλα και αντικείμενα της Ελισάβετ (όπως κάποια από τα κοσμήματά της), το παρεκκλήσι της, καθώς και την αίθουσα του Κάιζερ, η οποία περιέχει προσωπικά του αντικείμενα. Οι οροφές είναι διακοσμημένες και ζωγραφισμένες με υπερμεγέθεις πίνακες.

Απόψεις από το καθολικό παρεκκλήσιο της Ελισάβετ 

Κοιτάζοντας το χώρο μέσα από τον καθρέφτη...

   Ανεβαίνοντας στους επάνω ορόφους, στο τέλος της σκάλας, ο επισκέπτης αντικρίζει μια μεγαλειώδη ελαιογραφία που απεικονίζει το Θρίαμβο του Αχιλλέα στη μάχη με τον Έκτορα.

    Βγαίνοντας έξω, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να περιηγηθεί στους μεγάλους, κλιμακωτούς κήπους και να θαυμάσει την απίστευτη θέα.

Όταν η φύση δημιουργεί... ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να θαυμάσει το έργο της.

Γλυπτά στους κήπους

Ένας από τους φροντισμένους, κατάφυτους διαδρόμους

   Το μεγαλύτερο σε αξία άγαλμα του Αχιλλείου, ο "Αχιλλεύς Θνήσκων" - παρουσιάζει τον Αχιλλέα που πεθαίνει, προσπαθώντας να αφαιρέσει το ακόντιο από τη φτέρνα του.

  Το άγαλμα "Ο Αχιλλεύς Νικών" είναι το μεγαλύτερο του Μουσείου, με εντυπωσιακές, εξωπραγματικές διαστάσεις - ο Αχιλλέας απεικονίζεται στη στιγμή της νίκης του.

    Ραντεβού πάλι αύριο, με το τελευταίο μέρος του οδοιπορικού μας... Πολλά φιλιά σε όλους, να έχετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

Η πόλη της Κέρκυρας

   Στην πόλη της Κέρκυρας συνυπάρχουν το Βενετσιάνικο στοιχείο, μαζί με Αγγλικές και Γαλλικές επιρροές.  Η πόλη χωρίζεται στην παλιά και στη νέα - η παλιά πόλη όμως, με τα γραφικά στενά της, τις καμάρες, τα ιδιαίτερα κτίρια, είναι αυτή που παρουσιάζει το περισσότερο ενδιαφέρον και έλκει εκατοντάδες τουριστών. Πλησιάζοντας στο νησί, το πρώτο σημείο της Κέρκυρας που αντικρίζει κανείς (και το πιο χαρακτηριστικό), είναι  το Παλαιό Φρούριο, το οποίο βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης. Χτίστηκε το 13ο αιώνα από τους Βενετούς, χωρίζεται από την πόλη με μια τεχνητή τάφρο και βρίσκεται απέναντι από την Σπιανάδα, την πλατεία της Κέρκυρας, η οποία είναι από τις μεγαλύτερες στον Ελλαδικό χώρο (και όχι μόνο).

   Μέσα στο Παλαιό Φρούριο, ανάμεσα σε άλλα κτίσματα, βρίσκεται και ο Ναός του Αγ. Γεωργίου, ένας από τους μεγαλύτερους ναούς της Κέρκυρας. Άρχισε να χτίζεται το 1840 για να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες της Αγγλικής Φρουράς που έδρευε στο Παλαιό Φρούριο και είναι γεωργιανού ρυθμού. Ένα χρόνο μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα (21 Μαΐου 1864), ο ναός μετατράπηκε σε ορθόδοξο και τα εγκαίνιά του έγιναν στις 21 Μαΐου του 1865. Ο ναός αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο, Προστάτη του πεζικού.

  Η αρχική εσωτερική δομή του ναού αλλοιώθηκε λόγω των βομβαρδισμών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά έγιναν προσπάθειες να επισκευαστεί μετά τον πόλεμο κι έτσι άρχισε και πάλι να λειτουργεί. Έως το 1960, γινόταν στο ναό κάθε Πάσχα η μεταμεσονύκτια Ανάσταση της πόλης, καθώς και η δοξολογία για την επέτειο της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα. 

    Το τέμπλο του ναού είναι μαρμάρινο.

 Το Παλαιό Φρούριο εσωτερικά και η θέα που αντικρίζει κανείς από τα τείχη του.

Στα Μουράγια: η θάλασσα από τη μία πλευρά, εντυπωσιακά κτίσματα από την άλλη

   Στα Μουράγια συναντάμε και το Μουσείο Ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Στο συγκεκριμένο οίκημα ο ποιητής εγκαταστάθηκε το 1832 και έζησε τα 25 τελευταία χρόνια της ζωής του, συνθέτοντας παράλληλα τα ωριμότερα έργα του. Το σπίτι καταστράφηκε κατά τους βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ανοικοδομήθηκε όμως από την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών (από το 1961 ως το 1964, όπου και αποπερατώθηκαν οι εργασίες). Στο Μουσείο μπορεί κανείς να δει ενθυμήματα, χειρόγραφα, το γραφείο του Ποιητή, πορτρέτα του και πλούσιο φωτογραφικό υλικό, καθώς και τη βιβλιοθήκη σολωμικών εκδόσεων και μια αίθουσα ομιλιών. 

    Η Σπιανάδα, όπως ανέφερα παραπάνω, είναι μια τεράστια, εντυπωσιακή πλατεία. Βρίσκεται απέναντι από το Παλαιό Φρούριο και σ' αυτή θα δει κανείς το κτίριο Λιστόν, καθώς και το Αγγλικό Ανάκτορο. Ένα μεγάλο τμήμα της πλατείας καλύπτεται από γκαζόν και χρησιμοποιείται ως γήπεδο κρίκετ.

Το κτίριο Λιστόν και ο δρόμος μπροστά του. 

(Η φωτογραφία τραβήχτηκε την Κυριακή του Πάσχα, έπειτα από το σπάσιμο 

των "μπότηδων" , των πήλινων δηλαδή κανατιών, και ο δρόμος έχει 

χρωματιστεί από τα ψήγματα και τα θραύσματα του κοκκινωπού πηλού)

  Κατά μία εκδοχή, "Λιστόν" σημαίνει φαρδύς και ευθύγραμμος δρόμος στη βενετσιάνικη διάλεκτο. Επίσης, σημαίνει και "λίστα": στο Λιστόν υπήρχε αναρτημένος κατάλογος με τα ονόματα των ευγενών, οι οποίοι είχαν το αποκλειστικό προνόμιο του περιπάτου στο συγκεκριμένο δρόμο. Κατά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, η "πρακτική" αυτή εγκαταλείφθηκε.

Διάφορα σημεία στη Σπιανάδα...

(Και όμως... είναι κάκτος!!)

... ενδιαφέροντα κτίρια, ναοί και γωνιές στην Παλιά Πόλη...

... και ένα "φολκλόρ" στοιχείο: μια κυρία, ντυμένη με παραδοσιακή φορεσιά, 

προσφέρει το φημισμένο κερκυραϊκό λικέρ κουμ-κουάτ στους περαστικούς.

   Ελπίζω να απολαύσατε και το σημερινό τμήμα του ταξιδιού μας... με δύο φωτογραφικές μηχανές και μία κάμερα ανά χείρας, τραβήξαμε απίστευτα πολύ υλικό -γύρω στις 800 φωτογραφίες και 40 βίντεο (!!!!). Παντού βρίσκαμε κάτι να μας τραβήξει την προσοχή, κάτι που να αξίζει να φωτογραφηθεί. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, η επιλογή των φωτογραφιών με δυσκόλεψε, γιατί ήθελα να σας δείξω κι αυτό... κι εκείνο... και το άλλο...

    Αντέχετε να συνεχίσουμε και αύριο το ταξίδι μας, ή σας κούρασα και βαρεθήκατε;

    Καλό σας βράδυ!

Κέρκυρα: Εκδηλώσεις και Έθιμα του Πάσχα

Χρόνια Πολλά σε όλους, Χριστός Ανέστη!

     Χρόνια πολλά και σε όλες τις φίλες και τους φίλους που γιόρταζαν αυτές τις ημέρες... δεν είχα πρόσβαση στο internet για να σας ευχηθώ εγκαίρως κι έτσι σας δίνω τις ευχές μου λίγο αργοπορημένα... αλλά με όλη μου την αγάπη! 

   Επέστρεψα σπίτι από την Κέρκυρα τη Δευτέρα (ψόφια από κούραση!!) και από σήμερα επιστρέφω και εδώ, κοντά σας (ακόμη ψόφια είμαι!!). Καλώς σας βρίσκω και πάλι, λοιπόν! Όπως σας είχα τάξει, μάζεψα για σας λίγη θάλασσα... λίγο ουρανό... πολύ ήλιο... πολλές εικόνες... και σας τα έφερα, για να τα δούμε παρέα.

    Θα τα δούμε όμως σιγά-σιγά, μέσα στις επόμενες ημέρες, για να μην σας κουράζω λέγοντάς τα όλα μαζί... Σήμερα θα ξεκινήσουμε με τα έθιμα και τις παραδόσεις του Πάσχα στο νησί της Κέρκυρας. 

   Λοιπόν, φίλοι μου, το νησί φέτος βούλιαξε από κόσμο. Δεν ξέρω πώς ήταν τις άλλες χρονιές, πάντως αυτή τη χρονιά, ο κόσμος ήταν άλλο πράγμα - για την ακρίβεια, ήταν να φοβάσαι. Σκεφτείτε πως κλείσαμε νωρίτερα (από την ημέρα που ήταν να φύγουμε) το εισιτήριο της επιστροφής και πάλι βρήκαμε θέση παρά τρίχα στο πλοίο. Πάρα πολλά λεωφορεία, πάρα πολλά αυτοκίνητα, προβληματικό το πάρκινγκ στην πόλη (χρειαζόταν να περπατάμε χιλιόμετρα από εκεί που παρκάραμε ως το κέντρο) και η μετακίνηση ήταν προβληματική γενικότερα, γιατί έκλειναν συχνά οι δρόμοι για τις εκδηλώσεις (ειδικά τη Μ. Παρασκευή, όπου γίνονταν οι περιφορές των Επιταφίων).

    Τα έθιμα της Κέρκυρας για το Πάσχα σας είναι ίσως, λίγο ή πολύ, γνωστά: εμείς φτάσαμε στο νησί το βράδυ της Μ. Πέμπτης. Την Μ. Παρασκευή, κάθε εκκλησία της πόλης (αλλά και του νησιού) κάνει την περιφορά του Επιταφίου. Ορισμένες μάλιστα ξεκινούν από πολύ νωρίς το μεσημέρι. Μέσα στην πόλη η περιφορά γίνεται με τη συνοδεία των Φιλαρμονικών (κάθε μία Φιλαρμονική παίζει συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι και μόνον αυτό), αλλά και χορωδιών ανδρών και γυναικών, μαθητών σχολείων και πλήθους κόσμου. Το βράδυ της Μ. Παρασκευής, ο τελευταίος Επιτάφιος που βγαίνει είναι αυτός της Μητρόπολης και όλοι μαζί οι Επιτάφιοι συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία της Κέρκυρας, τη λεγόμενη Σπιανάδα.

Επιτάφιος στο Κανόνι...

.. και εικόνες από την Σπιανάδα και τα γραφικά στενά της Παλιάς Πόλης

.

 

   Το Μ. Σάββατο το πρωί, μόλις γίνει η Πρώτη Ανάσταση, οι Κερκυραίοι πετούν από τα στολισμένα με κόκκινα υφάσματα παράθυρα των κτιρίων της Σπιανάδας τους "μπότηδες" (πήλινα κανάτια με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι, βαμμένα κόκκινα ή ζωγραφισμένα, άλλοτε μικρά κι άλλοτε τεράστια σε μέγεθος. Τα μικρότερα είναι γεμάτα με νερό). Το έθιμο είναι εντυπωσιακό: με αυτό οι Κερκυραίοι αποχαιρετούν το χειμώνα και καλωσορίζουν συμβολικά την αναγέννηση της φύσης, πετούν το παλιό και υποδέχονται τον ερχομό του καινούριου. Οι ρίζες του εθίμου κρατούν από την εποχή της Ενετοκρατίας.

   Ο κόσμος που το παρακολούθησε φέτος ήταν απίστευτα πολύς... κι εμείς, χωρίς να το επιδιώξουμε, βρεθήκαμε μπροστά-μπροστά... φτάσαμε στο σημείο να μην μπορούμε να κινήσουμε τα χέρια μας, το κεφάλι μας και να μην είμαστε σε θέση να αναπνεύσουμε... αλλά αντέξαμε, θαυμάζοντας ένα έθιμο που όμοιό του δεν υπάρχει.

Η φωτογραφία αυτή βρισκόταν στη βιτρίνα ενός φωτογραφείου... 

και εμείς την (επανα)φωτογραφίσαμε, για να σας μεταφέρουμε το κλίμα 

- και τότε και τώρα, δεν έχουν αλλάξει και πολλά...

   Το Μ. Σάββατο το βράδυ, την ώρα που ψάλλονται τα Αναστάσιμα τροπάρια στο κέντρο της Σπιανάδας και παρουσία χιλιάδων πιστών, ο Κερκυραϊκός ουρανός φωτίζεται από εκατοντάδες πυροτεχνήματα. Το θέαμα ήταν φαντασμαγορικό! Ο ουρανός γέμισε σχήματα, χρώματα και λάμψεις για περίπου 13 λεπτά της ώρας.

     Ραντεβού αύριο, όπου θα περπατήσουμε μαζί στην πόλη της Κέρκυρας... και θα γνωρίσουμε τις ομορφιές της. Πολλά φιλιά σε όλους!

Υ.Γ. Συγχωρήστε μου την κακή ποιότητα ορισμένων βραδινών φωτογραφιών... 

Ευχές και δωράκια

Καλό μήνα! 

Να είναι για όλους σας ένας όμορφος μήνας, γεμάτος χαμόγελα και χαρούμενες στιγμές!

via

   Έφτασε και το δωράκι που είχα κερδίσει στο Giveaway της Σπυριδούλας... και είναι πανέμορφο! Η Σπυριδούλα εκτός από το βαζάκι με τα origami αστεράκια καλής τύχης που είχα κερδίσει, μου έστειλε και ένα ζευγάρι τέλεια origami σκουλαρίκια, με πολλά μαϊμουδάκια πάνω τους για να κάνω παρέα, σαν μαϊμουδάκι που είμαι κι εγώ! 

     Σπυριδούλα μου χίλια ευχαριστώ, είναι υπέροχα όλα! Και θα χρειαστώ όλη τους την τύχη αυτό το μήνα που περιμένω εναγωνίως μια "αλλαγή περιβάλλοντος"... οπότε έφτασαν στο κατάλληλο timing!

   Έφτασε όμως σχεδόν ταυτόχρονα και το δωράκι της Φλώρας, η καρφίτσα που κέρδισα επειδή διακρίθηκε η ιστορία μου ("Ο πέτρινος πύργος") στο 9ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις"! 

     Πρόκειται για μια καταπληκτική, περίτεχνη καρφίτσα...  Φλώρα μου, χίλια ευχαριστώ για άλλη μια φορά, είναι πανέμορφη!! Και κάθε σημείο της φανερώνει ότι φτιάχτηκε με αγάπη και μεράκι... να είσαι καλά! 

Και μ' αυτά και μ' εκείνα, ήρθε ο καιρός, φίλοι μου, να σας ευχηθώ για το Πάσχα... 

Κάρτα από χαρτόνι κάνσον, φίλτρο απορροφητήρα και χάρτινο χόρτο.

    Φεύγω για λίγες ημέρες, με προορισμό το νησί των Φαιάκων... θα μαζέψω για σας λίγη θάλασσα... λίγο ουρανό... λίγο ήλιο... πολλές εικόνες... πολλά χαμόγελα... πολλές εμπειρίες... και θα σας τα φέρω όλα μαζί από την επόμενη εβδομάδα! 

     Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, με υγεία, χαρά και αγάπη! Να περάσετε όμορφες στιγμές μαζί με τα αγαπημένα σας πρόσωπα!

      Σας φιλώ!