Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Λύτρωση ~ 6ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις", στο "mytripsonblog"



Λύτρωση


Katie O'Hagan - Life raft
(via - © Katie O' Hagan) 


Εδώ και 40 χρόνια την ετοίμαζε. Κάθε νύχτα. Ξύλο το ξύλο, σχοινί το σχοινί, μέσα στο ίδιο δωμάτιο με εκείνον, αλλά μόνη μέσα στο δικό της όνειρο, η Μερόπη ένωνε ένα-ένα τα κομμάτια και έφτιαχνε τη σχεδία που θα της έδινε επιτέλους τη δυνατότητα διαφυγής. Κοιμόταν εκείνος, κοιμόταν κι εκείνη· μα στο όνειρό της μοχθούσε, κι αγωνιζόταν για ένα σκοπό ιερό.
Από τα είκοσί της παντρεμένη με έναν άνθρωπο που δεν τη νοιάστηκε ποτέ, ζούσε στο μικρό, ακριτικό νησί, μαζί με μια φούχτα άλλους κατοίκους. Από τη ζωή της έλειψε το τραγούδι και περίσσεψαν οι διαταγές, οι απαιτήσεις, οι προσβολές και οι επικρίσεις.
Τον δεύτερο χρόνο του γάμου της τόλμησε το ανήκουστο: στράφηκε στον πατέρα της για βοήθεια. Μίλησε με συστολή, εξήγησε, ζήτησε να ξεφύγει. Μα ο πατέρας της την άκουσε βλοσυρός: «Άκου δω, κόρη, και μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα. Μην ακούσω τίποτε ξανά για φευγιό! Δε θα με κάνεις εσύ ρεζίλι στο νησί… Τον άντρα της η γυναίκα πρέπει να τον υπακούει· ο άντρας ξέρει, στις πλάτες του στηρίζεται το σπιτικό. Ό,τι λέει είναι διαταγή, βάλε το καλά στο μυαλό σου και μη μου μιλήσεις γι΄αυτό το θέμα ξανά».
Κι η Μερόπη σώπασε. Άρχισε να βλέπει το ίδιο όνειρο, άρχισε να φτιάχνει τη σχεδία. Στο μεταξύ δυο παιδιά βγήκαν από τη μήτρα της, και το παιδικό, γλυκό τους άρωμα τής έδωσε κουράγιο – μα ακόμη κι αυτά δεν στάθηκαν ικανά να μαλακώσουν την καρδιά εκείνου.
Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν, άνοιξαν τα φτερά τους και πέταξαν από το νησί. Τα ελευθέρωσε, όμως η απουσία τους φαρμάκι… από πού να πάρει πια το κουράγιο της η Μερόπη; Πώς να σβήσει τα σημάδια της ψυχής, χωρίς τα χαμόγελά τους; Επικεντρώθηκε στη σχεδία της· έλυνε, έδενε, ένωνε, δοκίμαζε, πρόσθετε, αφαιρούσε.
Εκείνο το βράδυ του έφτιαξε το αγαπημένο του φαγητό. Έφαγε σιωπηλή, δέχτηκε τις επικρίσεις του για ακόμη μια φορά  - «Άχρηστη είσαι, άχρηστη… πόσες φορές σου έχω πει ότι χωρίς μπόλικο πιπέρι το φαγητό δεν έχει νοστιμάδα;» και μάζεψε όπως πάντα τα πιάτα από το τραπέζι. Τα έπλυνε με το νου της στο φευγιό· επιτέλους, είχε φτάσει η πολυπόθητη μέρα.
Ξάπλωσαν νωρίς. Η Μερόπη τράβηξε τη σχεδία της, την έριξε στο ήσυχο νερό. Σκαρφάλωσε πάνω της, πήρε την κατάλληλη θέση και άρχισε να πλέει. Δεν έριξε πίσω της ούτε μια ματιά.
Το χάραμα εκείνος ξύπνησε με άσχημη διάθεση. «Άντε γυναίκα, σήκω. Ξημέρωσε κι ακόμη να σηκωθείς να μου φτιάξεις τον καφέ;»
Καμιά απάντηση. Στράφηκε να τη δει, την άγγιξε, την κούνησε. Τίποτα. Η Μερόπη δίπλα του ήταν φευγάτη εδώ και ώρες, παγωμένη, μα με ένα χαμόγελο ανακούφισης γερά στερεωμένο στο πρόσωπο. 
Έπλεε στ’ ανοιχτά, και βρισκόταν ήδη πολύ μακριά από εκείνον.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Με την ιστορία αυτή έλαβα μέρος στο 6ο Παιχνίδι "Παίζοντας με τις Λέξεις" που πραγματοποιήθηκε στο ιστολόγιο mytripsonblog της Μαρίας. 
Με αφορμή πέντε δοθείσες λέξεις (που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν από όλους τους διαγωνιζόμενους, και οι οποίες έχουν επισημανθεί στο κείμενό μου) 20 συμμετέχοντες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Μαρίας, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν 21 αξιόλογα κείμενα, πεζά αλλά και ποιήματα. 
Μπορείτε να διαβάσετε τις συμμετοχές 1-6 εδώ, 7-13 εδώ και 14-21 εδώ
Οι δύο ιστορίες που διακρίθηκαν, τα "Σκόρπια βήματα" του Giannis Pit (Ηδύποτονκαι οι "Πικρές αγγελίες" της Μαρίας Κανελλάκη (Απάγκιοπεριμένουν την προσοχή σας και εδώ

Στέλνω θερμά συγχαρητήρια στους δύο νικητές για τη διάκρισή τους!


Από τότε που η Μαρία ανέλαβε τα ηνία του παιχνιδιού από τη Φλώρα, στο ιστολόγιο της οποίας πρωτοξεκίνησε (Texnis Stories), δυστυχώς δεν είχα καταφέρει να λάβω ξανά μέρος στέλνοντας συμμετοχή - άλλες φορές δεν βρήκα το χρόνο, κι άλλες, την έμπνευση. Ήταν κάτι που έφερνα βαρέως... έτσι, αυτή τη φορά απόλαυσα ιδιαιτέρως τη συμμετοχή μου και το κοινό μας ταξίδι στις λέξεις!

Στέλνω πολλές ευχαριστίες στους φίλους του ιστολογίου που αφιέρωσαν χρόνο για να διαβάσουν την ιστορία μου, σε όσους την τίμησαν με την ψήφο τους ή μου χάρισαν τη γνώμη τους, καθώς και στη Μαρία μας για την άψογη φιλοξενία.

Να είστε όλοι καλά, καλή Κυριακή!


50 σχόλια:

  1. δεν έχω λόγια...
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ,μαζί με την αγάπη μου!!!
    Μακάρι να μην υπήρχαν ιστορίες όπου ο θάνατος είναι η λύτρωση...
    Να είσαι πάντα καλά!
    Να είστε πάντα καλά!
    φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μακάρι να μην υπήρχαν γενικότερα ιστορίες πολυετούς υπομονής και σταδιακής εσωτερικής νέκρωσης...
      Να είσαι καλά και εσύ, Βαρβάρα μου, σε φιλώ! ♥

      Διαγραφή
  2. Ελλη μου το συγκλονιστικό κείμενό σου , είναι από αυτά που με αγγίξανε περισσότερο ..πικρό το θέμα του, περιγράφει όμως ρεαλιστικά και ξεκάθαρα μία ακόμη πιό πικρή πραγματικότητα που βιώνουνε πολλές γυναίκες....αποζητώντας τη λύτρωση.....Καλή Κυριακή σου εύχομαι. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαυδία μου να είσαι καλά, σε ευχαριστώ που μου χάρισες τη γνώμη σου. Καλή Κυριακή επίσης, φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Με συγκλόνισες με αυτό το κείμενο! Καλογραμμένο και περιγράφει τόσο όμορφα τα άδυτα της ψυχής μιας γυναίκας εγκλωβισμένης στη δυστυχία... Το τέλος όμως δεν το περίμενα!!!!!!
    Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου
    Φιλιά πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τέλος, έτσι όπως ήταν διαμορφωμένη η κατάσταση, ήταν η μόνη εναλλακτική. Έχοντάς την στο νου της και δουλεύοντάς την, η Μερόπη κατάφερε να αντέξει τόσα χρόνια, έχοντας ταυτόχρονα εξασφαλισμένο το "καθαρό μέτωπο" που απαίτησε ο πατέρας της να έχει, απέναντι στην κοινωνία.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Έλλη μου η ιστορία σου συγκλονιστική!
    Πόσες τέτοιες σχεδίες να ετοιμάζονται άραγε ώρα την ώρα, χρόνο το χρόνο?
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα και τούτη η πρώτη σου συμμετοχή ξεχωριστή σε όλα της!!
    Φιλιά πολλά και καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς, πολλές... και λυπάμαι τόσο γι΄αυτό. Κανείς δε θα έπρεπε να είναι υποχρεωμένος να ζει έτσι.
      Εγώ σε ευχαριστώ για όλα!
      Φιλιά πολλά κι από εμένα, καλή Κυριακή να έχεις!

      Διαγραφή
  5. Έκανες πολύ δυναμική επανεμφάνιση Έλλη μου!
    Μπράβο σου! Πικρή και η δική σου ιστορία...βλέπεις εκείνη η σχεδία συνειρμικά μας έστειλε σε ναυάγια ζωής!
    Άντε , να δω και την επιστροφή σου στο Συμπόσιο μάτια μου :)))
    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ, Αριστέα μου!
      Η αλήθεια είναι πως επειδή η ζωή δεν είναι πάντα ρόδινη, ούτε είναι ρόδινη για όλους, τα πονεμένα θέματα είναι αυτά που βγαίνουν συχνότερα στην επιφάνεια μέσω της δημιουργίας (είτε πρόκειται για ποιήματα, είτε για στίχους τραγουδιών, είτε για κείμενα). Το προσέξαμε και στο Παιχνίδι, οι περισσότερες συμμετοχές διαπραγματεύονταν τέτοιου είδους θέματα. Και με αυτά τα θέματα είναι που ίσως μπορεί να ταυτιστεί περισσότερο ο αναγνώστης (αν και εδώ μπορεί να κρίνω εξ' ιδίων τα αλλότρια).
      Για το Συμπόσιο θέλω, πολλές φορές ήθελα, αλλά έχω το γνώθι σαυτόν: χρειάζομαι πολλή δουλίτσα ακόμη στην ποίηση...
      Φιλιά πολλά! ♥

      Διαγραφή
  6. Ήσουν μια από τις επιλογές μου!
    Μπράβο Έλλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη, χαίρομαι που σου άρεσε το κείμενό μου! :)

      Διαγραφή
  7. Κόντρα στον άνεμο η ιστορία σου
    όπως είχα γράψει και στην Μαρία!!
    Μπράβο Έλλη μου

    Σε φιλώ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο...
      Να είσαι καλά, σε ευχαριστώ! Φιλιά πολλά! ♥

      Διαγραφή
  8. Λυπάμαι πολύ που το Όνειρο ήρθε στο όνειρο, αν και ακόμα και με το νου, η απόδραση είχε την σημασία της. Πολύ συμβολική ιστορία ομορφιά μου! Μου άρεσε κι ας με πόνεσε, όπως πονά κάθε ιστορία, όταν τα όνειρα παραμένουν όνειρα.. Σε φιλώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το Όνειρο ήταν φυσικό και επόμενο που ήρθε στο όνειρο, αφού της ξέκοψαν κάθε άλλη διέξοδο...
      Να είσαι καλά, ξανθούλα μου, φιλιά κι από εμένα!

      Διαγραφή
  9. Πολύ όμορφη ιστορία
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μακαρι να είχε το κουράγιο να λύσει τη σχεδια της πιο νωρίς.
    Πόσες και πόσες ζουν έτσι, εγκλειστες!
    Πολύ δυνατή ιστορία Έλλη μου.
    Συγχαργτηρια για τη συμμετοχή σου.
    Φιλακια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το είχε το κουράγιο. Δοκίμασε να ξεφύγει όταν ήταν ακόμη νωρίς, κι έπεσε πάνω σε τοίχο. Έναν αδιέξοδο, πατρικό τοίχο, που έγραφε "πρέπον", "ηθικό" και "κοινωνικά αποδεκτό". Τι άλλο λοιπόν της έμενε να κάνει μετά, δεδομένης και της μικρής κοινωνίας όπου ζούσε;
      Φιλιά πολλά κι από εμένα, και σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  11. Αγαπητή Φίλη.
    Δεν είχα άλλοτε την τιμή και τη χαρά να συνομιλήσω μαζί σου εδώ στη δικτυακή γειτονιά. Νιώθω ευτυχισμένος που το εξαίρετο αυτό δρώμενο, που με τόσο εξαίρετο τρόπο λειτουργεί εδώ και καιρό η Μαρία στο χώρο της, μου έδωσε την ευκαιρία, μέσω του κειμένου σου να σε γνωρίσω.

    Το κείμενό σου αποτέλεσε για μένα την πρώτη μου επιλογή.

    Το αιτιολογικό της επιλογής μου το κατέθεσα στην ψήφο μου χωρίς να γνωρίζω τον συγγραφέα του μικρού διηγήματος.

    Τώρα λοιπόν και σε σένα επώνυμα οφείλω να σε ευχαριστήσω ειλικρινά δημόσια για την άπλετη συγκίνηση, ίσως και το σοκ, που μου προσέφερες με την ανάγνωση, πολλαπλή μάλιστα, του διηγήματός σου.
    Δεν στο κρύβω, όπως έχω πει, δάκρυσα.....! κόμπιασα ναι. Και ακόμα και χτες που το διάβασα στη σύζυγό μου κόμπιασα ξανά απ τη συγκίνηση δεν μπόρεσα να κλείσω την τελευταία φράση.
    Συχώρα με μα ήταν συγκλονιστικό.

    Σου εύχομαι απ την καρδιά μου, πάντα ανάλογες εμπνεύσεις γεμάτες όνειρα και προσδοκίες.

    Θα τα ξαναλέμε πλέον εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Γιάννη, με συγκίνησες απίστευτα με το ευγενικό σχόλιό σου...
      Κι εγώ νιώθω ευτυχής που αυτό το όμορφο δρώμενο μας έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε. Πρέπει να σου πω πως το κείμενό σου με κέρδισε με την πρώτη ματιά! Τους λόγους θα σου τους αναλύσω ερχόμενη στο χώρο σου.
      Διάβασα το σχόλιό σου και στης Μαρίας και εκτιμώ πολύ που μου χάρισες τη γνώμη σου - και τότε, και τώρα.
      Χαίρομαι που μαθαίνω πως το κείμενό μου σε άγγιξε, είναι μεγάλη τιμή για μένα αυτό, και η καλύτερη επιβράβευση όλων! Και αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή που επέλεξες να το διαβάσεις και στη σύζυγό σου.
      Σε ευχαριστώ πολύ για όλα. Και για την ευχή σου - αντεύχομαι!
      Θα τα λέμε, με μεγάλη μου χαρά!

      Διαγραφή
  12. Συγχαρητήρια Ελλη μου!!Δυνατή καί ξεχωριστή η συμμετοχή σου!Απόλαυσα κάθε λέξη από τό διήγημά σου!!
    Τό τέλος, λυπηρό!Κρίμα...
    Καλή εβδομάδα!!!Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ, Δήμητρα!
      Το τέλος ίσως να είναι λυπηρό, ίσως και όχι - εξαρτάται από ποια πλευρά θα το δεις...
      Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  13. Δυνατή μα και πικρή η ιστορία σου Έλλη μου. Καλή και γλυκιά εβδομάδα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης καλή εβδομάδα, Κατερίνα μου, να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  14. Τη θυμαμαι αυτη την ιστορια με ειχε συγκινησει μα και στεναχωρησει πολυ... γιατι αυτη η σχεδια μπορει να ηταν αποκυημα της φαντασιας σου αλλα ποσες αλλες τετοιες σχεδιες δεν εχουν πλευσει στα ανοικτα του θανατου;
    Εκανες καμ μπακ βαρβατο! Συνεχισε να γραφεις! Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επομένως, ήταν και δεν ήταν αποκύημα της φαντασίας μου... δυστυχώς.
      Σε ευχαριστώ, Χριστίνα μου! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  15. Ύμνος για όλες τις Μερόπες που ζουν ακριτικά της ζωής...
    Οι διάλογοι με τον πατέρα και το σύζυγο, νομίζω πως είναι απόλυτα ρεαλιστικοί. Και συνήθως η λύτρωση δεν έρχεται ποτέ, αλλά πάντα υπάρχει η ελπίδα μιας "σχεδίας".
    Συγχαρητήρια Έλλη μου! Με καθήλωσε αυτή η ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο αγάπησα την πρώτη σου φράση... τι όμορφα που συμπύκνωσες σε λίγες μόνο λέξεις όλο το νόημα του κειμένου! Σε ευχαριστώ!
      Οι διάλογοι ναι, είναι ρεαλιστικοί - μπορεί να τους έχουμε ακούσει κάποια στιγμή κι εμείς οι ίδιες, αλλά κι αν όχι, στήνοντας αυτί, έχεις μεγάλη πιθανότητα να ακούσεις παρόμοιους διαλόγους γύρω σου κάθε μέρα. Διαρκείς παραινέσεις που κόβουν φτερά και νεκρώνουν τις συνειδήσεις...
      Σε φιλώ και σε ευχαριστώ πολύ και πάλι!

      Διαγραφή
  16. Αγάπη μου γλυκιά, πρώτη φορά το διάβασα εγώ τώρα και δεν ξέρω τί να σου γράψω!!
    Με ανατρίχιασες, με συγκλόνισες!
    Πόσα τέτοια περιστατικά δεν υπάρχουν πλάι μας? Δυστυχώς...
    Εκπληκτική η συμμετοχή σου, Μαϊμουδάκι μου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Σε ευχαριστώ πολύ-πολύ!
      Φιλιά πολλά κι από εμένα!

      Διαγραφή
  17. Δυναμική η επανεμφάνιση Έλλη μου. Μου άρεσε η συμμετοχή σου, ήταν μέσα στις επιλογές...για την Μερόπη που κατάφερε έστω και με αυτό τον τρόπο να ξανοιχτεί με την σχεδία της.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε, Ελένη μου και σε ευχαριστώ πολύ που τη στήριξες!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  18. Πολύ μου άρεσε!Υπέροχο είναι , θα μπορούσε να έχει και...συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα που το λες, μπορεί και να ήθελα να διερευνήσω τις πρώτες σκέψεις του συζύγου της, έπειτα από το πρωϊνό του ξύπνημα δίπλα από την παρούσα και ταυτόχρονα φευγάτη γυναίκα του...
      Μπορεί και όχι, πάλι - να σου πω την αλήθεια, φοβάμαι μήπως αυτό που θα ανακαλύψω δε θα μου αρέσει καθόλου.
      Φιλιά και σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  19. Τι μου κάνεις βρε Έλλη; Σφίχτηκε το στομάχι μου αλλά χάρηκα γιατί κι αυτή έφυγε χαρούμενη. Έχεις ταλέντο κοριτσάκι μου με την πέννα ... αλλά και με τι δεν έχεις;;;;;;; Φιλιά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφυγε ανακουφισμένη, σίγουρα... Λυτρωμένη.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για την εμψύχωση!
      Φιλιά και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  20. Μπράβο Έλλη, την απόλαυσα. Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Τέτα μου, επίσης καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  21. Ηταν απο τις ιστορίες που με συγκινησαν βαθυτατα Ελλη μου ρεαλιστηκη γραφή... και σιγουρα θα μπορουσε να ηταν αληθινη... τουλαχιστον εφυγε οπως επελεξε εκεινη...!! πραγματικη λύτρωση !!! μια συμμετοχή δυνατή..!!!μπραβο Ελλη μου... να περνας ομορφα φιλακιααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σε κέρδισε, Ρούλα μου! Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  22. Γλυκιά μου Έλλη, έχεις καταλάβει φυσικά πόσο πολύ μας έχεις αγγίξει όλους με το υπέροχο κείμενό σου. Αναρωτιέμαι πόσες και πόσες γυναίκες κυρίως της προηγούμενης αλλά πολλές φορές και αυτής της γενιάς έχουν περάσει όλη τους τη ζωή περιμένοντας την δική τους σειρά να ανέβουν στη σχεδία; Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου! Περιμένω και τα επόμενα....!!!Καλή εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κατάλαβα και χαίρομαι ιδιαίτερα γι΄αυτό! Ειλικρινά, καλύτερη επιβράβευση δε θα μπορούσα να έχω!
      Πολλές γυναίκες πέρασαν ή περνούν παρόμοιες καταστάσεις, δυστυχώς· και όσο οι κοινωνίες μας καλλιεργούν την υποταγή, τα διάφορα στερεότυπα και αρέσκονται στο να δείχνουν με το δάχτυλο αυτήν που επιχειρεί να ξεφύγει, η κατάσταση αυτή θα διαιωνίζεται.
      Φιλιά και καλή εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  23. Ανατρίχιασα .. φοβερή ιστορία!! Μπραβο!! Βγαλμένο απο τη ζωή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Συγχαρητήρια Ελλη μου και για την δική σου συμμετοχή!!
    Ρεαλιστική, ωμή, γεμάτη συναισθήματα.. Πόσο θα θελα ένα διαφορετικό φευγιό μα πόσες αλήθειες δεν κρύβονται κι εκεί εξω, ανάλογες, παρόμοιες με τις εμπειρίες της Μερόπης;
    Να σαι καλά κοπέλα μου και πάντα να σαι δημιουργική!! Σε φιλώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ, Μαριλένα μου!
      Φευγιό ήταν κι αυτό, κι ας μην ήταν το ιδανικό - ήταν όμως ο μόνος τρόπος.
      Φιλιά πολλά κι από εμένα!

      Διαγραφή
  25. Πολύ καλή, Έλλη μου!!!!! Και η ιστορία, αλλά και η ένταξη των λέξεων στο κείμενο, που καμιά φορά δεν της δίνουμε σημασία.
    Από τις αγαπημένες μου ιστορίες του Παιχνιδιού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ που μου χάρισες τη γνώμη σου - χαίρομαι που σου άρεσε!
      Έχεις δίκιο, καμιά φορά δε δίνουμε σημασία στην ένταξη των λέξεων στο κείμενο. Παρόλο που ο πρωταρχικός στόχος του παιχνιδιού είναι αυτός! Μας έλκει περισσότερο η συνολική εικόνα του κειμένου... ο τρόπος όμως που εντάσσονται σ'αυτό οι λέξεις, λέει πολλά.
      Ως αυτή που γράφει, προσπαθώ όσο μπορώ να τις ενσωματώνω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο κείμενο. Αν δεν μπορώ, ή αν δεν μπορώ να βρω κάποιο τρόπο, δεν θα το προχωρήσω!
      Ως αυτή που ψηφίζει τα γραπτά άλλων, δίνω μεγάλη σημασία στο να έχει το εκάστοτε κείμενο αρχή, μέση και τέλος, να είναι συνεκτικό και συγκροτημένο (να βγαίνει ένα νόημα) και οι πέντε λέξεις να βρίσκονται σε σωστά σημεία (συντακτικά, αλλά και όσον αφορά την πλοκή).
      Δεν το παίζω ψώνιο και αυθεντία... απλά αυτά τα θεωρώ βασικά σε ένα κείμενο για να είναι καλό. Είτε το γράφεις, είτε απλά το αξιολογείς!

      Διαγραφή

Μη διστάσετε να μου πείτε τη γνώμη σας... Χαίρομαι πάντοτε την επικοινωνία μαζί σας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...